zarejestruj się zaloguj się

Nerwica depresyjna – przyczyny, objawy, leczenie nerwicy depresyjnej

Tekst: lek. Anna Kołodziejska
Dodane: 10. listopada, 2016

Nerwica depresyjna to dość częste zaburzenie psychiczne, łączące objawy nerwicy i depresji, przy czym dominujące są dolegliwości typowe dla pierwszej z wymienionych chorób. Do wystąpienia symptomów, takich jak bezsenność, bóle głowy czy uczucie niepokoju, przyczynia się stres i szybkie tempo życia, ale także traumatyczne przeżycia z przeszłości. W leczeniu istotne jest odróżnienie nerwicy depresyjnej od depresji nerwicowej.

SPIS TREŚCI:

    Co to jest nerwica depresyjna?

     

    Nerwica depresyjna jest terminem używanym dla określenia zaburzeń psychicznych, w których dominują objawy nerwicy, jednak dodatkowo na spektrum dolegliwości nakładają się symptomy charakterystyczne dla depresji.

    Jako problem podstawowy uznawana jest jednak nerwica i to ona stanowi główny przedmiot leczenia. W formalnej klasyfikacji nerwica depresyjna lokowana jest między zaburzeniami lękowymi.

    Chociaż często czyni się to w mowie potocznej, używanie określenia „choroba psychiczna” w odniesieniu do pacjentów cierpiących na nerwicę depresyjną jest niepoprawne, gdyż zachowania pacjentów cierpiących na tę dysfunkcję przeważnie mieszczą się w akceptowalnych społecznie granicach.

    Dotknięte problemem osoby również zdają sobie sprawę z absurdalności prezentowanych symptomów, co oznacza, że ich osąd realizujący jest właściwy. Brak również patologii organicznej w ośrodkowym układzie mózgowym, co łącznie nie upoważnia do klasyfikowania objawów nerwicy depresyjnej jako choroby psychicznej w ścisłym tego słowa znaczeniu.

     

    Jakie są przyczyny nerwicy depresyjnej?

     

    Przyczyn nerwicy może być wiele. Najczęściej jednak problem dotyczy osób, u których pojawia się dysonans pomiędzy oczekiwaniami a możliwościami ich realizacji i pomiędzy osobistymi potrzebami a wymaganiami stawianymi przez otoczenie lub normy narzucane przez społeczeństwo.

    W początkowym stadium człowiek stara się sprostać narzucanym mu wymaganiom, jednak jeśli nie jest w stanie, po pewnym czasie dochodzi do uświadomionego lub nieuświadomionego konfliktu wewnętrznego.

    W niektórych przypadkach rozwój nerwicy może być spowodowany traumatycznymi przeżyciami, takimi jak uraz, udział w katastrofie albo molestowanie seksualne. Zwłaszcza silny związek pomiędzy zaburzeniami lękowymi i bolesnymi wspomnieniami (nawet nieuświadomionymi) zachodzi, jeśli miały one miejsce w dzieciństwie, na wczesnym etapie rozwoju.

    Pewne znaczenie w rozwoju nerwicy depresyjnej mają też indywidualne właściwości psychiczne pacjenta, a wśród nich wydaje się, że największe znaczenie ma odporność na stres oraz prawidłowa gospodarka neurotransmiterów w mózgu.

     

    Nerwica depresyjna – objawy 

     

    Objawy nerwicy depresyjnej można podzielić na somatyczne oraz psychiczne. Przeważnie pacjenci zdają sobie sprawę, iż prezentowane przez nich dolegliwości związane z nadpobudliwością układu nerwowego czy natręctwami są nieuzasadnione. Nie są jednak w stanie ich wyhamować.

    Powoduje to powstawanie błędnego koła, kiedy nadmierna mobilizacja układu nerwowego wywołuje stres i uczucie niepokoju, a te z kolei pobudzają wydzielanie neurotransmiterów nasilających pobudzenie i lęk.

    Objawy nerwicy można podzielić na te dotyczące zaburzeń pracy organizmu i samego układu nerwowego. Do pierwszej grupy zaliczyć można:

    • bóle narządów wewnętrznych pomimo braku patologii w badaniach obrazowych i czynnościowych,
    • zaburzenia czucia skórnego lub wewnętrznego (jak mrowienia, parestezje, drętwienia),
    • dysfunkcje narządów płciowych, obniżenie sprawności seksualnej, kłopoty z osiągnięciem wzwodu i erekcji u mężczyzn lub orgazmu u kobiet.

    Objawy nerwicy dotyczące zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego to m.in.:

    • uczucie zmęczenia i wyczerpania, ustępujące na krótko lub nieustępujące nawet po wypoczynku;
    • labilność emocjonalna, agresja lub płaczliwość;
    • uczucie niepokoju, lęku, czasem w postaci fobii (lęk przed określonymi sytuacjami/czynnikami);
    • natrętne myśli, przymus wykonywania jakiejś czynności;
    • zaburzenia pamięci, uwagi i koncentracji.                                                                                             

     

    Nerwica depresyjna czy depresja nerwicowa – jak odróżnić?

     

    Zasadniczo w obu chorobach spektrum prezentowanych dolegliwości jest podobne. Pacjenci klasyfikowani są do danej jednostki chorobowej w zależności od tego, które z zaburzeń wydają się dominujące.

    I tak wśród objawów nerwicy depresyjnej na pierwszy plan wysuwają się symptomy ze strony układu nerwowego, a wśród nich lęk, niepokój, labilność emocjonalna.

    Dodatkowo w nerwicy depresyjnej występują objawy charakterystyczne dla depresji:

    • brak motywacji, myśli rezygnacyjne;
    • anhedonia (niemożność odczuwania przyjemności);
    • uczucie smutku, apatia;
    • myśli nihilistyczne.

    Przyczynowe leczenie nerwicy może pomóc również w łagodzeniu symptomów typowych dla depresji.

    Natomiast w depresji nerwicowej główny problem stanowią objawy depresji i to one dominują w obrazie choroby. Z tego względu leczenie depresji może pomóc w łagodzeniu lęku oraz pozostałych objawów nerwicy.

     

    Jak leczyć nerwicę depresyjną?

     

    W leczeniu nerwicy depresyjnej największe znaczenie ma psychoterapia. W przypadkach łagodnych zaburzeń sama rozmowa z psychologiem może już mieć efekt terapeutyczny i pomagać pacjentowi w przerwaniu błędnego koła wzajemnego napędzania się zaburzeń somatycznych oraz emocjonalnych.

    Stosuje się terapię poznawczo-behawioralną. Czasem w jej przebiegu pacjentom udaje się dotrzeć do źródła problemów w postaci nieuświadomionego dysonansu wewnętrznego czy ukrytych potrzeb.

    Leki na nerwicę depresyjną to przeważnie inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, rzadziej inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.

    Istotne, aby leczyć nerwicę depresyjną poprzez przewlekłe przyjmowanie preparatów z grupy antydepresantów i nie podważać zaleceń lekarskich, nawet po ustąpieniu objawów. Tylko przewlekłe leczenie umożliwia uzyskanie trwałej remisji objawów depresji.

    Doraźnie lęk może być łagodzony przez zastosowanie benzodiazepin. Nie powinno się ich przyjmować przewlekle, a jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdyż łatwo dochodzi do rozwoju tolerancji oraz zależności lekowej.

    Autor: lek. Anna Kołodziejska

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.