zarejestruj się zaloguj się

Dysplazja piersi

Tekst: lek. Natalia Ignaszak-Kaus
Dysplazja piersi
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 27. marca, 2014

Dysplazja piersi to łagodna zmiana, która niezwykle rzadko prowadzi do rozwoju raka piersi. Dysplazja przybiera zazwyczaj postać zmian o charakterze torbieli. Dysplazja sutka często rozwija się u kobiet po menopauzie. Zmiany takie mogą być wyczuwane przez pacjentki jako zgrubienia w piersi i mogą być bolesne. Kompleksowa diagnostyka w postaci mammografii, badania piersi, pozwala wykluczyć raka piersi.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest dysplazja piersi?

     

    Dysplazja jest to pośredni stan między rozrostem komórek a nowotworem. Dysplazja nie jest rakiem. Definiowana jest jako nienaciekająca i łagodna zmiana. Dysplazja sutka niezwykle rzadko transformuje się w raka piersi. Dysplazja piersi nie daje przerzutów, jej obraz mikroskopowy może sugerować zmianę złośliwą. Dysplazja może być wywołana wieloma czynnikami: np. mechanicznymi, chemicznymi, wirusowymi lub bakteryjnymi, substancjami toksycznymi itp.

     

    Dysplazja piersi a rak piersi

     

    W przypadku gruczołu piersiowego, dysplazje to łagodne zmiany rozrostowe bądź zanikowe, które nie ulegają transformacji nowotworowej. To nowotwory niezłośliwe, których częstość występowania rośnie wraz z wiekiem kobiety. Mimo wszystko, jeśli kobieta wyczuwa jakąkolwiek nową zmianę podczas samobadania piersi, powinna skonsultować to z lekarzem. Łagodne zmiany mogą czasem towarzyszyć nowotworom złośliwym.

    Najczęściej spotykane są dysplazje łagodne. Szacuje się, że stanowią one nawet do 90-95% dysplazji piersi. Nie wiążą się one z podwyższeniem ryzyka zachorowania na raka sutka. W zmienionym dysplastycznie gruczole możliwe jest jednak powstanie ogniska nowotworu, które w tym przypadku jest trudniejsze do wykrycia.

     

    Dysplazja sutka – przyczyny

     

    W przeciwieństwie do dysplazji w obrębie szyjki macicy, dysplazja gruczołu sutkowego nie jest groźną zmianą i nie powinna wywoływać niepokój. Dysplazja piersi to inaczej choroba włóknisto-torbielowata. Dysplazje w tej lokalizacji są nowotworami niezłośliwymi, które dotyczą nawet połowy kobiet w wieku okołomenopauzalnym i starszych. Wynikają przeważnie z zaburzeń hormonalnych i obejmują łagodne zmiany rozrostowe i zanikowe. Do najczęstszych zaliczamy torbiele sutka, które wynikają z rozrostu i zwłóknienia przewodów gruczołu.

    Tworzą niekiedy liczne zgrubienia w obrębie piersi i mogą być bolesne przy palpacji, jednak nie powodują one ryzyka powstania nowotworu. Zdarza się jednak, że obok zmian włóknisto-torbielowatych rozwija się rak sutka, dlatego warto poddawać się badaniom profilaktycznym.

     

    Badania na dysplazje piersi

     

    U kobiet do 35. roku życia jest to ultrasonografia piersi, u starszych – mammografia. Mammografia jest o tyle bardziej przydatna u kobiet po menopauzie, ponieważ ich piersi mają większą zawartość tkanki tłuszczowej, która jest dobrze przepuszczalna dla promieni rentgenowskich stosowanych podczas tego badania. Zaleca się, aby kobiety po 50. roku życia poddawały się co roku tym przesiewowym badaniom.

    W przypadku pań z pozytywnym wywiadem w kierunku raka piersi (nowotwór u matki lub babci), coroczne badania obejmują już panie po 45. roku życia. U kobiet młodszych, z tzw. gęstą strukturą piersi i silnie rozwiniętą tkanką gruczołową, lepszą opcją jest ultrasonografia. Dodatkowo pomaga ona odróżnić zmiany lite od torbielowatych i ocenia drożność i morfologię przewodów mlecznych. Jest to tania, jednak skuteczna metoda przesiewowa. Co więcej, nie naraża kobietę na promieniowanie rentgenowskie, dlatego pomogą się jej poddać także kobiety ciężarne. W przypadku jakichkolwiek podejrzeń, każda zmiana jest poddawana biopsji piersi i badaniom cytoonkologicznym.

    Leczenie dysplazji piersi nie jest konieczne. Jeżeli wynikają z zaburzeń endokrynologicznych, należy dążyć do regulacji gospodarki hormonalnej. W zależności od przyczyny, stosuje się inne leczenie farmakologiczne. Bromokryptyna obniża stężenie prolaktyny, co jest pomocne w leczeniu hiperprolaktynemii, danazol hamuje wydzielanie gonadotropin, co obniża poziom estrogenów i progesteronu. Estrogeny przyczyniają się do rozplemu przewodów gruczołów sutkowych. Obniżenie ich stężenia skutkuje zmniejszeniem zmian rozrostowych sutka i mniejszą bolesnością przy palpacji.

    Autor: lek. Natalia Ignaszak-Kaus
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Dysplazja szyjki macicy
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.