zarejestruj się zaloguj się

Rak przewodowy sutka

Tekst: lek. Marcin Fajkis
Rak przewodowy sutka
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 03. listopada, 2014

Rak sutka jest nowotworem złośliwym stanowiącym ogromny problem onkologiczny. Od kilkudziesięciu lat obserwowana jest tendencja wzrostowa w zakresie zachorowań na raka piersi. Rak przewodowy sutka dzieli się na postać przedinwazyjną oraz inwazyjną. Inwazyjne raki przewodowe piersi stanowią ok. 80% wszystkich raków rozwijających się w obrębie gruczołu piersiowego.

lek. Marcin Fajkis
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest rak przewodowy sutka?

     

    Rak przewodowy sutka należy do złośliwych nowotworów gruczołu piersiowego i wywodzi się on z tkanki nabłonkowej. Szczyt zachorowań na raka sutka przypada między 50, a 69 rokiem życia. Podstawowa klasyfikacja raków przewodowych wyróżnia postać przedinwazyjną (carcinoma in situ, DCIS) oraz inwazyjną (naciekającą). Podział ten opiera się na określeniu głębokości naciekania tkanek przez komórki rakowe. I tak, rak przewodowy przedinwazyjny piersi (in situ) ograniczony jest jedynie do nabłonka, a konkretnie – nie przekracza błony podstawnej nabłonka.

    Carcinoma in situ poprzedza wystąpienie raka naciekającego, a zaawansowanie zmian nowotworowych in situ stopniuje się jako tzw. atypię małego, średniego i dużego stopnia. Ta postać raka przewodowego nie nacieka tkanek, ani naczyń leżących poniżej. Rak przewodowy inwazyjny przekracza błonę postawną nabłonka i nacieka głębiej położone struktury. Odmiana naciekająca raka przewodowego sutka stanowi zdecydowaną większość (ok. 70–80%) raków piersi. Naciekający rak przewodowy sutka wiąże się z ryzykiem dawania przerzutów – głównie do kości, płuc i opłucnej, wątroby, mózgu, skóry i tkanek miękkich.

     

    Objawy raka przewodowego sutka

     

    Podstawowy objawem raka przewodowego sutka jest obecność guza lub zgrubienia w piersi, wykrywanego przez kobietę w czasie samokontroli piersi lub podczas badania lekarskiego. Istotne znaczenie ma także badanie mammograficzne, pozwalające na wykrycie zmian o mniejszych rozmiarach – niewyczuwalnych dotykiem. Zwykle jest to zmiana pojedyncza i bezbolesna. Częstą lokalizacją raka sutka jest górny zewnętrzny kwadrant piersi oraz jej część centralna. Niekiedy obecność guza może powodować powiększenie lub zmianę kształtu piersi. W przypadku postaci zaawansowanych u pacjentki mogą występować specyficzne objawy, takie jak:

    • zaciągnięcie lub pomarszczenie skóry, bądź brodawki sutkowej,
    • objaw skórki pomarańczowej, wynikający z nacieku komórek raka na naczynia chłonne,
    • zaczerwienienie,
    • obrzęk,
    • owrzodzenie skóry piersi lub ściany klatki piersiowej,
    • choroba Pageta (przebarwiony obszar wokół brodawki sutkowej, pokryty strupami, mogący powodować nadwrażliwość lub dolegliwości bólowe),
    • wyciek z brodawki sutkowej (krwisty, wodnisty lub surowiczy) – jego przyczyną może być także brodawczak wewnątrzprzewodowy, mechaniczne drażnienie brodawek sutkowych, przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, ciąża, zaburzenia hormonalne i wiele innych.

     

    Diagnostyka raka przewodowego sutka

     

    Wstęp do diagnostyki raka przewodowego sutka stanowi wywiad z pacjentką oraz badanie fizykalne. Mammografia, stosowana obecnie jako badanie przesiewowe, mimo, iż nie jest badaniem idealnym (ok. 10–20% raków piersi nie zostaje uwidocznionych w czasie badania mammograficznego, mimo tego, że guz wyczuwalny jest palpacyjnie) w dużym odsetku przypadków raka pozwala na jego uwidocznienie, zanim będzie on badalny w piersi. Ultrasonografia gruczołów piersiowych (sonomammografia) jest szczególnie przydatna przy różnicowaniu zmian o charakterze torbieli od zmian litych.

    Metodą pozwalającą na postawienie ostatecznego rozpoznania jest badanie histopatologiczne fragmentu zmiany. W celu pozyskania materiału wykorzystywane są następujące:

    • metoda pozwalająca na uzyskanie zawiesiny komórek:
    • biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (BAC) – nie pozwala na odróżnienie raka in situ od raka inwazyjnego;
    • metody pozwalające na uzyskanie fragmentu tkanki:
    • biopsja gruboigłowa,
    • biopsja mammotomiczna (VACB),
    • wycinek chirurgiczny,
    • biopsja śródoperacyjna.

    Istotne znaczenie ma również biopsja węzła chłonnego wartowniczego. Węzeł ten stanowi „pierwszy przystanek” dla rozprzestrzeniających się z guza pierwotnego komórek nowotworowych. Niestwierdzenie komórek raka w węźle wartowniczym, z bardzo dużym prawdopodobieństwem świadczy o braku przerzutów w kolejnych węzłach chłonnych np. węzłach chłonnych pachowych. Pozwala to na uniknięcie limfadenektomii pachowej, czyli chirurgicznego usunięcia węzłów chłonnych pachowych.

    Podejrzenie obecności przerzutów odległych raka sutka wymaga zastosowania odpowiednich badań obrazowych, takich jak RTG klatki piersiowej, USG jamy brzusznej, tomografii komputerowej, czy scyntygrafii kośćca.

     

    Leczenie raka przewodowego sutka

     

    Wybór odpowiedniej metody leczenia raka przewodowego uzależniony jest od stopnia zaawansowania klinicznego nowotworu. Klasyfikacja nowotworu pod względem zaawansowania klinicznego, nazywana klasyfikacją TNM, dzieli raki przewodowe na 5 głównych stopni (0, I, II, III, IV) w zależności od wielkości guza pierwotnego, stanu węzłów chłonnych (brak lub obecność przerzutów) oraz obecności przerzutów odległych.

    W przypadku raków przedinwazyjnych (stopień 0 w klasyfikacji TNM) oraz raków inwazyjnych w stopniu zaawansowania I lub II, możliwe jest zastosowanie leczenia oszczędzającego – usunięcie guza z marginesem zdrowych tkanek lub kwadrantu sutka. Leczenie oszczędzające może zostać uzupełnione radio-, chemio- lub hormonoterapią, a czasami więcej niż jedną z wymienionych metod.

    W przypadku raka inwazyjnego w I lub II stopniu zaawansowania klinicznego, w części przypadków wykonywane jest całkowite chirurgiczne usunięcie piersi (mastektomia), uzupełnione o chemio- lub hormonoterapię, często połączoną z radioterapią. Stopień III wymaga zastosowania chemioterapii wstępnej (neoadjuwantowej), następnie w drugim etapie przeprowadzana jest mastektomia. Ostatnim etapem terapii jest wdrożenie leczenia uzupełniającego (chemio-, hormono-, radioterapia). IV stopień zaawansowania klinicznego wymaga zastosowania chemio-, hormono- i/lub radioterapii, a leczenie chirurgiczne pryz raku sutka stosowane jest jedynie w aspekcie paliatywnym.

    Autor: lek. Marcin Fajkis
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Rak Pageta
    Znaleziono: 4 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.