zarejestruj się zaloguj się

Jakie są objawy depresji?

Tekst: Magdalena Kowalkowska
Jakie są objawy depresji?
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 22. lipca, 2013

Depresja stanowi bardzo niejednorodną jednostkę chorobową, zarówno pod względem przyczyn jak i objawów klinicznych. Choroba ta stanowi ich zbiór, które tworzą jedną całość, mianowicie zespół depresyjny. Odmienność między postaciami depresji wynika z dominacji któregoś z objawów, stopnia nasilenia oraz czasu jej trwania.

SPIS TREŚCI:

    Typy zaburzeń depresyjnych

     

    Depresja stanowi bardzo niejednorodną jednostkę chorobową, zarówno pod względem przyczyn jak i objawów klinicznych. Jest ona zespołem chorobowym, który należy do grupy tzw. zaburzeń afektywnych, czyli schorzeń, gdzie dominującym symptomem są zaburzenia nastroju. Granica pomiędzy „normalnym” przygnębieniem a depresją jako stanem chorobowym nie jest ostra, co nie oznacza zupełnej bezradności diagnostycznej. Choroba ta stanowi zbiór licznych objawów klinicznych, które tworzą jedną całość, mianowicie zespół depresyjny.

    Według aktualnych rekomendacji depresję rozpoznaje się na podstawie kryteriów diagnostycznych opracowanych w ramach klasyfikacji ICD – 10 oraz amerykańskiego systemu DSM – IV. Pomimo, iż zaburzenia depresyjne stanowią grupę chorób o szerokiej symptomatologii wyodrębniono główne typy chorobowe. Wg ICD – 10 można wyróżnić:

    • depresja epizodyczna (epizody depresyjne) – trwa krócej niż dwa lata i charakteryzuje się wyraźnym początkiem;
    • zaburzenia depresyjne nawracające – powtarzające się epizody depresji bez objawów wzmożonego nastroju i zwiększonej energii w przeszłości (zob. mania);
      • depresję endogenną uwarunkowana biologicznie; ostrzejsza w przebiegu od egzogennej;
      • depresję egzogenną (depresja reaktywna) – poprzedzona stresującym zdarzeniem;
    • depresję przewlekłą (dystymia) – trwa co najmniej dwa lata, a remisja nie trwa dłużej niż dwa miesiące;
    • depresję poschizofreniczną – przejawia się w epizodzie depresyjnym po psychozie schizofrenicznej. Objawy schizofreniczne, występują, lecz nie dominują już w obrazie klinicznym;
    • depresja sezonowa.

     

    Stopnie nasilenia depresji

     

    W depresji o łagodnym nasileniu (depresja poronna) zazwyczaj występują pojedyncze symptomy depresji (np. obniżenie nastroju, zniechęcenie, pogorszenie jakości snu, utrata łaknienia czy przewlekłe zmęczenie); objawy podstawowe o małym nasileniu tzw. subdepresja.

    W depresji o średnim nasileniu (depresja umiarkowana) występuje zauważalneobniżenie funkcjonowania społecznego i zawodowego. Sprawy, które zazwyczaj pobudzały do działania (np. ulubione hobby, wyjścia towarzyskie, seks, sport) nie wywołują zainteresowania chorego; objawy podstawowe o umiarkowanym nasileniu

    Depresja o dużym nasileniu (depresja ciężka) może występować bez objawów psychotycznych i z objawami psychotycznymi.

    Depresja ciężka bez objawów psychotycznych charakteryzuje się bardzo nasilonymi zaburzeniami funkcjonowania społecznego, destrukcją życia osobistego i zawodowego, spowolnieniem psychoruchowym, smutkiem, niepokojem, lękiem, myślami samobójczym.

    W depresji ciężkiej z objawami psychotycznymi występują symptomy jak w depresji bez objawów psychotycznych, a dodatkowo urojenia (kary, hipochondryczne, winy, nihilistyczne), zahamowania ruchowe (nawet osłupienie depresyjne tzw. stupor) albo odwrotnie, podniecenie ruchowe (tzw. depresja agitowana).

     

    Objawy kliniczne depresji

     

    Obraz chorobowy w poszczególnych typach jest zróżnicowany. Odmienność między postaciami depresji wynika z dominacji któregoś z objawów, stopnia nasilenia oraz czasu jej trwania, aczkolwiek można w przebiegu schorzenia wyodrębnić objawy podstawowe, najbardziej charakterystyczne dla tej jednostki – tzw. objawy osiowe depresji. Pierwszym z nich jest obniżenie nastroju, które powszechnie można określić mianem poczucia smutku czy przygnębienia. Ważnym jest, aby zrozumieć, że w depresji smutek nie jest zwykłym stanem przejściowym związanym z przykrym wydarzeniem, który może towarzyszyć każdemu człowiekowi w codziennym życiu, ale obniżenie nastroju ma tutaj charakter przewlekły, trwający zazwyczaj wiele tygodni. Ponadto uczucie przygnębienia może wykazywać związek z porą dnia, szczególnie w początkowym stadium depresji np. osoba chora gorzej czuję się w godzinach porannych lub chandra dopada ją tylko w godzinach nocnych. Kolejny objaw podstawowy stanowi tzw. anhedonia, czyli niemożność odczuwania przyjemności, cieszenia się życiem. Chory traci zainteresowanie sprawami, które dotychczas były dla niego ważne, przestaje się starać, zaniedbuje swoje obowiązki. Ogarniać go może również zobojętnienie emocjonalne, nie tylko przejawiające się niemożnością doznawania emocji pozytywnych, ale także odczuć negatywnych (np. niezdolność ekspresji swojego żalu, smutku czy płaczu). Ostatnim, trzecim objawem osiowym jest utrata energii oraz uczucie wyczerpania, które mogą przyjmować postać wycofania się chorego z wielu (jak nie wszystkich) aktywności życiowych. W depresjach o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu można zaobserwować takie objawy jak: brak dbania o higienę, niewstawanie z łóżka czy odmowa przyjmowania posiłków. Oprócz tych trzech głównych symptomów można wyróżnić dodatkowo inne objawy, mogące ułatwić rozpoznanie depresji. Muszą one występować co najmniej przez 2 tygodnie. Zaliczyć tutaj możemy:

    • myślenie depresyjne – manifestuje się przeważnie spowolnieniem myślowym, procesy myślowe mogą być tak wolne, że utrudniają kontakt słowny z chorym (np. nie odpowiada na zadane pytania, nie konwersuje); dodatkowo upośledzeniu ulegają procesy koncentracji i skupiania uwagi (np. osoba chora nie umie zebrać myśli, jest rozkojarzona, nie potrafi skupić się na wykonywanej czynności); mogą pojawić się również trudności w podejmowaniu decyzji, dotyczące nawet w najprostszych czynności dnia codziennego;
    • tworzenie depresyjnego obrazu świata – osoby dotknięte depresją często wypaczają obraz własnej osoby, otoczenia czy przyszłości. Znacznemu zaniżeniu ulega samoocena, chory czuje się niepotrzebny, winny wszystkim złym wydarzeniom ze swojego środowiska, „nie warty uwagi”. Towarzyszy mu fałszywe poczucie bycia balastem dla swoich najbliższych. W ciężkich stanach depresyjnych powyższe myślenie może przybrać formę skrajną tzw. urojeń. Najczęstszymi z nich są: urojenia winy (np. chory czuje się odpowiedzialny za „całe zło świata”), urojenia kary (często jako kontynuacja urojeń winy – chory uważa, że musi ponieść surowe konsekwencje, zasługuje na potępienie/więzienie/śmierć) oraz urojenia nihilistyczne (czyli skrajne poczucie braku własnej wartości, „chęć zniknięcia”);
    • myśli i tendencje samobójcze – chory jest przekonany, że jego życie nie ma sensu, a dalsza egzystencja będzie tylko pasmem cierpienia dla chorego i jego najbliższych. Myśli samobójcze występują u ok. 50% pacjentów w stanie ciężkiej depresji, a 20% dokonuje czynnej próby samobójczej. Skrajnie patologicznym i okrutnym, ale bardzo rzadkim aktem jest tzw. samobójstwo rozszerzone, polegające na odebraniu życia własnego oraz najbliższych. Wynika to z przeświadczenia o bezsensowności istnienia i przekonaniu, że świat dostarcza tylko cierpień istocie ludzkiej, a śmierć jest wybawieniem;
    • zaburzenia snu – najczęściej chory nie ma problemów z zasypianiem, natomiast sam sen jest płytki, przerywany. Osoba dotknięta depresją często wybudza się w nocy i wstaję bardzo wcześnie rano (tzw. zjawisko wczesnego budzenia). U niektórych chorych występuje nadmierna senność w czasie dnia;
    • zaburzenia aktywności ruchowej;
    • zaburzenia łaknienia i ubytek masy ciała – najczęściej chory traci apetyt, nie przyjmuje posiłków. Zaburzenia łaknienia mogą przyjąć, także formę anoreksji czy bulimii i maskować obraz depresji. U niewielkiego odsetka obserwuje się wzrost łaknienia, głównie na słodycze;
    • uczucie niepokoju i lęku – najbardziej charakterystyczne jest poczucie niepokoju zlokalizowane w okolicy przedsercowej.

     

    Postacie depresji

     

    Depresja melancholiczna, czyli podtyp o najbardziej „typowym” przebiegu. Charakteryzuje się przejmującym smutkiem, pogorszeniem w godzinach rannych, zespołem wczesnego budzenia, anhedonią, utratą apetytu z następowym zmniejszeniem masy ciała i znacznym zahamowaniem psychoruchowym.

    Depresja atypowa, czyli taka, gdzie obserwuje się „odwrócenie” objawów biologicznych zespołu depresyjnego o typowym przebiegu tj. nadmierna senność, wzmożony apetyt, nasilenie objawów w godzinach wieczornych i reaktywność nastroju.

    Depresja psychotyczna, charakteryzująca się ciężkim przebiegiem z obecnością urojeń depresyjnych.

    Depresja krótkotrwała nawracająca stanowi postać choroby, której epizody trwają kilka dni, natomiast powtarzają się z częstością ok. raz na miesiąc.

    Depresja maskowana (depresjasomatyczna) dotyczy tych chorych, którzy zgłaszają się do lekarza z powodu innych dolegliwości np. problemy z układem krążenia, choroby przewodu pokarmowego lub też zaburzenia snu.

    Depresja sezonowa, czyli postać, gdzie objawy depresji występują tylko w okresie jesienno – zimowym. Ma to związek głównie z wrażliwością na zmniejszone ilości światła w tych miesiącach. Skutecznym leczeniem może być zastosowanie fototerapii.

    Depresja w starszym wieku może występować w dwóch formach, gdzie wspólną i dominującą cechą jest upośledzenie procesów poznawczych. Pierwszą formą jest tzw. pseudootępienie depresyjne, gdzie na pierwszy plan, zamiast objawów osiowych depresji, wychodzą zaburzenia pamięci i spowolnienie myślowe. W drugiej zaś postaci, objawy otępienno – depresyjne mogą stanowić zwiastun typowej choroby otępiennej np. choroby Alzheimera.

    Depresja w następstwie żałoby stanowi zjawisko fizjologiczne o ile okres objawów depresyjnych nie przedłuża się i nie przechodzi w stan przewlekły. Granicą czasową jest okres do 2 miesięcy.

    Dystymia (tzw. depresja nerwicowa) jest zespołem depresyjnym o małym nasileniu, ale znacznej przewlekłości, gdzie objawy utrzymują się u chorego ponad 2 lata.

    Tagi: depresja
    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.