zarejestruj się zaloguj się

Choroba lokomocyjna

Tekst: mgr Maciej Zamysłowski
Choroba lokomocyjna
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 19. czerwca, 2015

Choroba lokomocyjna znana jest pod nazwą kinetozy lub po prostu – choroby ruchu. Dolegliwość ta dotyka zarówno dzieci, jak i dorosłych. To stan, w którym istnieje brak zgodności pomiędzy subiektywnym, wzrokowym postrzeganiem ruchu, a sygnałami odbieranymi przez błędnik odpowiadający za zmysł równowagi. Sposobem na chorobę lokomocyjną jest odpowiednie przygotowanie się do podróży i leki na bazie imbiru.

mgr Maciej Zamysłowski
AUTOR
mgr Maciej Zamysłowski specjalista zdrowia publicznego
SPIS TREŚCI:

    Co to jest choroba lokomocyjna?

     

    Choroba lokomocyjna (znana także jako kinetoza) to zespół objawów występujący w czasie poruszania się różnymi środkami transportu. Choroba ruchu pojawia się w czasie podróży samochodem, autobusem, statkiem (wtedy nosi nazwę choroby morskiej), a także samolotem.

    Okazuje się, że ta częsta przypadłość dotyka zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Szacuje się, że co trzeci człowiek narażony jest na wystąpienie objawów choroby lokomocyjnej. Przyczyną przykrych dolegliwości staje się odmienna interpretacja zjawisk zachodzących w czasie ruchu odbieranych przez błędnik i przez narząd wzroku. Choroba lokomocyjna u dzieci i choroba lokomocyjna u dorosłych ma dokładnie takie samo podłoże.

    Istnieją skuteczne sposoby na chorobę lokomocyjną – polegają na przestrzeganiu prostych zasad w czasie podróży. Zleca się prewencyjne przyjmowanie leków, które ograniczą odczuwanie przykrych dolegliwości.

     

    Przyczyny choroby lokomocyjnej

     

    Choroba lokomocyjna to stan, w którym istnieje brak zgodności pomiędzy subiektywnym, wzrokowym postrzeganiem przez nas ruchu, a sygnałami odbieranymi przez błędnik odpowiadający za zmysł równowagi. Do mózgu trafiają rozbieżne dane, co skutkuje występowaniem dokuczliwych objawów. Zmysł równowagi człowieka regulowany jest przez złożoną interakcję różnych elementów układu nerwowego. Mózg analizuje przede wszystkim sygnały wysyłane z ucha wewnętrznego (błędnika). Następuje tu identyfikacja ruchu i jego kierunku (obracanie się, ruch przód–tył, z boku na bok i z góry na dół), przyspieszenia oraz grawitacji.

    Drugim źródłem informacji jest zmysł wzroku. Oczy rejestrują wszelki ruch. Kolejnym ważnym elementem są receptory czucia głębokiego w mięśniach, ścięgnach i stawach, zwane także proprioreceptorami, które informują mózg o pozycji, w jakiej aktualnie znajduje się nasze ciało. Podobną rolę spełniają receptory czucia powierzchownego ulokowane na powierzchni skóry.

    W momencie, kiedy wykonujemy ruch zamierzony (idziemy, biegniemy), mózg podejmuje próbę koordynacji informacji ze wszystkich źródeł. W przypadku występowania choroby lokomocyjnej, kiedy ruch jest pośredni (przy udziale środków transportu), mózg nie jest w stanie zintegrować i skoordynować bodźców ze wszystkich źródeł. Takie zjawisko stanowi, najprawdopodobniej, przyczynę choroby lokomocyjnej. Mechanizmy, jakie leżą u podstaw choroby są skomplikowane i nie do końca poznane.

     

    Objawy choroby lokomocyjnej

     

    Objawy choroby lokomocyjnej są nasilone, jeżeli ruch jest niejednostajny, odbywa się w różnych kierunkach, szczególnie przy dużych różnicach wzniesień (podróż w górzystym terenie). Konflikt informacji dostarczanych wraz z rożnymi sygnałami odbieranymi przez organizm odbywa się najprawdopodobniej na poziomie neuroprzekaźników – substancji chemicznych, takich jak histamina, acetylocholina i noradrenalina, które pozwalają komunikować się komórkom nerwowym.

    Charakterystyczne początkowe objawy choroby lokomocyjnej to:

    • ogólne osłabienie i zmęczenie,
    • złe samopoczucie.

    W miarę trwania podróży, a także nasilenia się czynników wywołujących objawy, pojawiają się:

    • ślinotok,

    Dokuczliwe zawroty głowy, zmęczenie i nudności, senność oraz pogorszenie nastroju to najczęstsze objawy choroby lokomocyjnej u dzieci i dorosłych. Jeżeli ruch stanowi przyczynę nudności, a problem nie zostanie w porę rozwiązany, niemal pewne jest wystąpienie wymiotów. W przeciwieństwie do innych chorób, którym towarzyszą wymioty, w tym przypadku ich wystąpienie nie przyniesie ulgi. Nudności mogą zyskiwać na sile.

     

    Sposoby na chorobę lokomocyjną

     

    Choroba lokomocyjna i jej nieprzyjemne objawy potrafią zepsuć nawet najprzyjemniejsze chwile spędzone w podróży. Dokuczliwym symptomom zapobiegać powinny szczególnie te osoby, którym już wcześniej dokuczały one w podróży. Należy także pamiętać, że choroba ta nie stanowi przypadłości dotykającej wyłącznie dzieci. Dość często mamy też do czynienia z chorobą lokomocyjną u dorosłych, którzy podróżują autem, samolotem lub statkiem. Jak temu zapobiegać? Istnieją pewne sposoby na chorobę lokomocyjną.

    • Staraj się uspokoić, stres tylko zaszkodzi.
    • Rób wszystko, by twoje oczy widziały ten sam rodzaj ruchu, który odczuje twój błędnik oraz receptory w mięśniach, stawach i na powierzchni skóry.
    • Siadaj przodem do kierunku jazdy, patrz na horyzont, nie zmieniaj zbyt często punktów, na które patrzysz i wypatruj oddalonych elementów scenerii.
    • Wchodząc na pokład jednostki pływającej, obserwuj ruch na horyzoncie.
    • Lecąc samolotem, usiądź przy oknie i patrz na zewnątrz.
    • Nie przyglądaj się innym, którzy cierpią na tę przypadłość i nie rozmawiaj o dolegliwościach, jakie towarzyszą chorobie lokomocyjnej.
    • Wybieraj środkowe części pojazdów, jak najdalej od osi kół.
    • Przed podróżą zjedz skromny posiłek i nie pij gazowanych napojów.
    • W czasie jazdy nie czytaj książek, nie korzystaj z komputera.
    • Kiedy tylko poczujesz się słabo, o ile to możliwe, zrób przerwę w podróży.
    • Oddychaj głęboko, gdy odczujesz nudności.
    • Unikaj intensywnych zapachów.
    • Przed podróżą, profilaktyczne, zastosuj leki na chorobę lokomocyjną – preparaty, w skład których wchodzi imbir (dostępne bez recepty i bezpieczne).
    • Na wypadek wystąpienia wymiotów zaopatrz się w zapas jednorazowych torebek.

     

    Leki na bazie imbiru na chorobę lokomocyjną

     

    Bezpiecznym lekiem na chorobę lokomocyjną, zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, są preparaty na bazie imbiru. Nie wywołują senności i otępienia. Są bezpieczne, nawet dla najmniejszych dzieci. Leki na chorobę lokomocyjną dostępne są bez recepty w postaci tabletek, kropli i syropu.

    Imbir zmniejsza odczucia wymiotne i uczucie skołowania podczas podróży – zarówno samochodem, autobusem, jak i w przypadku ryzyka wystąpienia choroby morskiej. Wyciąg z imbiru zapobiega nudnościom, ale także łagodzi objawy niestrawności oraz zaburzeń trawienia.

    Część leków na chorobę lokomocyjną wywołuje efekty uboczne w postaci otępienia, ale także suchości w jamie ustnej. Preparaty na bazie imbiru nie wywołują takich objawów, przez co podróż, jak i okres po podróży, upływa bardziej komfortowo.

    Imbir jest dobrze tolerowany i może być stosowany już po ukończeniu 3. roku życia. Aby zapobiec objawom choroby lokomocyjnej, preparat należy przyjąć przed podróżą (dawka uzależniona od wieku). W przypadku wystąpienia nudności w trakcie podróży można zażyć kolejne dawki.

     

    Czy należy skonsultować się z lekarzem?

     

    W większości przypadków choroba lokomocyjna ma łagodny przebieg, a jej objawy, stopniowo, mijają samoistnie. Jednak przypadki, którym towarzyszą szczególnie uciążliwe dolegliwości i za każdym razem przybierają one na intensywności, należy skonsultować ze specjalistą.

    Pomocy może udzielić internista, otolaryngolog bądź neurolog. Nadal jedynym skutecznym i sprawdzonym sposobem na chorobę lokomocyjną jest zadbanie o odpowiednie warunki i komfort podróży.

    Autor: mgr Maciej Zamysłowski
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.