zarejestruj się zaloguj się

Zaburzenia odżywiania

Tekst: lek. Paweł Stacha
Zaburzenia odżywiania
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. lutego, 2015

Zaburzenia odżywiania to niezwykle poważny problem, który dotyczy nie tylko osoby chorej, ale również wszystkich osób z jej otoczenia. Ogólnie mówiąc zaburzenia odżywiania to problem o randze społecznej. W przeciągu ostatnich lat znaczenie schorzeń należących do tej grupy znacząco zwiększyło się, gdyż obserwuje się stały wzrost liczby osób chorych. Należą tutaj m.in. takie schorzenia jak anoreksja, czy bulimia.

lek. Paweł Stacha
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym są zaburzenia odżywiania?

     

    Zaburzenie odżywiania to zjawisko bardzo niepokojące, a jego przyczyny doszukuje się w tym, że otaczający nas świat niejako wymusza na nas dbanie o własne ciało, w taki sposób, aby było szczupłe i zgrabne. Niejednokrotnie nie zdajemy sobie nawet sprawy z tego, że zaburzenia odżywiania dotyczyć mogą każdego – często panuje błędne przekonanie, że choroby te dotyczą tylko młodych dziewcząt. Nic bardziej błędnego – chorować mogą zarówno mężczyźni, jak i kobiety oraz dzieci.

    Do zaburzeń odżywiania zalicza się:

    • anoreksję (jadłowstręt psychiczny),
    • bulimię (żarłoczność psychiczna),
    • objadanie się, będące reakcją na sytuacje stresowe,
    • spożywanie rzeczy, które nie są przeznaczone do jedzenia,
    • wymioty pojawiające się w związku ze stresem psychicznym.

    Największym problemem ze społecznego punktu widzenia jest anoreksja i bulimia.

     

    Anoreksja (jadłowstręt psychiczny)

     

    Anoreksja, znana także jako jadłowstręt psychiczny, to schorzenie spotykane coraz częściej. Dotyka ona głównie osoby młode, częściej dziewczęta, aczkolwiek w ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowalności wśród mężczyzn. Najwięcej przypadków odnotowuje się u osób pomiędzy 14 a 18 rokiem życia.

    Anoreksja to choroba polegająca na podejmowaniu przez pacjenta świadomych działań, które mają na celu zmniejszenie masy ciała. Jednym z kryteriów jej rozpoznania jest masa ciała pacjenta o co najmniej 15 % niższa od masy należnej (czyli takiej, jaką ten pacjent mieć powinien po uwzględnieniu jego wzrostu i wieku).

    Objawami najbardziej charakterystycznymi dla jadłowstrętu psychicznego są:

    • masa ciała znacznie poniżej masy należnej – bardzo szczupła sylwetka, wystające kości;
    • zaburzenie obrazu własnego ciała – chorzy mimo iż są bardzo szczupli, a nawet chudzi, ciągle postrzegają się jako osoby otyłe; nigdy nie są zadowoleni z wyglądu własnego ciała;
    • paniczny, chorobliwy lęk przed przytyciem i wynikające z niego wprowadzane przez pacjenta restrykcje żywieniowe;
    • zaburzenia snu, obniżenie nastroju, aż do depresji włącznie, myśli samobójcze;
    • drażliwość, zamknięcie się w sobie, odizolowywanie się od otoczenia;
    • u kobiet – wtórny brak miesiączki, w mężczyzn zaburzenia potencji i libido;
    • zwiększona podatność na infekcje – osłabiony głodzeniem organizm nie ma siły obronić się przed nawet błahymi infekcjami;
    • zaniki mięśniowe, bladość skóry i błon śluzowych;
    • suchość i łuszczenie się skóry, zwiększona łamliwość i wypadanie włosów, kruche paznokcie;
    • omdlenia, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi;
    • próchnica zębów, stany zapalne dotyczące błony śluzowej przewodu pokarmowego (najczęściej żołądka).

    Anoreksja jest chorobą, która potencjalnie zagraża życiu pacjenta, ponieważ prowadzić może do wystąpienia skrajnego wyniszczenia organizmu i załamania wszystkich procesów zachodzących w ustroju. Z tego właśnie powodu tak istotne jest jej rozpoznanie i szybko wdrożone odpowiednie leczenie specjalistyczne.

     

    Bulimia (żarłoczność psychiczna)

     

    Bulimia, nazywana również żarłocznością psychiczną (czyli „byczym głodem”), to jedno z częściej spotykanych zaburzeń odżywiania. Schorzenie to w zdecydowanej większości przypadków dotyka osoby młode (najczęściej pomiędzy 18 a 24 rokiem życia), zwłaszcza kobiety. Podobnie jak i w anoreksji, istota problemu leży w chęci kontrolowania własnej masy ciała oraz jedzeniu. Dla żarłoczności psychicznej charakterystyczne jest to, że:

    • zachowanie pacjenta, jego myśli i działania skupiają się na jedzeniu, jest ono dla niego bardzo ważną częścią życia; u chorych występują naprzemiennie okresy głodówek, diet, intensywnych ćwiczeń fizycznych i innych metod, mających na celu utratę masy ciała oraz epizody niczym niepohamowanego apetytu, kiedy chory jest w stanie pochłonąć nieprawdopodobne ilości pożywienia w krótkim czasie;
    • pacjenci starają się przeciwdziałać przybieraniu na wadze – w tym celu stosują diety, wykonują bardzo męczące ćwiczenia fizyczne, prowokują wymioty, używają preparatów przeczyszczających i odwadniających;
    • chorym, podobnie jak w przypadku anoreksji, towarzyszy ciągle strach przed przytyciem.

    U osób cierpiących z powodu żarłoczności psychicznej można zaobserwować między innymi zmiany skórne, głównie na dłoniach, pod postacią drobnych ranek na palcach, zniszczonej skóry, które mogą świadczyć o prowokowaniu wymiotów. Nierzadka jest również próchnica i uszkodzenia szkliwa, powstałe w wyniku drażnienia go kwaśną treścią żołądkową.

    Występują tutaj również zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (szczególnie częste są niedobory potasu), niedobory witamin i mikroelementów, zaburzenia funkcjonowania niemalże wszystkich układów i narządów organizmu. Nie rzadko spotyka się również zaburzenia snu, stany lękowe, różnego rodzaju uzależnienia oraz obniżenie nastroju, a także depresję. Nie możemy zapominać o tym, że zarówno bulimia jak i anoreksja, to schorzenia psychiczne i konieczna jest specjalistyczna pomoc osobom na nie cierpiącym.

    Rozpoznanie bulimii, choć objawy wydają się oczywiste, wcale nie jest łatwe. Wynika to głównie z tego, że chorzy kryją się ze swoimi dolegliwościami przed rodziną i innymi osobami. Podobnie trudne jest leczenie żarłoczności psychicznej, gdyż aby odniosło ono pożądany skutek, konieczna jest, nieraz całkowita, zmiana stylu życia osoby chorej, jej podejścia po siebie i otaczającego ją świata.

     

    Jedzenie kompulsywne

     

    Kolejnym, choć zdecydowanie mniej znanym, schorzeniem zaliczanym do zaburzeń odżywiania się jest jedzenie kompulsywne. Choroba ta charakteryzuje się występowaniem napadów objadania się, które nie są spowodowane odczuwaniem głodu, i po których (w przeciwieństwie do bulimii) nie pojawiają się zachowania, mające na celu redukcję masy ciała.

    Napady niekontrolowanego objadania się są w tym przypadku próbą radzenia sobie z różnego rodzaju lękami (najczęściej lękiem przed odrzuceniem, czy też byciem niezaakceptowanym przez środowisko rówieśnicze). Pacjenci cierpiący z powodu jedzenia kompulsywnego odczuwają wewnętrzny przymus jedzenia. Schorzenie to spotykamy równie często u kobiet, jak i u mężczyzn. Leczenie jedzenia kompulsywnego przede wszystkim na psychoterapii, której głównym celem jest wykształcenie prawidłowych zachowań związanych z odżywianiem, jak i pomoc osobom chorym w radzeniu sobie z problemami codziennego dnia.

     

    Napady objadania się

     

    Napady objadania się, znane również jako obżarstwo napadowe, jest zaburzeniem odżywiania, które statystycznie częściej dotyczy populację kobiet niż mężczyzn. Schorzenie to jest bardzo podobne do jedzenia kompulsywnego – tutaj także występują niekontrolowane przez chorego napady objadania się, zwykle mają one miejsce w samotności, a po ich wystąpieniu pacjenci odczuwają zarazem ulgę jak i poczucie winy, związane głównie z przyjęciem ogromnej ilości pokarmu.

    Napady objadania się pojawiają się w związku ze spotykającymi nas sytuacjami stresowymi, a czasami także z powodu żalu, czy też bezczynności. Dla pacjentów z napadami objadania się jedzenie jest czymś wstydliwym, tematem tabu, a osoby te jadają zwykle w odosobnieniu.

    Cechą charakterystyczną dla napadów objadania się jest planowanie objadania się, aczkolwiek pacjent w trakcie takiego nawet zaplanowanego wcześniej obżarstwa nie ma kontroli nad ilością spożywanego pokarmu i nie jest dla niego ważne co je.

    Leczeniem z wyboru w przypadku napadów objadania się jest psychoterapia, która ma pomóc osobie chorej radzić sobie z trudnymi dla niej sytuacjami.

     

    Zespół jedzenia nocnego

     

    Zespół jedzenia nocnego jest zaburzeniem odżywiania, którego cechą charakterystyczną jest występowanie w ciągu nocy napadów objadania się. Zwykle u osoby chorej w ciągu nocy występuje kilka takich niekontrolowanych epizodów. Zaburzenie to statystycznie częściej dotyczy osób z nadmierną masą ciała i sprzyja ono rozwojowi otyłości. Osoby cierpiące z powodu zespołu jedzenia nocnego większość kalorii, które powinny przyjąć w ciągu dnia, dostarcza swojemu organizmowi po godzinie 19.

    Dodatkowo u pacjentów tych często występują problemy ze snem (trudności z zasypianiem, sen przerywany), co sprzyja wstawaniu w nocy i podjadaniu. Dość typowe dla zespołu jedzenia nocnego jest również nieodczuwanie głodu rano, a także postępujące w ciągu dnia uczucie rozbicia i rozdrażnienia. Podstawową metodą leczenia zespołu jedzenia nocnego, podobnie jak i jedzenia kompulsywnego, jest psychoterapia.

    Autor: lek. Paweł Stacha
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.