zarejestruj się zaloguj się

Oponiak

Tekst: dr n. med. Magdalena Kacperska
Oponiak
Źródło: Wikimediacommons.org
Dodane: 05. listopada, 2013

Oponiak (meningioma) to nowotwór wywodzący się z opony pajęczej. Zaliczane są do najczęstszych wpośród, łagodnych nowotworów mózgu. Oponiaki charakteryzują się bardzo zróżnicowana budową histologiczną. Zdarzają się przypadku złośliwe tych guzów. Oprócz oponiaków występujących pojedynczo spotyka się mnogie.

dr n. med. Magdalena Kacperska
AUTOR
dr n. med. Magdalena Kacperska specjalista neurofizjologii
SPIS TREŚCI:

    Czym są oponiaki?

     

    Oponiaki to grupa nowotworów, w większości przypadków łagodnych, wywodząca się z komórek opony pajęczej. Kobiety chorują dwukrotnie częściej niż mężczyźni, natomiast u dzieci występują one bardzo rzadko. Oprócz oponiaków występujących pojedynczo spotyka się mnogie. Średni czas upływający od wystąpienia pierwszych objawów do rozpoznania wynosi od 2 miesięcy do ponad pół roku.

    Oponiak jest to nowotwór wywodzący się z komórek opony pajęczej. W większości przypadków jest to nowotwór łagodny mózgu, rzadko zdarzają się odmiany złośliwe. Jest to jeden z najczęstszych nowotworów mózgu. Oponiaki występują głównie u ludzi starszych pomiędzy 40. a 60. rokiem życia, choć zdarzają się także u osób młodych. Jeśli nie zostaną u nich szybko wykryte, systematycznie i bardzo szybko rosną, co daje bardzo niepomyślne rokowanie.

    Oponiaki charakteryzują się tym, iż nie naciekają struktur z nimi sąsiadujących, a jedynie je odpychają w trakcie rozrastania się, a co ważne, nie dają przerzutów. Sugeruje się, iż wpływ na rozwój guza mogą mieć żeńskie hormony płciowe. Wniosek ten wyciągnięto na podstawie badań, które pokazały, iż na powierzchni komórek oponiaków występuje wiele typów receptorów dla nich oraz istotną rolę w ich rozwoju odgrywają czynniki genetyczne.

     

    Oponiaki - rodzaje

     

    Oprócz oponiaków występujących pojedynczo spotyka się oponiaki mnogie. Średni czas upływający od wystąpienia pierwszych objawów do rozpoznania wynosi od 2 miesięcy do ponad pół roku. Rzadko zdarzają się odmiany złośliwe oponiaków.

    Wyróżnia się następujące rodzaje opaniaków:

    • oponiak brodawkowaty,
    • oponiak włóknisty,
    • oponiak jasnokomórkowy,
    • oponiak atypowy,
    • oponiak anaplastyczny,
    • oponiak przejściowy/ mieszany,
    • oponiak wydzielniczy,
    • oponiak naczyniakowaty,
    • oponiak metaplastyczny.

     

    Oponiaki – czy są złośliwe?

     

    Oponiaki charakteryzuje znaczna różnorodność budowy histologicznej. Znaczna większość oponiaków spełnia kryteria zaliczenia tych guzów do I stopnia złośliwości wg klasyfikacji WHO. Należy tutaj podkreślić, iż zdarzają się wznowy nowotworu po całkowitym operacyjnym usunięciu. Oponiaki o II i III stopniu złośliwości, za wyjątkiem tego, iż mają bardzo wyraźną tendencję do tworzenia wznowy pooperacyjnej, dają niekiedy bardzo odległe przerzuty.

    Pomimo iż oponiak należy w większości przypadków do nowotworów łagodnych, zdarzają się tzw. złośliwości miejscowe oponiaka. Związane jest to z faktem, iż rozrasta się on w miejscach bardzo trudno dostępnych pod względem chirurgicznym, np. rdzeń kręgowy czy mózgowie. Większość pacjentów z oponiakami ośrodkowego układu nerwowego (OUN) ma pojedynczy guz, ale spotykamy przypadki ich wieloogniskowego występowania. Oponiaki mogą dawać bardzo rozległe przerzuty, m.in. do płuc, kości, wątroby, węzłów chłonnych czy nerek.

     

    Oponiaki – przyczyny

     

    W chwili obecnej wiadomo, iż jest kilka czynników, które mogą przyczynić się do powstania i rozwoju oponiaków. Wśród tych czynników wymienia się:

    • silną i długotrwałą ekspozycję na promieniowanie jonizujące. Kiedyś stosowane było naświetlanie ośrodkowego układu nerwowego do leczenia grzybicy. Późniejszym skutkiem tego zabiegu były wieloogniskowo powstające oponiaki (wewnątrzczaszkowe i wewnątrzkanałowe);
    • wpływ czynników i infekcji wirusowych na rozwój oponiaków (nie został nigdy potwierdzony, choć w publikacjach pojawiają się podobne sugestie);
    • radioterapię stosowaną w leczeniu nowotworów złośliwych (np. glejaka), która polega na naświetlaniu mózgu i rdzenia kręgowego chorych. To może powodować rozwój i przyspieszać wzrost oponiaka;
    • czynniki genetyczne;
    • hormony;
    • występowanie blizny, m.in. po urazie czaszki.

     

    Objawy oponiaków

     

    Symptomatologia jest zależna w dużej mierze od położenia nowotworu. Ma to duże znaczenia w odniesieniu do objawów, które towarzyszą choremu.

    Najczęstszymi objawami oponiaka są:

    • silne bóle i zawroty głowy;
    • napady padaczkowe;
    • niedowłady;
    • zaburzenia czucia;
    • porażenie dużych grup mięśni;
    • przejściowe ataki niedokrwienne;
    • zaburzenia czucia, smaku, słuchu, węchu;
    • niewydolność przysadki;
    • wzrost ciśnienia śródczaszkowego;
    • drętwienie twarzy (zaburzenia funkcji nerwów czaszkowych).

     

    Diagnostyka oponiaków

     

    Bardzo ważną rolę w diagnostyce oponiaków odgrywa konsultacja lekarska (neurolog, neurochirurg), przeprowadzenie wywiadu rodzinnego oraz badania obrazowe. Kluczowe znaczenia dla rozpoznania mają tomografie komputerowe: rentgenowska oraz rezonansu magnetycznego. Badanie tomografem pokazuje masę, dobrze odgraniczoną i mającą regularny kształt, silnie i jednolicie wzmacniającą się po podaniu kontrastu.

    Czasem oponiakom towarzyszy obrzęk, związany głównie z umiejscowieniem i unaczynieniem nowotworu. W badaniu MRI oponiaki można przeoczyć. Po podaniu gadolinu obraz ulega silnemu wzmocnieniu, co umożliwia dokładną ocenę położenia oponiaka.

     

    Leczenie oponiaków

     

    Leczenie oponiaka w dużej mierze polega na chirurgicznym usunięciu nowotworu. Stopień trudności zabiegu jest bardzo różny i zależy przede wszystkim od położenia nowotworu, jego wielkości i stanu ogólnego chorego. Bardzo ważne jest, by oponiak został usunięty całkowicie. W trakcie usuwania usunięta zostanie także tkanka dodatkowa wokół guza. Brak możliwości wycięcia guza w całości zwiększa ryzyko jego wznowy.

    Jeśli nowotwór zostanie wycięty całkowicie i jest łagodny, to chorzy nie wymagają uzupełniającej radioterapii. W tych przypadkach stosuje się wieloletnią, regularną obserwację kliniczną z uwzględnieniem badań obrazowych. Korzystne rezultaty opisywano także po napromieniowaniu częściowo usuniętych lub w ogóle nieoperowanych łagodnych oponiaków. W wybranych przypadkach korzystne może być leczenie radioterapią stereotaktyczną i brachyterapią.

     

    Oponiak – rokowanie

     

    Jeśli w trakcie zabiegu chirurgicznego oponiak zostanie wycięty całkowicie, z nadmiarem tkanki i jest łagodny, istnieje szansa zupełnego wyleczenia chorego. Jeśli nie ma możliwości wycięcia guza w całości, możliwe są jego wznowy – bardzo często występują one dopiero po około 7 latach od zabiegu i są całkowicie bezobjawowe. Przerzuty w przypadku oponiaków występują bardzo rzadko, ale są możliwe, np. do kości, płuc czy nerek.

    Autor: dr n. med. Magdalena Kacperska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Glejak
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.