zarejestruj się zaloguj się

Grzybica warg sromowych i sromu

Tekst: lek. Małgorzata Tomiczek
Grzybica warg sromowych i sromu
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 10. kwietnia, 2015

Grzybica warg sromowych i sromu prawie zawsze współwystępuje z grzybicą pochwy i jest jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u ginekologa. Wywołana jest głównie przez grzyby z rodzaju Candida. Objawy kandydozy sromu to świąd, pieczenie, ból. Grzybica sromu stwierdzana jest u około 20% kobiet nie będących w ciąży, natomiast u ciężarnych występuje ponad dwukrotnie częściej.

SPIS TREŚCI:

    Jakie są przyczyny grzybicy sromu i warg sromowych

     

    W większości zakażenia grzybicze warg sromowych i sromu wywołane są przez grzyby z rodzaju Candida, z czego za 90% infekcji odpowiada Candida albicans. Pozostałe infekcje są spowodowane przez: C. krusei, C. glabrata , C. tropicalis, C. parapsilisis, C. kefyr.

    Grzybica zewnętrznych narządów płciowych bardzo rzadko jest wywołana przez inne grzyby. Dzieje się tak zwykle u osób ze znacznym upośledzeniem odporności w przebiegu ciężkich chorób, np. AIDS.

    Zakażenie grzybicze sromu (kandydoza sromu) niemal zawsze występuje razem z grzybica pochwy.

     

    Jakie są objawy grzybicy warg sromowych?

     

    Do najczęstszych objawów kandydozy warg sromowych zalicza się:

    1. Świąd sromu, jego bolesność i pieczenie – są podstawowymi objawami choroby.
    2. Zaczerwienienie i obrzęk warg sromowych większych i mniejszych, a także przedsionka pochwy.
    3. Pleśniawki luźno przylegające do sromu.
    4. Białe, grudkowate upławy – gdy współistnieje grzybica pochwy.
    5. Bolesne i częste oddawanie moczu (objawy dyzuryczne).
    6. Dyspareunię – bolesność podczas stosunków płciowych.

    Żaden z wyżej wymienionych objawów chorób warg sromowych nie jest charakterystyczny dla infekcji grzybiczej sromu, dlatego przed postawieniem ostatecznego rozpoznania należy przeprowadzić badania dodatkowe.

     

    U kogo dochodzi do rozwoju grzybicy sromu?

     

    Kandydoza sromu dotyczy najczęściej kobiet między 20 a 40 rokiem życia i szacuje się, że co druga kobieta przeszła choć raz w życiu infekcję grzybiczą narządów płciowych. Bezobjawowe zakażenie grzybami z rodzaju Candida dotyczy około 10–20% kobiet i nie wymaga ono leczenia.

    Grzybica warg sromowych jest zwykle infekcją endogenną, co oznacza, że wywołują ją drobnoustroje bytujące wewnątrz organizmu. Drożdżakowe zapalenie sromu może rozwinąć się w przypadku zaistnienia warunków korzystnych dla rozwój grzybów. Do czynników ryzyka grzybiczej infekcji zewnętrznych narządów płciowych zalicza się:

    • Ciążę, która jest jednym z najbardziej powszechnych czynników predysponujących do rozwoju kandydozy sromu. Wysoki poziom hormonów oraz zwiększenie stężenia glikogenu w pochwie prowadzą do stworzenia sprzyjających warunków dla rozwoju i wzrostu Candida. Ponadto kwaśny odczyn wydzieliny z pochwy występujący u kobiet ciężarnych hamuje wzrost innych mikroorganizmów, które w normalnych warunkach przeciwdziałają rozwojowi drożdżaków.
    • Antybiotykoterapię, zwłaszcza lekami o szerokim spektrum działania. Antybiotyki prowadzą do uszkodzenia endogennej flory fizjologicznej, a co za tym idzie eradykacji Lactobacillus spp., co w konsekwencji prowadzi do wzrostu grzybów i pojawienia się objawów grzybicy warg sromowych.
    • Stosowanie antykoncepcji hormonalnej. Badania wykazały, że pacjentki zażywające doustne tabletki antykoncepcyjne zawierające estrogeny częściej skarżą się na dolegliwości związane z grzybiczą infekcją sromu. Uważa się, że mechanizm sprzyjający zakażeniu grzybiczemu sromu jest podobny do tego, który ma miejsce w ciąży. Doustna antykoncepcja nowszej generacji o niższej dawce estrogenu zmniejsza predyspozycje pacjentki do kandydozy.
    • Cukrzycę – nadmiar glukozy w organizmie stanowi pożywkę dla wzrostu i rozwoju grzybów.
    • Osłabienie odporności miejscowej jak również ogólnoustrojowej. W przypadku występowania zakażeń wirusowych i bakteryjnych, u osób starszych, pacjentów chorujących na nowotwory, leczonych przewlekle lekami immunosupresyjnymi lub poddawanych chemioterapii, funkcjonowanie układu immunologicznego ulega osłabieniu. W takich sytuacjach dochodzi do szybkiego wzrostu grzybów i ujawnienia się grzybicy sromu. Szczególnym przykładem są chorzy na AIDS, u których grzybica może być skutkiem inwazji grzybów nietypowych.
    • Aktywność seksualną. Nabycie patogenu drogą kontaktów płciowych odpowiedzialnego za rozwój grzybicy warg sromowych jest powszechne. Ponadto mikrourazy sprzyjają rozwojowi kandydozy.
    • Niewłaściwe nawyki higieniczne, do których zalicza się między innymi nieprawidłową pielęgnację okolic intymnych, a także nieodpowiednio dobraną bieliznę – szczególnie zbyt obcisłą i ze sztucznego materiału.
    • Nieprawidłową dietę, w której dominują między innymi węglowodany.

     

    Jak rozpoznać kandydozę sromu?

     

    Po zebraniu wywiadu, na który składa się opis dolegliwości odczuwanych przez pacjentkę i zbadaniu chorej, należy przeprowadzić badania dodatkowe w celu postawienia właściwej diagnozy. Ocenia się między innymi pH wydzieliny pochwowej. Wartość pH poniżej 4,5 świadczy o grzybicy sromu i pochwy lub o stanie prawidłowym. Natomiast jego wyższa wartość – powyżej 5, sugeruje zakażenie rzęsistkiem pochwowym lub waginozę bakteryjną.

    Kolejnym badaniem, które warto przeprowadzić jest mikroskopowa ocena preparatów wydzieliny z pochwy, w których stwierdzenie strzępków lub sporów grzybów upoważnia do rozpoznania infekcji grzybiczej narządów płciowych.

    W diagnostyce różnicowej należy brać pod uwagę: bakteryjną waginozę, zakażenie rzęsistkiem pochwowym, liszaj twardzinowy i zanikowy, wyprysk, łuszczycę, podrażnienie mechaniczne, zakażenie dróg moczowych.

     

    Leczenie grzybicy warg sromowych i sromu

     

    Spośród wielu leków, które stosować można w grzybiczym zapaleniu sromu i pochwy, najczęściej zastosowanie znajdują:

    • nystatyna,
    • natamycyna,
    • itrakonazol,
    • klotrimazol,
    • ketokonazol,
    • flukonazol,
    • fentikonazol,
    • mikonazol.

    Leczenie kandydozy sromu zazwyczaj rozpoczyna się od stosowania kremów i maści, zawierających leki przeciwgrzybicze. Trzeba pamiętać, że objawy mogą ulec nasileniu w ciągu pierwszych kilku dni leczenia miejscowego. W przypadku współistniejącej grzybicy pochwy stosuje się globulki dopochwowe.

    U około 90% pacjentek miejscowe leczenie grzybicy warg sromowych przynosi pożądany skutek. Natomiast jeśli objawy infekcji grzybiczej sromu nadal się utrzymują, należy włączyć leki ogólnoustrojowe. Zwykle stosuje się 150 mg flukonazolu, a w cięższych przypadkach dwie dawki 150mg flukonazolu w odstępie trzech dni.

    U pacjentek ciężarnych powinno stosować się klotrimazol lub mykonazol miejscowo przynajmniej przez siedem dni.

    Autor: lek. Małgorzata Tomiczek
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Infekcje intymne w ciąży
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.