zarejestruj się zaloguj się

Powikłania anginy

Tekst: Sylwia Mróz
Dodane: 23. października, 2013

Angina to ostre zapalenie migdałków podniebiennych i gardła, wywołana infekcją bakteriami – paciorkowcami. Jest częstą chorobą, przenoszoną drogą kropelkową, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. Nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań ze strony różnych narządów: serca, nerek czy stawów, a nawet zagrażać życiu chorego.

SPIS TREŚCI:

    Przyczyny i objawy anginy

     

    Najczęstszym czynnikiem etiologicznym są bakterie: paciorkowce beta hemolizujące grupy A, nieco rzadziej gronkowce, mykoplazmy czy dwoinka zapalenia płuc. Fizjologicznie bytują one na błonach śluzowych jamy ustnej, gardła, nosa. Ich chorobotwórcze działanie jest wówczas skutecznie hamowane przez sprawny układ odpornościowy. Przebywanie wśród osób chorych i osłabienie organizmu pretendują do zaburzeń równowagi układu immunologicznego, przyczyniając się do rozwoju choroby. Szczególnie narażone na wystąpienie anginy są dzieci.

    Choroba pojawia się nagle, zaczyna się uczuciem ogólnego złego samopoczucia, rozbicia oraz wysoką gorączką – zazwyczaj ponad 38,5°C. Występuje gwałtowny i ostry kaszel oraz utrudnione oddychanie. Znacznie powiększają się szyjne węzły chłonne. Gardło jest bolesne, zaczerwienione, skutkuje to także problemami z przełykaniem. Dochodzi również do powiększenia migdałków podniebiennych, często pokryte są one białawym nalotem. Dodatkowo występują bóle głowy, mięśni i stawów.

     

    Powikłania anginy

     

    O najczęstszych powikłań anginy należy:

    • gorączka reumatyczna,
    • infekcyjne zapalenie wsierdzia,
    • kłębuszkowe zapalenie nerek,
    • ropień około migdałkowy,
    • zapalenie zatok przynosowych,
    • zapalenie ucha środkowego,
    • zapalenie płuc,
    • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

     

    Gorączka reumatyczna

     

    Antygeny bakterii, które wywołują anginę wykazują podobieństwo do antygenów ludzkiego organizmu, znajdujących się m. in. w sercu i nerkach. Układ odpornościowy produkuje przeciwko nim przeciwciała w trakcie zwalczania choroby, które zaczynają także atakować prawidłowe tkanki. Po około trzech tygodniach od zapalenia gardła, może w wymienionym mechanizmie ujawnić się gorączka reumatyczna. Rozpoczyna się dolegliwościami ze strony stawów: dochodzi do zapalenia w dużym stawie (biodrowym, kolanowym, ramiennym), utrzymuje się ono przez kilkanaście dni, przechodzi i pojawia się w kolejnym. Jest to tzw. okres utajony choroby i może trwać kilka lat w rzutach, co usypia czujność pacjenta. Niestety w tym samym czasie zaczynają rozwijać się procesy reumatyczne w mięśniu sercowym i wsierdziu, czyli najbardziej wewnętrznej warstwie ściany serca. Na skutek tego dochodzi do stanu zapalnego, co w efekcie prowadzi do wielu komplikacji związanych z układem sercowo-naczyniowym. Zwężenie zastawki mitralnej, która zapobiega cofaniu się krwi z lewej komory do lewego przedsionka, może powodować niewydolność krążenia i wymagać konieczności wymiany zastawki. Pojawiają się zmiany w EKG, a także zaburzenia rytmu serca.

     

    Kłębuszkowe zapalenie nerek

     

    Innym poważnym powikłaniem jest ostre kłębuszkowe zapalenie nerek. Wywołane jest obecnością kompleksów immunologicznych, które składają się z antygenu paciorkowca obecnego we krwi po przebytej anginie oraz wytworzonych na skutek reakcji układu odpornościowego przeciwciał. Te kompleksy odkładają się w kłębuszkach nerkowych, prowadząc do rozwoju choroby. Często kłębuszkowe zapalenie nerek nie daje żadnych dolegliwości, może być zdiagnozowane przypadkowo na podstawie badania moczu. Wykrywa się w nim obecność krwinkomoczu i wałeczków erytrocytowych. U niektórych osób, przebieg może być jednak ciężki i wówczas do podstawowych objawów klinicznych zalicza się obrzęki, zwłaszcza twarzy i kostek oraz nadciśnienie tętnicze. To może powodować bóle głowy i zaburzenia widzenia. Występują również objawy ogólne takie jak złe samopoczucie, brak łaknienia, a także nudności i wymioty. Zdarza się skąpomocz (wydalanie poniżej 500ml moczu na dobę) lub bezmocz (mniej niż 100ml) i inne cechy ostrego uszkodzenia nerek, wykrywane głównie badaniami biochemicznymi:

    • wzrost kreatyniny,
    • wzrost mocznika,
    • wzrost potasu we krwi.

     

    Ropień okołomigdałkowy

     

    Ropień okołomigdałkowy to zdecydowanie najczęstsze powikłanie anginy. Powstaje wskutek gromadzenia się ropnej treści w przestrzeni między torebką pokrywającą migdałek, a powięzią mięśni bocznej ściany gardła. Nieskuteczna terapia antybiotykowa celowana w leczenie anginy, nie zwalcza wszystkich bakterii. Te gromadzą się w okolicy migdałków i powodują formowanie się ropnia. Objawia się on silnym bólem gardła, szczególnie nasilonym po stronie występowania nacieku ropnego oraz powiększeniem węzłów chłonnych szyi po tej samej stronie. Dodatkowo wydzielina ropna jest przyczyną cuchnącego oddechu. Dochodzi także do obrzęku okolic gardła, przez co chory ma problemy z oddychaniem, połykaniem i artykulacją głosek. Często występuje gorączka, jednakże niższa niż ta w przebiegu anginy i ogólne złe samopoczucie.

     

    Inne powikłania anginy

     

    Nieprawidłowe leczenie anginy może również prowadzić do pojawienia się paciorkowców w zatokach przynosowych i wywołać ich stan zapalny. Towarzyszy temu ból o zmiennej lokalizacji z zależności od zajętej zatoki:

    • czoła,
    • szczęki,
    • nasady nosa,
    • szczytu głowy,
    • ucha.

     

    Ponad to występuje gorączka, niedrożność nosa i zaburzenia węchu. Podobnie, paciorkowce mogą dotrzeć do ucha środkowego i tam powodować stan zapalny. Oprócz gorączki, bólu, złego samopoczucia, może pojawić się niedosłuch i wysięk z ucha.

    Paciorkowce mogą także szerzyć się drogami oddechowymi, powodując zapalenie płuc. Dzieje się tak szczególnie często u osób niedożywionych, alkoholików, palaczy oraz w skrajnych grupach wiekowych – u dzieci i starszych. Podstawowymi objawami świadczącymi o rozwoju zapalenia w płucach jest gwałtowne osłabienie, kaszel – początkowo suchy, a później z odkrztuszaniem plwociny oraz wysoka gorączka z dreszczami i zlewnymi potami. Przy oddychaniu chory odczuwa ból klatki piersiowej i duszność.

    Wreszcie paciorkowce mogą wywołać zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Wówczas chory uskarża się na silne bóle głowy, wymioty oraz obecne są u niego szczególne objawy świadczące o stanie zapalnym toczący się w oponach mózgu, m.in. utrudnione przygięcie głowy do klatki piersiowej (sztywność karku) oraz zgięcie kończyn w stawie biodrowym i kolanowym wskutek zgięcia tułowia pacjenta do przodu (objaw Kerniga górny).

    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 3 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.