zarejestruj się zaloguj się

Zapalenie wielonerwowe i wielokorzeniowe – zespół GBS

Tekst: lek. Anna Krakowska
Zapalenie wielonerwowe i wielokorzeniowe – zespół GBS
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 06. lutego, 2015

Zespół Guillaina-Barrego to ostra demielinizacyjna polineuropatia. Inne nazwy tej choroby to zapalenie wielokorzeniowe lub zapalenie wielonerwowe. Jest to choroba przebiegająca burzliwie, powodująca wiotkie niedowłady i osłabienie odruchów mięśniowych. Przyczyna choroby nie jest do końca znana, często poprzedza ją infekcja układu oddechowego czy przewodu pokarmowego.

lek. Anna Krakowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Na czym polega i czym jest spowodowany zespół Guillaina-Barrego?

     

    Zespół Guillaina-Barrego nazywany jest inaczej zapaleniem wielonerwowym lub zapaleniem wielokorzeniowym. Jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym. Większość przypadków choroby pojawia się po różnych infekcjach. Przeciwciała, które powstają w walczącym z infekcją organizmie mają zdolność reagowania krzyżowo z substancjami będącymi składnikami otoczki mielinowej nerwów obwodowego układu nerwowego. Reakcja ta powoduje zniszczenie osłonki i demielinizację nerwów.

    Najczęstszym patogenem izolowanym u chorych z zapaleniem wielonerwowym to Campylobacter jejuni. Jest to bakteria powodująca najczęściej objawy nieżytu żołądkowo-jelitowego z gorączką, osłabieniem. Zbadano, że w otoczce bakterii znajduje się substancja podobna do składowych osłonki mielinowej nerwów. W związku z tym przeciwciała reagujące z bakterią mają też tendencję do reagowania z osłonką mielinową nerwów, powodując ich demielinizację.

    Inne infekcje które mogą się wiązać z wystąpieniem zespołu Guillaina-Barrego to zakażenie wirusem cytomegalii, wirusem Epstein-Barr (EBV), wirusem HIV czy bakterią Mycoplasma pneumoniae.

     

    Zapalenie wielonerwowe – jakie daje objawy?

     

    Typowo pacjent z zespołem Guillaina-Barrego podaje że kilka tygodni wcześniej przebył infekcję układu oddechowego lub przewodu pokarmowego.

    • Pierwszym objawem jest zwykle mrowienie stóp i dłoni.
    • Następnie występuje osłabienie mięśni kończyn.
    • Pojawiają się trudności z wejściem po schodach, podniesieniem rąk do góry.
    • Pacjentom trudno jest także zacisnąć dłoń czy stanąć na palcach.
    • Osłabienie mięśni jest różne u różnych pacjentów, od lekkiego niedowładu, aż po porażenie mięśni oddechowych wymagające pobytu w oddziale intensywnej terapii.
    • Do objawów zalicza się także problem z przełykaniem, mówieniem, porażenie mięśni twarzy

    Objawy postępują najpierw zajęte są kończyny dolne potem górne. Niedowład obejmuje także mięśnie tułowia, mięśnie oddechowe, mięśnie twarzy. Zajęte procesem chorobowym bywają także nerwy czaszkowe co objawia się m.in. zaburzeniem połykania, mówienia, podwójnym widzeniem, zaburzeniem wielkości źrenic.

    Czasami, kiedy dojdzie do zajęcia nerwów układu autonomicznego pojawiają się objawy takie jak:

    • przyspieszone lub zwolnione bicie serca (tachykardia lub bradykardia),
    • zaczerwienienie twarzy,
    • hipotonia ortostatyczna (spadek ciśnienia tętniczego krwi w pozycji pionowej),
    • napadowe nadciśnienie tętnicze, obfite pocenie się lub brak potu.

     

    Jak rozpoznać i diagnozować zapalenie wielonerwowe?

     

    Diagnozę lekarz jest w stanie postawić na podstawie obrazu klinicznego, wywiadu i badania pacjenta. Badania laboratoryjne są także pomocne. Pobierany jest płyn mózgowo-rdzeniowy, w którym zachodzą charakterystyczne zmiany tzw. rozszczepienie białkowo-komórkowe. Oznacza to, że podniesione jest stężenie białka w płynie, nie wzrasta natomiast ilości białych krwinek.

    Badane jest także przewodnictwo nerwowe, które wobec uszkodzenia osłonki mielinowej nerwów jest upośledzone. Diagnostyka obrazowa jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny bywa wykorzystywana celem wykluczenia innych przyczyn niedowładu.

    Często w ramach diagnostyki różnicowej wykonywane są badania laboratoryjne jak np. badanie hormonów tarczycy, stężenie witaminy B12 i kwasu foliowego, proteinogram, badania toksykologiczne pod kątem zatrucia metalami ciężkimi, ponadto stężenia elektrolitów, kinazy kreatynowej czy enzymów wątrobowych. Z powodu podejrzenia udziału czynników infekcyjnych pobierane bywają badania serologiczne pod kątem wspomnianych wcześniej infekcji.

     

    Leczenie zespołu wielokorzeniowego

     

    Każdy pacjent z podejrzeniem zespołu Guillaina-Barrego wymaga hospitalizacji. Średnio 1/3 pacjentów wymaga pobytu w oddziale intensywnej terapii z powodu niewydolności oddechowej.

    Wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia daje większe szanse na powrót do pełnej sprawności. Podstawą leczenia zespołu wielonerwowego są plazmaferezy. Są to zabiegi polegające na oczyszczaniu osocza z kompleksów immunologicznych, autoprzeciwciał i innych czynników toksycznych mogących odpowiadać za chorobę. W miejsce usuniętych cząstek podawane są do krwiobiegu pacjenta albuminy.

    Inną możliwą metodą leczenia zespołu wielokorzeniowego jest dożylne podawanie ludzkich immunoglobulin klasy IgG. Pacjenci z zespołem Guillaina-Barrego wymagają także długotrwałej rehabilitacji.

     

    Rokowanie w zespole Guillaina-Barrego

     

    Chociaż większość pacjentów wychodzi z choroby, to około 2–12% umiera z powodu komplikacji (głównie niewydolności oddechowej, posocznicy, zapalenia płuc) i znaczący procent boryka się z następstwami choroby jak problemy z równowagą, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia. Około 85% pacjentów wraca jednak do pełnej sprawności w ciągu 6–12 miesięcy.

    Autor: lek. Anna Krakowska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Zaburzenia czucia

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.