zarejestruj się zaloguj się

Zakażenie Chlamydią trachomatis

Tekst: lek. Agnieszka Żalińska
Zakażenie Chlamydią trachomatis
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 16. marca, 2015

Najczęstszą przyczyną infekcji dróg rodnych jest bakteria Chlamydia trachomatis. Niezwykle istotne jest wczesne rozpoznanie zakażenia, aby uniknąć groźnych powikłań, przede wszystkim bezpłodności. Zakażenie Chlamydią trachomatis objawia się m.in. częstomoczem, pieczeniem i bólem podczas oddawania moczu, stanami zapalnymi narządów rodnych u kobiet czy zapaleniem najądrzy u mężczyzn.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest Chalmydia?

     

    Chlamydia to grupa bakterii bytujących wewnątrz komórek organizmu człowieka. Mają zdolność do przyczepiania się do komórek, przenikania do ich wnętrza i namnażania, a następnie transmisji drogą naczyń krwionośnych do innych tkanek ustroju. Najbardziej powszechną bakterią jest Chlamydia trachomatis.

    Diagnostyka w kierunku zakażenia Chlamydią trachomatis nie należy zarówno do najłatwiejszych jak i najtańszych. Kompletny panel badań zakłada oznaczenie miana przeciwciał w klasie IgM i IgG w surowicy oraz stwierdzenie obecności bakterii w wymazie pobranym z miejsca kolonizacji.

     

    Droga zakażenia Chlamydią trachomatis

     

    Infekcje dróg rodnych wywołane przez chorobotwórcze szczepy bakterii z rodziny Chlamydia to przykład chorób przenoszonych drogą płciową, a zatem do zakażenia dochodzi podczas stosunku płciowego z nosicielem tego patogenu. Podobnie jak w przypadku innych chorób przenoszonych tą drogą, nie bez znaczenia są ryzykowne zachowania seksualne. Są to przede wszystkim częste zmiany partnera lub stosunek płciowy bez zabezpieczenia w postaci prezerwatywy.

    Dotychczas nie ustalono z czego wynika większa zachorowalność wśród kobiet stosujących antykoncepcję hormonalną. Opisywana bakteria posiada niebywałe zdolności adaptacyjne, co pozwala jej na przetrwanie niekorzystnych warunków w tzw. fazie uśpienia.

    Pomimo kolonizacji ludzkiego organizmu, początkowo nie obserwuje się objawów klinicznych. W fazie zwiększonej aktywności często pierwsze objawy są z kolei tak mało charakterystyczne, że stosunkowo często rozpoznanie jest nieprawidłowe.

     

    Objawy zakażenia Chlamydią trachomatis

     

    Zakażenie Chlamydią trachomatis przebiega w sposób objawowy u obu płci. Objawy wspólne dla partnerów to różnego rodzaju dysfunkcje i dolegliwości ze strony układu moczowego. Są to najczęściej:

    • częstomocz – zdecydowanie większa częstotliwość oddawania moczu przy niezmienionej podaży płynów;
    • pieczenie podczas oddawania moczu;
    • ból podczas oddawania moczu ; 
    • przewlekłe dolegliwości bólowe miednicy mniejszej;
    • u kobiet: stany zapalne narządu rodnego, krwawienia między prawidłowymi cyklami menstruacyjnymi, bolesne stosunki płciowe, upławy o śluzowo-ropnym charakterze. Najczęstsze miejsce kolonizacji Chlamydia trachomatis to nabłonek wyścielający kanał szyjki macicy. Długotrwałe zakażenie może prowadzić do powstania nadżerki, a w przyszłości nawet raka narządu rodnego. Każda ropna wydzielina, która wydostaje się z szyjki macicy powinna budzić podejrzenie nadkażenia tym patogenem chorobotwórczym. Stosunkowo często bakteria ta jest przyczyną zapalenia błony śluzowej macicy, czyli endometrium;
    • u mężczyzn: stany zapalne cewki moczowej, zapalenie najądrzy;
    • transmisja bakterii w obrębie całego organizmu powoduje pojawienie się dolegliwości ze strony innych narządów. Niektóre z nich to stany zapalne stawów, obniżenie sprawności układu immunologicznego, choroby naczyń, astma i choroby z kręgu alergicznych. Czasami ma miejsce zapalenie okołowątrobowe. Niecharakterystyczne bóle brzucha powodują rozpoczęcie diagnostyki w kierunku chorób dróg żółciowych co opóźnia prawidłowe rozpoznanie i włączenie odpowiedniego leczenia.

     

    Zakażenie Chlamydią trachomatis w ciąży

     

    Problemy z zajściem w ciążę czy utrzymaniem ciąży coraz częściej stanowią wskazania do diagnostyki w kierunku zakażenia Chlamydią trachomatis. Nawracające stany zapalne narządu rodnego prowadzą do uszkodzenia jajowodów, które odgrywają kluczową rolę w procesie zapłodnienia (transport komórki jajowej do jamy macicy). Bardzo często na skutek zakażenia dochodzi do powstania zrostów, ropni czy innych uszkodzeń, które nie sprzyjają płodności lub stanowią jeden z kluczowych czynników ryzyka ciąży pozamacicznej.

    Powtarzające się infekcje chlamydiowe nie tylko znajdują swoje odzwierciedlenie w funkcjonowaniu jajowodów. Zakażenia Chlamydią trachomatis wiążą się także z kolonizacją przez chorobotwórcze szczepy endometrium. To z kolei implikuje trudności w zapłodnieniu komórki jajowej, a dokładniej z samym procesem implantacji, czyli zagnieżdżenia komórki jajowejw zmienionej zapalnie jamie macicy. Czasami może dojść do zapłodnienia komórki jajowej, ale na skutek zmian morfologicznych błony wyścielającej wnętrze macicy zagnieżdżenie komórki jest nieprawidłowe i dochodzi do samoistnego poronienia.

    Zakażenie Chlamydią trachomatis jest niebezpieczne dla kobiet w ciąży. Zdecydowanie częściej niż w populacji zdrowych kobiet ma miejsce przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego, poród przedwczesny czy powikłanie pod postacią hipotrofii płodu. Z uwagi na możliwość transmisji bakterii podczas porodu fizjologicznego w przypadku chlamydiozy, preferowanym sposobem rozwiązania ciąży jest cięcie cesarskie.

    Zakażenie Chlamydią trachomatis u noworodków objawia się przede wszystkim zapaleniem gałki ocznej czy płuc. Dzieci chorych matek rodzą się ponadto z niską masą urodzeniową.

     

    Leczenie i profilaktyka zakażenia Chlamydią trachomatis

     

    Leczenie zakażenia Chlamydią trachomatis polega przede wszystkim na antybiotykoterapii. Lekami I rzutu są erytromycyna czy azytromycyna. Wysoka skuteczność leczenia wynika z celowanej farmakoterapii, która obejmuje również partnerów seksualnych nosiciela bakterii.

    W celu uniknięcia zakażenia Chlamydią trachomatis należy zadbać o higienę stosunków płciowych. Naturalnie zwraca się uwagę na ograniczenie partnerów seksualnych. Podkreśla się znaczenie zabezpieczenia w postaci prezerwatywy. Przy podejrzeniu zakażenia badaniem należy objąć nie tylko pacjenta, który zgłasza się do lekarza, ale wszystkie osoby, które utrzymywały kontakt seksualny z osobą zakażoną. Pozwala to uniknąć dalszej transmisji niebezpiecznego patogenu. Przebycie zakażenia nie jest równoznaczne z nabyciem trwałej odporności, w związku z tym można chorować na chlamydiozę nawet kilka razy w życiu.

    Autor: lek. Agnieszka Żalińska
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.