zarejestruj się zaloguj się

Nerwica neurasteniczna – objawy i leczenie nerwicy neurastenicznej

Tekst: lek. Anna Kołodziejska
Dodane: 19. października, 2016

Nerwica neurasteniczna to określenie stosowane w odniesieniu to jednego z rodzajów nerwicy – rozwijającej się w efekcie długotrwałej ekspozycji na czynniki stresowe czy nadmiernego obciążenia pracą fizyczną lub umysłową. Znaczenie miewa również konstrukcja układu nerwowego z niskim progiem pobudliwości, co określa się mianem osobowości neurastenicznej. Jakie są objawy neurastenii i jak należy ją leczyć?

SPIS TREŚCI:

    Jakie są przyczyny nerwicy neurastenicznej?

     

    Zaburzenia nerwicowe nazywane potocznie nerwicami stanowią szeroką grupę chorób psychicznych związanych z długotrwałym narażeniem na czynniki stresowe, z zakłóceniami czynnościowymi funkcji somatycznych organizmu człowieka lub samych zachowań jednostki, które nie znajdują swojego podłoża w uchwytnych zmianach organicznych.

    Wśród bardzo obszernej grupy chorób prezentujących objawy nerwicy wyróżnia się między innymi neurastenię, która – w zależności od klasyfikacji – jeszcze do niedawna uznawana była za jedną z najczęściej występujących postaci zaburzeń nerwicowych.

    Jako przyczynę nerwicy neurastenicznej wymienia się przede wszystkim przewlekłe narażenie układu nerwowego na długotrwały stres lub wysiłek fizyczny i umysłowy przewyższający możliwości adaptacyjne ustroju. Skutkuje to wyczerpaniem się zdolności układu nerwowego do prawidłowego funkcjonowania, wykazywania właściwej regulacji pracy i możliwości regeneracyjnych.

    Mówi się, że człowiek ma skołatane nerwy, co w praktyce oznacza, że bardzo szybko reaguje pobudzeniem na nowe sytuacje, przy czym stopień pobudliwości przekracza próg adekwatny do danej sytuacji. Charakterystyczne jest również szybkie wyczerpywanie się rezerw energetycznych, skutkujące niemalże natychmiastowym uczuciem zmęczenia i zniechęcenia następującym po krótkiej fazie pobudzenia.

     

    Objawy neurastenii – jak rozpoznać nerwicę neurasteniczną?

     

    Neurastenia inaczej określana bywa również nerwicą wegetatywną albo narządową – ze względu na fakt, iż na pierwszy plan w tym zaburzeniu wysuwają się liczne i bardzo zróżnicowane objawy ze strony różnych układów i organów człowieka.

    Jako objawy nerwicy neurastenicznej wymienia się:

    • przewlekłe uczucie zmęczenia,
    • wzmożoną pobudliwość układu nerwowego,
    • uczucie niepokoju towarzyszące stale lub pojawiające się okresowo,
    • bóle w okolicy przedsercowej (czasem mogą być one mylnie interpretowane jako zawał),
    • uczucie kołatania serca,
    • bóle głowy,
    • zaburzenia pracy jelit (zaparcia lub biegunki występujące naprzemiennie, niepoprzedzone istotnymi błędami dietetycznymi),
    • osłabienie popędu seksualnego, oziębłość płciowa lub impotencja.

     

    Nerwica neurasteniczna – kto jest narażony?

     

    Zespół objawów prezentowanych w zaburzeniu nerwicowym określanym mianem neurastenii należy do mało charakterystycznych, gdyż podobne symptomy mogą być zgłaszane w wielu innych jednostkach chorobowych, zarówno psychicznych jak i somatycznych. Z tego względu często chorzy mogą pozostawać przez długi czas niezdiagnozowani lub przypisuje się im inne choroby.

    Niejednokrotnie pacjenci cierpiący na neurastenię poszukują pomocy u lekarzy, uskarżając się przede wszystkim na objawy somatyczne i nie domyślając się, iż ich problemy zdrowotne mogą wynikać z zaburzeń pracy układu nerwowego.

    Zdarzają się również pomyłki w odwrotnym kierunku. To znaczy pacjenci, u których psychiatrzy stwierdzili zaburzenie psychiczne w postaci neurastenii, w toku leczenia nerwicy i pogłębiania diagnostyki znajdują podłoże somatyczne lub neurologiczne choroby, kwalifikujące chorego do leczenia na oddziałach internistycznych.

     

    Co to jest osobowość neurasteniczna?

     

    Chociaż psychiatrzy nie korzystają z takiego terminu jak osobowość neurasteniczna, czasem podobne określenie występuje w potocznym użyciu. Określa się nim osobę prezentującą takie cechy osobowości, które stwarzają predyspozycje do wystąpienia zaburzeń nerwicowych, zwłaszcza tych związanych z niskim progiem pobudliwości układu nerwowego.

    Chodzi tu między innymi o bardzo intensywne reakcje emocjonalne, a czasem nawet fizjologiczne, jak przyspieszenie tętna, wzmożenie pracy mięśni oddechowych, zaczerwienienie twarzy w odpowiedzi na bodźce, które u większości osób nie wywołałyby podobnej reakcji.

    Ze względu na fakt, iż układ nerwowy ma ograniczone możliwości przystosowawcze oraz regeneracyjne, po tak silnych wyładowaniach musi dochodzić do spadku poziomu pobudzenia, aż do czasu uzupełnienia rezerw energetycznych ustroju lub zawartości neurotransmiterów w przestrzeni międzysynaptycznej.

    Chociaż oczywiście nie jest przesądzone, że osoby o takiej konstrukcji układu nerwowego rozwiną objawy nerwicy w przyszłości, jednak należy mieć na uwadze, iż należą one do grupy znacznie podwyższonego ryzyka, w związku z czym warto wcześnie wdrażać u nich odpowiednią profilaktykę.

     

    Jak leczyć nerwicę? Jakie leki na nerwicę zastosować?

     

    W leczeniu nerwicy główną rolę odgrywa terapia. Stosuje się kilka ich rodzajów. Celem łagodzenia objawów neurastenii stosuje się psychoterapię behawioralną, poznawczą oraz psychodynamiczną.

    Najczęściej zalecana jest terapia łącząca walory wymienionych w pierwszej kolejności, czyli terapia behawioralno-poznawcza. Pomaga ona pacjentom poznawać mechanizmy sterujące ich sposobem reakcji na dane sytuacje i pozwala zmieniać wyuczone wzorce zachowań. Bardzo ważne, aby nauczyć pacjentów różnych technik relaksacyjnych, pozwalających na wyciszenie i uspokojenie skołatanych nerwów.

    Poza tym korzysta się również z pomocy środków farmakologicznych. Zastosowanie znajdują tutaj przede wszystkim leki przeciwdepresyjne.

    Wśród leków na nerwicę korzysta się ze środków podwyższających poziom serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym (SSRI – selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny), do których należy na przykład sertralina. Poza tym zastosowanie znajdują leki działające na neurotransmitery noradrenaliny oraz leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe.

    Doraźnie lekarze korzystają z leków uspokajających z grupy benzodiazepin. Jednak ze względu na ich potencjał uzależniający, taką kurację stosuje się wyłącznie doraźnie, przeważnie do czasu uzyskania rezultatów stosowania terapii lekami przeciwdepresyjnymi (których efekty działania widoczne są dopiero po kilku tygodniach regularnego stosowania).

    W rzadkich przypadkach leki uspokajające mogą być włączane do leczenia na stałe, ale z zaznaczeniem przyjmowania wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach.

    Autor: lek. Anna Kołodziejska

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.