zarejestruj się zaloguj się

Wylew krwi do mózgu

Tekst: Magdalena Kowalkowska
Wylew krwi do mózgu
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 24. lipca, 2013

Udar krwotoczny mózgu (tzw. krwotok domózgowy) powstaje w wyniku rozerwania naczynia mózgowego, powodującego wynaczynienie krwi w obrębie struktur mózgu. Krwawienie ma najczęściej charakter śródmiąższowy z wytworzeniem ogniskowego krwiaka, który najczęściej lokalizuje się w jądrach podstawy mózgu.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest wylew krwi do mózgu?

     

    Krwotoczny udar mózgu (zwany potocznie wylewem krwi do mózgu) stanowi chorobę zagrażającą bezpośrednio życiu, cechuje się bardzo ciężkim przebiegiem, związanym głównie z faktem, iż natychmiastowo dochodzi do zniszczenia danych struktur mózgowych i szybkiego narastania obrzęku mózgu. Śmiertelność  wczesna wynosi ok. 60 %.

    Udary mózgu należą do grupy chorób naczyniowych centralnego układu nerwowego. Definiuje się je jako zespół kliniczny charakteryzujący się nagłym wystąpieniem ogniskowego deficytu neurologicznego lub globalnych zaburzeń czynności mózgu, którego objawy utrzymują się dłużej niż 24 godziny lub prowadzą do śmierci i nie mają innej przyczyny niż naczyniowa. Literatura fachowa wyróżnia 3 główne postacie chorób naczyniowych mózgu :

    • udar niedokrwienny mózgu – 80-85% przypadków,
    • udar krwotoczny mózgu – 10-12% przypadków,
    • krwawienie podpajęczynówkowe – 5-7% przypadków.

    Udar mózgu stanowi trzecią pod względem częstości przyczynę zgonów krajów rozwiniętych (po chorobach układu krążenia i nowotworach) i jest najczęstszym powodem hospitalizacji na oddziałach neurologicznych. Udar krwotoczny może wystąpić w każdym wieku, najczęściej jednak dotyka on osób w przedziale wiekowym od 50 do 70 roku życia.

     

    Wylew krwi do mózgu – przyczyny

     

    Udar krwotoczny mózgu (tzw. krwotok domózgowy) powstaje w wyniku rozerwania naczynia mózgowego, powodującego wynaczynienie krwi w obrębie struktur mózgu. Krwawienie ma najczęściej charakter śródmiąższowy z wytworzeniem ogniskowego krwiaka, który najczęściej lokalizuje się w jądrach podstawy mózgu (35-44%), rzadziej w półkulach (19-25%) i innych częściach mózgu. Do wystąpienia krwawienia śródczaszkowego predysponują 2 cechy niemodyfikowalne:  płeć żeńska oraz rasa czarna.

     

    Najczęstszymi przyczynami krwotoków domózgowych są:

     

    • nadciśnienie tętnicze (70-80 % przypadków) oraz jednostki chorobowe prowadzące do niego,
    • malformacje naczyniowe (malformacje tętniczo-żylne, tętniaki, naczyniaki jamiste)
    • angiopatia amyloidowa (60 % udarów krwotocznych po 60 roku życia)
    • guzy wewnątrzczaszkowe (ok. 10 %)
    • choroby krwi (np. hemofilia, plamica małopłytkowa) i zaburzenia krzepnięcia (w tym ukrwotocznienie udaru niedokrwiennego mózgu wyniku zastosowania leczenia fibrynolitycznego),
    • leki i narkotyki sympatykomimetyczne(np. amfetamina, pseudoefedryna, kokaina),
    • urazy czaszki.

     

    Wylew krwi do mózgu – objawy

     

    Obraz kliniczny i przebieg udaru niedokrwiennego jest bardzo zróżnicowany, uzależniony przede wszystkim od rozległości zmian, lokalizacji i wielkości pękniętego naczynia krwionośnego. Jednakże można wyróżnić 2 zasadnicze grupy objawów. Pierwsze związane są z narastaniem ciśnienia śródczaszkowego (objawy ogólne), drugie zaś wynikają z umiejscowienia ogniska krwotocznego w mózgu (objawy ogniskowe, charakterystyczne dla danego rejonu mózgu).

     

    Przebieg choroby przeważnie ma charakter nagły, rzadziej rozwija się stopniowo (w ciągu kilku minut lub godzin), dlatego wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

     

    Wzmożone ciśnienie śródczaszkowe – objawy ogólne

     

    Zazwyczaj pierwszym, głównym objawem choroby jest silny ból głowy. Najczęściej towarzyszą mu takie symptomy jak: nudności i/lub wymioty, zaburzenia świadomości i/lub przytomności. Chory może być podsypiający, bez kontaktu, wybudzić go może tylko bodziec bólowy. W ciężkich przypadkach osoba chora może zapaść w śpiączkę (ok. 70% przypadków). U sporej liczby osób z udarem krwotocznym występują napady padaczkowe, mające tendencję do uogólniania się. Ponadto, u części chorych dochodzi do rozwoju tzw. „neurogennego” obrzęku płuc, manifestującego się dusznością, bólem w klatce piersiowej oraz krwiopluciem. Obok obrzęku płuc występują również inne zaburzenia wegetatywne (wynikające z pobudzenia układu przywspółczulnego) np. zaburzenia oddychania (np. oddech Cheyne’a-Stokesa, polegający na występowaniu bezdechów trwających kilkanaście sekund, po których pojawia się oddech szybszy i głębszy, następnie po osiągnięciu maksimum ulega stopniowemu zwolnieniu i spłyceniu), wzrost temperatury ciała, wzmożona potliwość, zaczerwienie lub zblednięcie skóry, przyspieszenie tętna.

     

    Objawami zwiastującymi zgon mogą być krótkie, fazowe oddechy, zwiotczenie mięśni całego ciała, zniesienie odruchów oraz ustawienie gałek ocznych na wprost ze sztywnymi, szerokimi źrenicami.

     

    Objawy zależne od lokalizacja ogniska krwotocznego

     

    Objawy neurologiczne, podobnie jak w udarze niedokrwiennym, wynikają z miejsca uszkodzenia  mózgowia. Najbardziej specyficznymi symptomami nasuwającymi podejrzenie udaru mózgu są niedowład lub porażenia mięśni, mogące obejmować jedną kończynę górną lub dolną (monopareza lub monoplegia), połowę ciała (zmiany połowicze), a nawet wszystkie kończyny (tetrapareza lub tetraplegia). Mogą one mieć charakter spastyczny (wzmożone napięcie mięśniowe) lub wiotki. W zespole spastycznym obserwuje się wygórowane odruchy oraz pojawienie się odruchów patologicznych np. objawu Babińskiego (polega na odruchowym wyprostowaniu palucha z jego zgięciem grzbietowym w trakcie drażnienia skóry boczno-dolnej powierzchni stopy). Upośledzeniu ulegać mogą także ruchy gałek ocznych (np. niedowład skojarzonego spojrzenia w bok, zwroty gałek ku dołowi). W krwotokach do mostu obserwuje się u chorego szpilkowate, zwężone źrenice. Gdy dojdzie do uszkodzenia struktur móżdżku – pojawiają się objawy neurologiczne charakterystyczne dla zespołu móżdżkowego. Należą do nich m.in.:

    • ataksja (niezborność ruchowa) np. chory nie może dotknąć placem swojego nosa,
    • zaburzenia koordynacji i równowagi,
    • dyssymetria (brak właściwej miary w ruchach, np. nadmierne rozpościeranie palców przy próbie chwycenia małych przedmiotów),
    • dysdiadochokineza (chory nie jest wstanie wykonywać naprzemiennych ruchów palców np. nie potrafi poruszać palcami jakby grał na pianinie),
    • chód na szerokiej podstawie (chód marynarski),
    • dyzartria (zaburzenie mowy – mowa jest cicha, nosowa, powolna i niewyraźna).

    Chory może cierpieć z powodu innych zaburzeń mowy w postaci afazji ruchowej (chory rozumie co się do niego mówi, ale sam ma problemy z artykulacją) lub afazji czuciowej (chory potrafi artykułować, ale nie rozumie treści rozmowy) jeżeli krwotok śródczaszkowy dotyczy półkuli dominującej.

    Wraz zaburzeniami motorycznymi występują również zaburzenia w zakresie czucia, najczęściej ubytki połowicze w postaci niedoczulicy, a także zaburzenia widzenia (np. niedowidzenie połowicze czy ślepota).

     

    Wylew krwi do mózgu – diagnostyka

     

    Diagnostyka udaru krwotocznego jest identyczna jak w przypadku udaru niedokrwiennego. Na podstawie samego obrazu klinicznego lekarz nie jest w stanie stwierdzić, z którym rodzajem udaru ma do czynienia (udary niedokrwienne również mogą przybierać bardzo ciężkie formy jak udary krwotoczne), dlatego niezbędne jest wykonanie badań dodatkowych. Narzędziami diagnostycznymi pierwszego rzutu są niewątpliwie badania neuroobrazowe np. tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny, które uwidaczniają wynaczynioną do mózgu krew.

     

    Wylew krwi do mózgu – leczenie

     

     

    Rozpoznanie choroby powinno być jak najszybsze, gdyż udar krwotoczny cechuje się wysoką, wczesną śmiertelnością (ok. 60%). Najtrudniejszą decyzję stanowi wybór metody leczenia, czy zastosować terapię zachowawczą czy podjąć działania neurochirurgiczne. W większości przypadków wybiera się leczenie zachowawcze, polegające na opiece ogólnomedycznej chorego (jak w udarze niedokrwiennym), gdzie naczelnymi zadaniami są:

     

    • obniżanie ciśnienia śródczaszkowego i zapobieganie obrzękowi mózgu (stosuje się w tym celu takie leki jak mannitol, furosemid czy hiperwentylację)
    • terapia nadciśnienia tętniczego (leki obniżające ciśnienie w ostrej fazie choroby stosuje się gdy ciśnienie przekroczy 180/100 mm Hg)
    • zapobieganie napadom padaczkowym.

     

    Interwencja neurochirurgiczna rozważana jest przede wszystkim w sytuacjach, gdy nastąpił krwotok do struktur móżdżku i umiejscowienie krwotoków jest powierzchowne.

    Tagi: udar mózgu
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Sztywność mięśni

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.