zarejestruj się zaloguj się

Fibromialgia

Tekst: dr Krzysztof Fabian
Fibromialgia
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 21. stycznia, 2015

Fibromialgia jest schorzeniem charakteryzującym się uogólnionymi i przewlekłymi dolegliwościami bólowymi mięśni i stawów oraz występowaniem w ciele człowieka tzw. punktów tkliwych o nadmiernej bolesności, szczególnie wrażliwych na ucisk. Fibromialgia spowodowana jest prawdopodobnie m.in. takimi czynnikami jak stres, depresja, zespół jelita drażliwego, czy zaburzenia snu.

dr Krzysztof  Fabian
AUTOR
dr Krzysztof Fabian fizjoterapia
SPIS TREŚCI:

    Co to jest fibromialgia?

     

    Fibromialgia jest schorzeniem o niewyjaśnionej etiologii (przyczynie). Uważa się jednak, iż pewną rolę odgrywają czynniki nerwowo-psychiczne oraz nieprawidłowe przetwarzanie ośrodkowe sygnałów bólowych. Fibromialgia charakteryzuje się przede wszystkim bólem mięśni i tkanek miękkich. Jako czynniki predysponujące do jej wystąpienia uważa się stresujący tryb życia. Choroba ta często współwystępuje z depresją, zespołem jelita drażliwego, zaburzeniami snu, czy też przewlekłym zmęczeniem. Największy odsetek chorych określa się między 30 a 60 rokiem życia. Zachorowalność szacuje się na około 2-4%. Choroba ta dziesięciokrotnie częściej dotyka kobiet niż mężczyzn.

    Fibromialgię dzielimy na:

    • pierwotną, kiedy to nie mamy jednego schorzenia wysuwającego się na plan pierwotny, lecz wszystkie objawy pacjenta są charakterystycznymi objawami fibro mialgii;
    • wtórną, w której wyraźnie zaznaczone są dolegliwości o charakterze reumatoidalnym. Zachorowalność na tę postać sięga 1% przypadków, częściej dotyczy kobiet szczególnie tych po 35 roku życia lub w okresie menopauzy, czasem dotyczy późniejszego okresu życia.

    Przyczyny fibromialgii są niejasne i ciągle badane. Wśród najczęściej wymienianych są:

    • uwarunkowania genetyczne,
    • procesy autoimmunologiczne,
    • zaburzenia psychosomatyczne,
    • nieprawidłowe przetwarzanie sygnałów bólowych pochodzenia ośrodkowego.

     

    Objawy fibromialgii

     

    Do pierwszych symptomów fibromialgii zaliczyć należy:

    • postać zespołu kręgosłupa lędźwiowego lub kręgosłupa szyjnego,
    • uczucie sztywności ciała,
    • rozległe bóle,
    • bóle mięśniowe wraz z bolesnymi ich napięciami,
    • ból uciskowy punktów spustowych zgłaszany przez pacjenta w trakcie badania,
    • przeczulicę.

    Ponadto o fibromialgii mogą zadecydować informacje, pochodzące z wywiadu, dotyczące zaburzeń funkcjonalnych oraz wegetatywnych, tj.:

    • bezsenność, zaburzenia snu,
    • spadek czy utrata sił,
    • trudności z koncentracją, zapominanie, męczliwość,
    • migrena, bóle głowy pochodzenia napięciowego,
    • zaburzenia nastroju, depresja,
    • zespół jelita drażliwego,
    • objawy sugerujące różne dolegliwości narządów wewnętrznych,
    • parestezje,
    • zwiększona wrażliwość na działanie uboczne leków.

     

    Diagnostyka i rokowanie w przypadku fibromialgii

     

    Badania hematologiczne, biochemiczne, immunologiczne oraz badania z zakresu diagnostyki obrazowej zazwyczaj nie wykazują odchyleń od normy. Fibromialgię diagnozuje się przede wszystkim na podstawie badania palpacyjnego (uciskania) punktów spustowych (tzw. trigger points) pacjenta. W przypadku, kiedy mamy pewność co do diagnozy, musi wystąpić odczuwana przez chorego bolesność przynajmniej 11 z 18 punktów spustowych. Ich umiejscowienie na ciele człowieka jest następujące:

    • okolica podpotyliczna (przyczepy początkowe mięśni grupy podpotylicznej z tyłu głowy),
    • obustronne zmiany w obrębie:
      • okolicy mięśni międzypoprzecznych szyi na wysokości kręgów szyjnych (C1-C7),
      • środka brzegu górnego mięśnia czworobocznego,
      • powyżej grzebienia łopatki (okolica przyczepu początkowego mięśnia nadgrzebieniowego),
      • więzozrostów mostkowo-żebrowych (szczególnie w drugiej przestrzeni międzyżebrowej),
      • okolicy nadkłykci bocznych kości ramiennej,
      • mięśni należących do grupy mięśni pośladkowych (w okolicach górnych zewnętrznych kwadrantów),
      • okolicy krętarza większego,
      • okolicy ciał tłuszczowych stawów kolanowych.

    Niezwykle istotne jest przeprowadzenie dalszego postępowania diagnostycznego, mającego na celu wykluczenie innych, bardziej specyficznych schorzeń. Ważne jest odróżnienie fibromialgii od zespołu przewlekłego zmęczenia oraz tzw. zespołu wieloważnego uczulenia na substancje chemiczne. Należy pamiętać, iż fibromialgię rozpoznajemy wtedy, kiedy wykluczone zostają inne choroby. Dlatego też ustalenie rozpoznania winno być poprzedzone gruntowną diagnostyką zarówno ogólną jak
    i reumatologiczną.

    Niestety, rokowanie w przypadku fibromialgii nie jest korzystne. Bardzo rzadko dochodzi do wyleczenia. Mówi się, że u 2/3 pacjentów objawy nie ustępują całkowicie nawet po 10-15 latach. Leczenie może jedynie znacząco poprawić jakość życia oraz pokazać pacjentom, w jaki sposób mogą radzić sobie z chorobą, a przynajmniej jak minimalizować przykre objawy i dolegliwości wynikające z fibromialgii.

     

    Jak leczyć fibromialgię?

     

    Obecnie nie istnieje leczenie przyczynowe fibromialgii. Konieczne jest zastosowanie kompleksowego i wielokierunkowego podejścia do terapii tej choroby. Model terapeutycznego postępowania powinien obejmować:

    • Leczenie fizjoterapeutyczne (także zabiegi z zakresu fizykoterapii) – dostosowane do aktualnego stanu pacjenta i jego dolegliwości czy dysfunkcji. Ze względu na różnorodność i mnogość objawów nie sposób tutaj podać jakiegokolwiek modelu usprawniania. Dlatego też najlepsze rezultaty przynosi leczenie konkretnych dolegliwości. Należy jednak pamiętać, iż w trakcie planowania terapii uwzględniamy zmienność nasilania się danych objawów bólowych w ciągu dnia. Możemy zatem posiłkować się zabiegami z zakresu:
      • balneoterapii – usprawnianie lecznicze w wodzie o odpowiedniej temperaturze połączonej z zajęciami ruchowymi, stosowanie kąpieli, zabiegów z zakresu ciepłolecznictwa, czy sauny, w celu obniżenia napięcia mięśniowego;
      • krioterapii ogólnoustrojowej i miejscowej – w przypadku zmian uogólnionych dobre efekty przynoszą zabiegi w kriokomorze. Bardziej efektywna w przypadku zmian miejscowych jest krioterapia na konkretny odcinek ciała;
      • gimnastyki leczniczej, ćwiczeń fizycznych – oczywiście odpowiednio dobranych do stanu i aktywności pacjentów. Często chorzy skarżą się na dolegliwości bólowe w trakcie wykonywania ćwiczeń fizycznych, bądź też w czasie aktywności ruchowej. Należy tak dobrać ćwiczenia fizyczne, aby nie nasilały one dolegliwości, a sprawiały przyjemność. W miarę jak zwiększa się kondycja pacjentów dotkniętych fibromialgią można zwiększyć intensywność wykonywanych ćwiczeń. Zaleca się unikać aktywności zbyt forsownych i intensywnych, gdyż przetrenowanie w tym wypadku może być katastrofalne w skutkach. Dobrze sprawdzają się zajęcia na basenie, pływanie, jazda na rowerze, spacer, a w ostatnim czasie zyskujący na popularności nordic walking;
    • Terapii behawioralnych i innych terapii psychologicznych, mających na celu poprawienie jakości życia chorych oraz wypracowanie modelu walki ze stresem, złym samopoczuciem i nastrojem oraz obniżoną samooceną;
    • Terapii relaksacyjnych, akupunktury, masażu rozluźniającego i relaksującego, co dodatkowo wspomaga pacjentów w walce ze stresującymi obecnie warunkami bytowymi i zawodowymi;
    • Leczenia farmakologicznego przyjmowanie różnego rodzaju leków pomocnych w zmniejszeniu objawów fibromialgii. Czasem u pacjentów należy zastosować kilka rodzajów leków, jednak sposób ich dopasowania, czy wielkość dawek zawsze powinna być konsultowana i przyjmowana na zalecenie lekarza. Do najczęściej stosowanych leków zaliczyć można:
      • leki przeciwdepresyjne mimo, iż fibromialgia nie jest chorobą psychiatryczną, to w jej leczeniu wspomagająco stosuje się leki stosowane w depresji,
      • leki przeciwbólowe zmniejszające dolegliwości bólowe i poprawiające funkcjonowanie (głównie paracetamol, gdyż niesteroidowe leki przeciwzapalne NLPZ, steroidy i silne opioidy nie są zalecane w leczeniu fibromialgii ze względu na dużą ilość skutków ubocznych),
      • leki przeciwpadaczkowe czasem zalecane w przypadkach zmniejszenia objawów fibromialgii, jak ból, zaburzenia snu i przewlekłego zmęczenia (są czasem łączone z lekami przeciwdepresyjnymi z dobrym rezultatem),
      • leki rozluźniające mięśnie, których stosowanie jest coraz częściej kwestionowane, gdyż pomagają niewielkiej liczbie pacjentów.
    Autor: dr Krzysztof Fabian
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.