zarejestruj się zaloguj się

Choroba Peyroniego

Tekst: lek. Adam Madej
Choroba Peyroniego
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 08. września, 2014

Choroba Peyroniego występuje z częstością 0,4 – 9 %. Przyczyny powstawania choroby Peyroniego nie są znane. Objawami choroby Peyroniego są m.in. bolesne wzwody prącia czy skrzywienie prącia podczas erekcji.Leczenie operacyjne choroby Peyroniego polega na usunięciu skrzywienia prącia, w celu umożliwienia odbywania prawidłowych stosunków płciowych.

lek. Adam Madej
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Budowa anatomiczna prącia

     

    Prącie zbudowane jest z dwóch ciał jamistych, położonych od strony grzbietowej oraz jednego ciała gąbczastego, położonego brzusznie, przez które biegnie cewka moczowa. Ciała jamiste otoczone są grubą osłonką łącznotkankową tzw. błoną białawą ciał jamistych. Podczas wzwodu (erekcji) ciała jamiste wypełniają się krwią, co prowadzi do ich powiększenia i usztywnienia się. W prąciu wiotkim grubość błony białawej wynosi 2 mm. Podczas wzwodu błona biaława silnie napina się, staje się niepodatna, jej grubość zmniejsza się do ¼ mm. Błona biaława jest miejscem powstawania blaszek w chorobie Peyroniego.

     

    Przebieg choroby Peyroniego

     

    W 1743 roku francuski lekarz Francois Gigot de La Peyronie jako pierwszy opisał chorobę występującą u mężczyzn, polegającą na tworzeniu się w okolicy ciał jamistych prącia twardych płytek, które doprowadzają do jego skrzywienia podczas wzwodu oraz są przyczyną dolegliwości bólowych, które utrudniają odbywanie stosunków płciowych.

    Choroba Peyroniego występuje z częstością 0,4 – 9 %. Przyczyny powstawania choroby nie są znane. Prawdopodobnie powstawanie płytek związane jest z powtarzającymi się mikrourazami błony białawej. Początkowi choroby towarzyszy ostry proces zapalny z namnażaniem się fibroblastów i przebudową tkanki osłonki białawej, która staje się twarda i niepodatna na rozciąganie. Podczas erekcji rozciąga się błona biaława ciała jamistego poza płytką, co skutkuje skrzywieniem prącia w kierunku, w którym znajduje się płytka. Wraz z postępem choroby płytki ulegają zwapnieniu. Może to potęgować skrzywienie prącia u 30 – 50 % chorych, natomiast u 47 – 67 % chorych skrzywienie jest stabilne. U nieznacznego odsetka chorych możliwe jest samoistne ustąpienie skrzywienia na wczesnym etapie choroby. Dolegliwości bólowe występują u 35 – 45 % chorych, zwykle ustępują w okresie 12 miesięcy od rozpoznania choroby Peyroniego. U połowy chorych mogą występować łagodne objawy depresji.

     

    Czynniki ryzyka Peyroniego

     

    Chorobami często współistniejącymi z chorobą Peyroniego są:

    • cukrzyca,
    • nadciśnienie tętnicze,
    • zaburzenia lipidowe,
    • kardiomiopatia,
    • zaburzenia wzwodu,
    • palenie papierosów,
    • nadmierne spożywanie alkoholu.

    9 – 39 % pacjentów z chorobą Peyroniego cierpi na przykurcz Dupuytrena (przykurcz rozcięgna dłoniowego). Rozległe operacje w obrębie miednicy mniejszej również zwiększają ryzyko wystąpienia choroby Peyroniego.

     

    Objawy choroby Peyroniego

     

    Wyróżnia się dwie fazy choroby Peyroniego:

    1. W fazie zapalnej objawem są bolesne wzwody prącia, powstająca w miejscu dolegliwości bólowych płytka jest miękka;
    2. W fazie stabilizacji choroby ustępują dolegliwości bólowe, płytka ulega zwłóknieniu i zwapnieniu, pojawia się skrzywienie prącia podczas erekcji.

     

    Rozpoznawanie choroby Peyroniego

     

    Rozpoznawanie choroby Peyroniego opiera się przede wszystkim na wywiadzie lekarskim i badaniu fizykalnym. Lekarz pytając o występowanie i czas trwania objawów stara się ustalić w jakiej fazie choroby znajduje się pacjent. Faza zapalna umożliwia zastosowanie leczenia zachowawczego, podczas gdy leczenie zabiegowe może być zastosowane przy braku zapalenia w fazie stabilizacji. Poza wywiadem chory może zostać poproszony także o wypełnienie kwestionariusza dotyczącego zaburzeń erekcji.

    W badaniu przedmiotowym prącia lekarz bada ciała jamiste poszukując włóknistych stwardnień znajdujących się na błonie białawej. Ocenia ich spoistość i wielkość. Badanie ultrasonograficzne, w którym można uwidocznić płytki nie jest konieczne do postawienia rozpoznania i nie zaleca się jego stosowania w codziennej praktyce klinicznej. Jeżeli występuje skrzywienie prącia, chory zostanie poproszony o wykonanie zdjęcia prącia podczas wzwodu. Jest to konieczne dla właściwej oceny stopnia (kąta) skrzywienia.

     

    Leczenie zachowawcze choroby Peyroniego

     

    W początkowej fazie choroby można zastosować leczenie zachowawcze w postaci leków podawanych doustnie, miejscowo lub w postaci bezpośrednich wstrzyknięć leku do płytki. Nie ma jednak leku charakteryzującego się wysoką skutecznością, który zalecany byłby w Europie do stosowania w chorobie Peyroniego.

    Doustnie stosuje się: witaminę E, para-aminobenzoesan potasu, tamoksifen, kolchicynę, pentoksyfilinę, inhibitory 5-fosfodiesterazy. Leki te mają działać przeciwzapalnie, zapobiegać procesom włóknienia, zmniejszać wielkość płytki i deformacje prącia. Jedynie para-aminobenzoesan potasu został uznany przez FDA (Amerykańska Agencja Żywności i Leków) jako skuteczny lek w chorobie Peyronie’go. W Polsce nie uzyskał on pozytywnej opinii Agencji Oceny Technologii Medycznych.

    Podanie leku w postaci wstrzyknięcia bezpośrednio do płytki zwiększa miejscowe stężenie leku, co skutkuje większą efektywnością leczenia. W ten sposób stosuje się steroidy, werapamil, kolagenozę pochodzenia bakteryjnego, interferon. Poza steroidami, które w badaniach naukowych nie wykazywały skuteczności, a mogą powodować atrofię i ścieńczenie skóry, leki podawane we wstrzyknięciach zmniejszają wielkość płytki, kąt skrzywienia prącia oraz zmniejszają dolegliwości bólowe. Nie wszystkie jednak są dostępne do leczenia w Polsce.

    Inną metodą leczenia choroby Peyroniego jest podawanie miejscowo preparatu werapamil w postaci żelu do stosowania na prącie 2 x dziennie. Pozwala to uzyskać pozytywne wyniki po kilku miesiącach stosowania. Użycie litotryptora ESWL, stosowanego przede wszystkim do leczenia kamicy moczowej, wpływa jedynie na łagodzenie dolegliwości bólowych.

     

    Leczenie operacyjne choroby Peyroniego

     

    Celem leczenia operacyjnego choroby Peyroniego jest usunięcie skrzywienia prącia, w celu umożliwienia odbywania prawidłowych stosunków płciowych. Leczenie zabiegowe jest możliwe do przeprowadzenia u chorych w stabilnej fazie choroby od co najmniej 3 miesięcy, bez dolegliwości bólowych, ze zwapnieniami w płytce. Przed zabiegiem chory powinien zostać poinformowany o możliwych konsekwencjach zabiegu:

    • zmniejszeniu prącia,
    • zaburzeniach erekcji,
    • ryzyku nawrotu choroby,
    • wyczuwalnych zgrubieniach tkanek prącia po zabiegu czy konieczności przeprowadzenia jednoczasowo obrzezania.

    Jeżeli chorobie Peyroniego towarzyszą zaburzenia erekcji, które nie odpowiadają na standardowe leczenie, procedurą do rozważenia jest wszczepienie protezy prącia.

    U chorych bez zaburzeń erekcji wykonuje się operacje chirurgiczne, prowadzące do zniesienia skrzywienia prącia stosując dwie metody – skracające lub wydłużające prącie. Chorzy z odpowiednią długością prącia, ze skrzywieniem poniżej 60°poddawani są procedurze skracającej prącie, polegającej na wycięciu części błony białawej (5-10 mm) po stronie zdrowej (wypukłej), co prowadzi do wyprostowania prącia.

    Całkowite wyprostowanie prącia można uzyskać u powyżej 80 % chorych. Nawroty skrzywienia dotyczą niewielkiego odsetka pacjentów (do 10%).

    Skrócenie prącia, które jest konsekwencją zabiegu, jest niewielkie – rzędu 1 – 1,5 cm. U chorych z krótkim prąciem, ze znacznym skrzywieniem (powyżej 60°) przeprowadza się operacje wydłużające prącie. Zabieg dotyczy strony chorej – wklęsłej, polega na usunięciu płytki i wszczepieniu w jej miejsce przeszczepu. Zabiegi tego rodzaju cechuje większy odsetek zaburzeń erekcji, ponieważ usunięcie płytki pogłębia zaburzenia naczyniowe. Skuteczność operacji dotyczy 74 – 100 % chorych.

    Autor: lek. Adam Madej
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    USG prącia

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.