zarejestruj się zaloguj się

Schizofrenia

Tekst: lek. Rafał Pniewski
Schizofrenia
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 23. września, 2013

Schizofrenia jest psychozą – chorobą psychiczną, w której pierwszoplanowymi objawami są charakterystyczne zaburzenia myślenia i spostrzegania oraz niedostosowana do sytuacji albo spłycona ekspresja emocji.

lek. Rafał Pniewski
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Przyczyny schizofrenii

     

    Współcześnie uznawane są przede wszystkim hipotezy mówiące o biologicznych przyczynach schizofrenii. Najbardziej prawdopodobne wydają się wyjaśnienia przyczyn tej choroby upatrywane w zaburzeniach rozwoju układu nerwowego, co przyczynia się do nieprawidłowości w systemach neuroprzekaźników – dopaminy, serotoniny i noradrenaliny oraz innych, których rola w schizofrenii nie jest jeszcze dokładnie znana, takich jak kwas gamma aminomasłowy czy kwas glutaminowy.

     

    Objawy schizofrenii

     

    W schizofrenii „choruje” to wszystko co stanowi podstawę osobowości człowieka: odczuwanie własnego ja, indywidualności i odrębności od innych ludzi, tracona jest również zdolność do kierowania własnym postępowaniem.

    Urojenia są jednym z najczęstszych objawów schizofrenii (chociaż mogą występować również w innych chorobach). Są to fałszywe sądy, w których prawdziwość człowiek chory na schizofrenię wierzy pomimo jednoznacznych dowodów, że nie mają nic wspólnego z prawdą. Urojenia mogą mieć różnorodną treść, niektóre są jednak szczególnie charakterystyczne dla tej choroby – na przykład przekonanie, że wszystkie, nawet najbardziej intymne myśli są „odsłonięte” i znane innym ludziom.

    Równie często w schizofrenii występują omamy, najczęściej „głosy”, które chory słyszy tak jak realne dźwięki. Zwykle są to słowa nieprzyjemne, krytycznie oceniające chorego, szydzące, wypowiadające groźby albo nakazujące zrobienie czegoś, czego chory nie chce zrobić.

    Myślenie osoby chorej na schizofrenię staje się niejasne – sedno problemu jest tracone z pola widzenia, na pierwszy plan wysuwają się mało istotne szczegóły. Bieg myśli traci płynność, jest w przypadkowych miejscach przerywany, kolejne myśli pojawiają się bez związku z poprzednimi.

    Różnorodne objawy dotyczące myślenia, spostrzegania i emocji mogą występować w różnych chorobach i zaburzeniach psychicznych. Niektóre z nich są jednak szczególnie charakterystyczne dla schizofrenii. Należą do nich:

    • wspomniane wcześniej urojenia odsłonięcia myśli oraz urojenia nasyłania obcych albo wykradania własnych myśli;
    • urojenia nazywane urojeniami oddziaływania albo owładnięcia – chory jest przekonany, że jego odczucia, myśli i działania są sterowane przez jakąś obcą, zewnętrzną siłę;
    • inne urojenia – na przykład o posiadanej nadludzkiej mocy, o byciu wybranym dla spełnienia jakiejś niezwykle ważnej misji, urojenia prześladowcze i odnoszące, w których chory wierzy, że jest ciągle obserwowany albo, że ktoś zagraża jego (albo jej) życiu;
    • omamy słuchowe i czasami omamy z zakresu innych zmysłów – wzrokowe, węchowe, smakowe, czuciowe;
    • rozkojarzenie toku myślenia, używanie niezwykłych, często dziwacznych słów – neologizmów;
    • trudności w myśleniu abstrakcyjnym – na przykład utrata możliwości rozumienia znaczenia przysłów;
    • zakłócenia w aktywności ruchowej – nagłe zdezorganizowane pobudzenie albo zastyganie w nienaturalnej pozycji;
    • spłycenie reakcji emocjonalnych, niedostosowanie w wyrażaniu uczuć;
    • utrata zainteresowań, bezczynność albo bezcelowość zachowania, wycofanie z kontaktów z ludźmi;
    • brak zainteresowania własnym wyglądem i dbania o higienę.

     

    Typy schizofrenii

     

    W zależności od dominujących w obrazie choroby objawów wyróżnia się kilka podtypów schizofrenii:

    • schizofrenia paranoidalna – najczęstsza postać schizofrenii, w której przeważają typowe dla schizofrenii urojenia i omamy;
    • schizofrenia hebefreniczna – występuje rzadziej, najbardziej charakterystyczne dla tej postaci schizofrenii są nieprzewidywalne zachowania, często nieodpowiedzialne, bez liczenia się z jakimikolwiek normami czy konwencjami społecznymi, większość działań jest bezcelowych i podejmowanych bez jakiegokolwiek planu. W tej postaci schizofrenii najbardziej zaznacza się niedostosowanie nastroju i wyrażanych emocji do sytuacji;
    • schizofrenia katatoniczna – dominują zaburzenia motoryki – szeroko rozumianej aktywności ruchowej. Może to być osłupienie – brak reakcji na otoczenie i brak spontanicznych ruchów, negatywizm – opór wobec wszelkich próśb i poleceń, zastyganie na długi czas w niewygodnej, nienaturalnej pozycji albo nagłe gwałtowne pobudzenie ruchowe;
    • depresja poschizofreniczna – u wielu chorych po ustąpieniu objawów paranoidalnych, hebefrenicznych albo katatonicznych pojawiają się objawy zespołu depresyjnego: obniżony nastrój, bezprzedmiotowy lęk, zmniejszenie aktywności i zaburzenia snu.

     

    Przebieg schizofrenii

     

    Początek schizofrenii może być nagły z burzliwie rozwijającymi się w ciągu kilku dni urojeniami i omamami albo powolny i skryty z objawami narastającymi i utrwalającymi się na przestrzeni kilku lat. Przebieg choroby może polegać na występowaniu naprzemiennie epizodów choroby i okresów remisji – częściowego lub całkowitego ustąpienia objawów jak i może być przebiegiem przewlekłym z narastającymi objawami negatywnymi (tym mianem określa się objawy, których istotą jest tracenie pewnych możliwości czy umiejętności) takimi jak bierność, ograniczenie aktywności, brak inicjatywy, zubożenie myślenia, słaba komunikacja z ludźmi, utrata zdolności do przeżywania emocji, zarówno smutku jak i radości, utrata woli.

    Początek schizofrenii ma zazwyczaj miejsce u młodych ludzi – nastolatków i młodych dorosłych. Schizofrenia jest chorobą przewlekłą, znacznie pogarszającą jakość życia pacjentów i ich rodzin. Chorowanie na schizofrenię w znacznym stopniu utrudnia naukę, zdobycie zawodu, możliwość podjęcia pracy i założenia rodziny. Jednak u wielu chorych rokowanie (pod warunkiem podjęcia leczenia) może być dobre – zdarza się, że jest to tylko jeden epizod w życiu.

     

    Leczenie schizofrenii

     

    Leczenie schizofrenii powinno być leczeniem kompleksowym obejmującym:

    • stosowanie leków – przede wszystkim neuroleptyków;
    • psychoterapię – pomoc w radzeniu sobie z problemami;
    • psychoedukację – wyjaśnienie istoty choroby, naukę rozpoznawania objawów, przede wszystkim ryzyka ich nawrotu, poznanie zasad stosowania leków;
    • rehabilitację – służy odzyskiwaniu traconych w związku z chorobą umiejętności społecznych i samodzielności w codziennym życiu.
    Autor: lek. Rafał Pniewski
    Tagi: schizofrenia
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.