zarejestruj się zaloguj się

Hipochondria

Tekst: lek. Rafał Pniewski
Hipochondria
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 20. września, 2013

W codziennym języku słowo hipochondria oznacza chorobliwą i przesadną obawę o własne zdrowie. Z medycznego punktu widzenia zaburzenie hipochondryczne należy do grupy zaburzeń nerwicowych, w których na pierwszy plan wysuwają się skargi pacjenta na dolegliwości natury fizycznej, związane np. z układem pokarmowym.

lek. Rafał Pniewski
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Objawy hipochondrii

     

    Osoba chora na zaburzenie hipochondryczne żyje w ciągłym przekonaniu, że choruje na jakąś poważną, niedostatecznie zdiagnozowaną chorobę somatyczną. Często odwiedza lekarzy pierwszego kontaktu i lekarzy specjalistów z danej dziedziny medycyny (ale nie zgłasza się do psychiatry!), domaga się licznych badań dodatkowych, nie przyjmuje do wiadomości zapewnień o braku jakiejkolwiek choroby somatycznej i reaguje oburzeniem na sugestię, że przyczyną obaw i dolegliwości są problemy natury psychologicznej i przydatna byłaby porada lekarza psychiatry lub psychologa – psychoterapeuty. Do objawów hipochondrii, czyli zaburzenia hipochondrycznego należą:

    • nieustające zaabsorbowanie możliwą obecnością jakiejś, w przekonaniu chorego zwykle bardzo poważnej, choroby somatycznej – dotyczy to zarówno ciągłego rozmyślania o domniemanej chorobie jak i skupienia na różnych sygnałach z ciała mogących o niej świadczyć,
    • skupienie na „objawach” tej choroby – zwyczajne dla większości ludzi odczucia płynące z ciała, takie jak „burczenie” w brzuchu, chwilowe uczucie mrowienia w jednej z kończyn, nie zawsze identyczne ciśnienie krwi, są interpretowane przez pacjenta jako objawy poważnej choroby – stają się „dowodem” istnienia choroby serca albo choroby przewodu pokarmowego; zwykły kaszel w przekonaniu hipochondryka jest świadectwem gruźlicy albo choroby nowotworowej, chwilowe osłabienie jest dowodem na obecność niezdiagnozowanego przez neurologów stwardnienia rozsianego,
    • lęk i objawy depresyjne - niestety, wynikające z tego pewne objawy fizyczne stają się pożywką dla hipochondrycznych obaw i przekonań pacjenta; związane z lękiem kołatania serca są wtedy kolejnym dowodem choroby układu krążenia, biegunka nie jest wiązana ze stresem lecz z nierozpoznaną chorobą przewodu pokarmowego i tak dalej; wiele osób cierpiących na zaburzenie hipochondryczne ma „syndrom białego fartucha” – pomiar ciśnienia krwi w czasie wizyty u lekarza zawsze pokaże niepokojąco wysokie wartości,
    • pacjent chorujący na zaburzenie hipochondryczne zazwyczaj „wie” co to za choroba; prawidłowe wyniki konsultacji lekarskich i badań dodatkowych nie zmieniają przekonań pacjenta i nie zmniejszają jego obaw, najczęściej są po prostu nieakceptowane,
    • osoby z zaburzeniem hipochondrycznym są bardzo skupione na sobie i tego (skupienia na ich dolegliwościach i obawach) wymagają od otoczenia, często staje się to udręką dla osób bliskich, a próby zwrócenia hipochondrykowi uwagi na jego albo jej nadmierny egocentryzm spotykają się z urażeniem i poczuciem krzywdy,
    • hipochondryk bardzo często „używa” swoich dolegliwości do wywierania wpływu na swoje otoczenie i dzięki swojemu „chorowaniu” uzyskuje centralną, dominującą pozycję w rodzinie.

     

    Przyczyny hipochondrii

     

    Nie udało się dotychczas jednoznacznie i ostatecznie ustalić przyczyn tego zaburzenia. Hipochondryk, z jednej strony uciążliwy dla swojego otoczenia i irytujący trwałością swoich przekonań o chorobie pomimo jednoznacznych dowodów na brak jakiegokolwiek schorzenia, jest człowiekiem, który cierpi – psychicznie. Nie jest kimś, kto specjalnie wymyślił sobie jakąś chorobę i jest tego świadomy.

    Najbardziej prawdopodobne wydają się hipotezy psychologiczne, na przykład:

    • hipochondrykami często stają się ludzie, którzy byli wychowywani przez nadopiekuńczych rodziców, w domach w których zwykłe, banalne dolegliwości urastały do rozmiarów prawie śmiertelnej choroby,
    • na zaburzenie hipochondryczne może zachorować ktoś, kto w dzieciństwie był blisko ciężko chorych osób, szczególnie jeżeli były to osoby najbliższe oraz gdy zdarzyła się związana z chorobą przedwczesna śmierć któregoś z rodziców,
    • objawy hipochondrii mogą być zewnętrznym przejawem nieuświadamianych lęków przed zagrożeniami płynącymi z otoczenia; obecność nieuświadamianego przekonania, że świat jest wrogi powoduje, że człowiek czuje się nieustająco atakowany przez „prześladowców” – w tym przypadku „prześladowcami” stają się różne odczucia somatyczne.

     

    Leczenie hipochondrii

     

    Osoby chore na zaburzenie hipochondryczne zwykle szukają pomocy u lekarzy internistów i u lekarzy rodzinnych. Rzadko niestety zgłaszają się do psychiatry, niechętnie przyjmują propozycję leczenia lekiem przeciwdepresyjnym albo psychoterapii. Jednocześnie to właśnie te dwa sposoby leczenia są skuteczne.

    W leczeniu farmakologicznym najczęściej wykorzystuje się leki przeciwdepresyjne, zwykle z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny – z uwagi na ich wysoką skuteczność, bezpieczeństwo i dobrą tolerancję.

    Psychoterapia jest zalecaną metodą leczenia w hipochondrii - przyczyny tej choroby są przede wszystkim psychologiczne. Psychoterapia poznawczo behawioralna pomaga pacjentom lepiej radzić sobie z objawami, przede wszystkim z obawami i rozmyślaniem o chorobach. Psychoterapia psychoanalityczna poszukuje rozwiązania w nieświadomych problemach pacjenta przynosząc ulgę objawach i umożliwiając rozwój i wzmocnienie osobowości.

    Autor: lek. Rafał Pniewski
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.