zarejestruj się zaloguj się

Suchość pochwy w okresie menopauzy

Tekst: lek. Natalia Ignaszak-Kaus
Suchość pochwy w okresie menopauzy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 04. kwietnia, 2016

Suchość pochwy to powszechny problem kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Nadmierna suchość okolic intymnych, której przyczyną są przede wszystkim zmiany hormonalne, wiąże się m.in. brakiem ochoty na seks, a także skłonnościami do infekcji intymnych. Aby załagodzić tego typu objawy menopauzy, warto zmienić nieco prowadzony tryb życia oraz sięgnąć po odpowiednie preparaty, np. w postaci lubrykantów.

SPIS TREŚCI:

     Suchość pochwy a menopauza

     

    Za prawidłowe nawilżenie śluzówki pochwy odpowiadają hormony płciowe. Szczególnie estrogeny powodują, że błona śluzowa jest gruba, elastyczna, a gruczoły produkują prawidłowy śluz, pokrywający nabłonek. Funkcja śluzu polega na ochronie nabłonka przed podrażnieniami, urazami, wnikaniem drobnoustrojów. Zaburzenia w prawidłowym nawilżeniu pochwy pojawiają się przeważnie u pań po menopauzie i w okresie okołomenopauzalnym, kiedy stężenie estrogenów spada. Jest to proces fizjologiczny, związany ze starzeniem organizmu z spadkiem czynności jajników. Okazuje się jednak, że do wystąpienia problemu z suchością pochwy predysponują również sytuacje jakie jak:

    • przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych;
    • zaburzenia hormonalne;
    • przedwczesne wygasanie czynności jajników.

    W zależności od wieku kobiety oraz przyczyny, która wywołała problem z nawilżeniem pochwy, postępowanie jest nieco odmienne. W każdym przypadku jednak głównym celem jest uwolnienie pacjentki od nieprzyjemnych dolegliwości, związanych z suchością pochwy, i ich konsekwencji.

     

    Skutki suchości pochwy w okresie menopauzy

     

    Kobieta borykająca się z problemem suchości pochwy w okresie menopauzy może cierpieć na nawracające infekcje intymne. Ze względu na brak ochronnej warstwy śluzu oraz ścieńczenie nabłonka, jest on podatny na mikrourazy i wnikanie drobnoustrojów. Naturalne środowisko pochwy w prawidłowych warunkach ma kwaśne pH i obfituje w pożyteczne bakterie kwasu mlekowego. Po menopauzie, ze względu na zmiany hormonalne, pH pochwy wzrasta, spada ilość pożytecznych bakterii Lactobacillus, a pochwa częściej skolonizowana jest przez bakterie patogenne oraz grzyby.

    Kolejnym problemem, związanym z suchością pochwy po menopauzie, jest ból podczas stosunku oraz brak satysfakcji z życia seksualnego. W prawidłowych warunkach podczas współżycia dochodzi do wzmożonej aktywności gruczołów śluzowych i zwiększonego wydzielania śluzu. Kiedy śluz nie jest produkowany, jak ma to miejsce u kobiet w okresie klimakterium, stosunki są bolesne, łatwo dochodzi do otarć nabłonka i urazów. W związku z tym kobieta może mieć zmniejszone libido i brak ochoty na kontakty seksualne.

    Związane ze współżyciem otarcia nabłonka predysponują do infekcji intymnych, co też nie sprzyja podejmowania aktywności seksualnej.

     

    Suchość pochwy a spadek libido i problemy z seksem

     

    Suchość pochwy negatywnie wpływa na jakość życia intymnego. Brak optymalnego nawilżenia tych delikatnych okolic, a także towarzyszące im swędzenie i pieczenie pochwy, skutecznie zmniejszają ochotę na seks, co potęgowane jest spadkiem stężenia hormonów płciowych, w tym testosteronu, który zwiększa libido. Zmniejszona ochota na seks związana jest ponadto z takimi czynnikami jak:

    • poczucie nieatrakcyjności, związane ze starzeniem ciała;
    • objawy menopauzalne: rozdrażnienie, zmęczenie, nerwowość, uderzenia gorąca;
    • brak akceptacji zmian w swoim ciele;
    • brak wsparcia ze strony partnera ;
    • bolesne współżycie, związane z suchością pochwy .

    Zmiany gospodarki hormonalnej sprzyjają odkładaniu tkanki tłuszczowej, szczególnie w okolicy brzucha. Zmniejsza się też elastyczność i jędrność skóry, pojawiają się zmarszczki.

    U kobiet po 50. roku życia wzrasta ryzyko chorób cywilizacyjnych. Zapadalność na choroby serca, miażdżycę, odsetek zawałów i udarów do wieku przekwitania jest wyższy u mężczyzn. Po okresie klimakterium przestaje działać ochronna funkcja estrogenów. Pogarsza się gospodarka lipidowa-węglowodanowa, może pojawić się hipercholesterolemia i nietolerancja glukozy. Choroby przewlekłe, wraz z nadciśnieniem tętniczym oraz cukrzycą, znacząco obniżają libido. Również szereg stosowanych leków w ich farmakoterapii (zwłaszcza leków na nadciśnienie), może przyczyniać się do zmniejszonej ochoty na seks.

     

    Jak leczyć suchość pochwy?

     

    W sytuacji, kiedy domowe sposoby okażą się nieskuteczne, należy sięgnąć po środki farmakologiczne. Najszybszą i najlepiej dostępną metodą jest stosowanie globulek dopochwowych i żeli nawilżających do pochwy. Lubrykanty na suchość pochwy zastępują naturalny śluz, chroniąc ją przed otarciami w trakcie współżycia. Warto też używać specjalistycznych płynów do higieny intymnej, które zawierają w swoim składzie pałeczki kwasu mlekowego. Ważne, aby stosowane środki miały pH zbliżone do fizjologicznego, kwaśnego pH pochwy. Tym samym nie podrażnią delikatnego nabłonka i nie nasilą jego wysuszenia.

    Kiedy te podstawowe metodą będą niewystarczające, ginekolog może przepisać specjalne żele, zawierające estrogeny. Działające miejscowo hormony płciowe mogą doprowadzić do odbudowy ścieńczałego nabłonka pochwy, tym samym poprawić komfort współżycia seksualnego, jak i zmniejszyć ryzyko infekcji intymnych.

    Kobietom w okresie klimakterium warto polecić także suplementy łagodzące objawy menopauzy, w tym suchość pochwy. Warto sięgnąć po środki które, stabilizując pracę układu hormonalnego, pomogą pozbyć się uciążliwego dyskomfortu okolic intymnych, a także zwalczą takie symptomy jak uderzenia gorąca czy skłonność do gromadzenia tkanki tłuszczowej.

     

    Domowe sposoby na suchość pochwy

     

    Zmiany w śluzówce narządów płciowych, związane z wiekiem, są nieuniknione. Mimo to, istnieją sposoby, by z nimi walczyć. Jeżeli chodzi o poprawę jakości życia seksualnego, oprócz leczenia suchości pochwy, warto wdrożyć też inne, niefarmakologiczne metody:

    • zwiększenia aktywności fizycznej, celem redukcji masy ciała oraz poprawy samopoczucia i samooceny;
    • zbilansowana dieta, bogata w warzywa, chude mięso, z ograniczeniem produktów przetworzonych, cukrów prostych i nasyconych kwasów tłuszczowych;
    • stosowanie naturalnych afrodyzjaków: owoców morza, żeń-szenia, cynamonu, gałki muszkatołowej;
    • unikanie stresu i nauka radzenia sobie z nim.
    Autor: lek. Natalia Ignaszak-Kaus

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.