zarejestruj się zaloguj się

Osteoporoza a leki

Tekst: Patrycja Sikorska
Dodane: 03. października, 2013

Leczenie osteoporozy składa się z dwóch elementów. Pierwszym jest leczenie niefarmakologiczne, w którym najistotniejszą część stanowi odpowiednia dieta oraz określony styl życia. Drugim – leczenie farmakologiczne, pozwalające na uzupełnienie braków w składnikach budujących kość, pobudzenie komórek kostnych oraz ich ochronę przed degradacją.

SPIS TREŚCI:

    Jak wygląda leczenie osteoporozy?

     

    Leczenie osteoporozy składa się z dwóch części. Pierwszą jest leczenie niefarmakologiczne osteoporozy, w którym najistotniejsza jest odpowiednia dieta oraz określony styl życia, zmniejszający ryzyko pojawienia się powikłań osteoporozy. Drugą – leczenie farmakologiczne, pozwalające na uzupełnienie braków w składnikach budujących kość, pobudzenie komórek kostnych do produkcji macierzy oraz ich ochronę przed degradacją. Najważniejszy element zwalczania osteoporozy stanowi natomiast działanie niedopuszczające do jej rozwoju, czyli zestaw zaleceń będący podstawą do zapobiegania groźnym dla zdrowia powikłaniom, jakie niesie ze sobą ta choroba.

    Celem leczenia osteoporozy jest minimalizacja ryzyka złamań. Leczenie osteoporozy możemy podzielić na niefarmakologiczne i farmakologiczne. Najlepszy sposób leczenia osteoporozy to leczenie niefarmakologiczne. Podstawą tego leczenia jest odpowiednia dieta, zawierająca elementy istotne dla odpowiedniej budowy kości.

     

    Wapń a osteoporoza

     

    Bardzo ważna jest podaż wapnia w codziennej diecie – zapotrzebowanie na ten pierwiastek wzrasta wraz z wiekiem. U dorosłego człowieka wynosi ono 1000 mg/dzień, a u kobiet w ciąży, karmiących piersią, kobiet po menopauzie i osób w podeszłym wieku 1500 mg/dzień. Jeśli brakuje nam wapnia, jest on uwalniany z kości, co może prowadzić do osteoporozy.

    Należy spożywać w codziennej diecie produkty bogate w wapń, takie jak np.:

    • mleko,
    • twaróg,
    • kefir,
    • orzechy włoskie,
    • szpinak,
    • brukselka,
    • kapusta,
    • warzywa strączkowe.

    Dzienne zapotrzebowanie na wapń pokrywają 3 szklanki mleka, 6 plasterków żółtego sera, 4 jogurty lub kilogram białego sera. Wiele produktów, np. soki owocowe, są wzbogacane w wapń.

    Pokarmami, które ograniczają wchłanianie wapnia, są np.:

    • szpinak,
    • jarzyny zawierające kwas szczawiowy,
    • otręby pszenne spożywane w dużych ilościach,
    • herbata.

    Najlepiej spożywać potrzebne nam pierwiastki razem z codziennymi posiłkami, ponieważ wykazano, że przyjmowanie witamin oraz makro- i mikroelementów w popularnych „kapsułkach” nie jest skuteczne tak jak zrównoważona dieta.

    Ważne jest, że niedobór białka w pożywaniu powoduje zaburzenia wchłaniania wapnia. Prowadzi to do zwiększenia utraty masy kości oraz do osłabienia siły naszych mięśni, co z kolei jest przyczyną licznych upadków. Należy jednak pamiętać, że nadmierna podaż białka w diecie zwiększa wydalanie wapnia z moczem. Powinno się zatem pamiętać, aby w ustalaniu odpowiedniego jadłospisu zachować umiar i „złoty środek”.

     

    Witamina D a osteoporoza

     

    Istotą wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym i jego wydalania przez nerki jest witamina D. Źródłem witaminy D, którą produkuje nasz organizm (tzw. endogennej witaminy D) jest jej produkcja w skórze pod wpływem promieni słonecznych. Dlatego też tak ważne jest przebywanie na słońcu dwa do trzech razy w tygodniu po dwadzieścia minut. Nie musimy opalać całego ciała. Wystarczy, jeśli odsłonimy przedramiona, szyję i trochę dekoltu, a nasz organizm sam wyprodukuje potrzebną nam witaminę D. W miesiącach jesienno-zimowych, kiedy pogoda nie pozwala na częste spacery, alternatywą dla osób starszych jest dostarczanie tej witaminy wraz z pokarmem.

    Witaminę tę przyjmiemy również, zjadając ryby (np. śledź lub makrelę), mleko, żółtko jajka i ser.

     

    Tryb życia a osteoporoza

     

    Wykazano, że palenie tytoniu powoduje zmniejszenie produkcji endogennej witaminy D i zwiększenie wydalania wapnia z moczem. Podobnie wypijanie więcej niż trzech filiżanek kawy dziennie pozbawia nas tego makroelementu. Ciekawy jest fakt, że picie małych ilości alkoholu przez kobiety w okresie menopauzalnym może zwiększać produkcję pozytywnie działających na kości estrogenów. Z kolei za duża ilość wypijanych trunków wyskokowych (więcej niż 2 drinki dziennie) bardzo negatywnie wpływa na wątrobę, która również aktywnie uczestniczy w produkcji witaminy D.

    Siedzący tryb życia nie wpływa korzystnie na stan naszych kości. Dostosowują one swoją masę i budowę do obciążeń, jakie im nakładamy, a brak tego obciążenia powoduje osłabienie ich struktury. Dlatego też kosmonauci przebywający w stanie nieważkości cierpią na liczne problemy z układem kostnym, powracając na Ziemię, gdzie oddziałuje na nich grawitacja.

     

    Leki przy osteoporozie

     

    Jeśli nie jesteśmy w stanie dostarczać odpowiedniej ilości wapnia i witaminy D w diecie, należy suplementować je w postaci specjalnych preparatów.

    Najwięcej wapnia zawierają preparaty w postaci węglanu wapnia. Przyjmuje się doustnie razem z posiłkami. Działaniami niepożądanymi mogą być wzdęcia, zaparcia i biegunka.

    Witaminę D – tzw. cholekalcyfelor lub jej syntetyczne analogi przyjmuje się głównie w miesiącach zimowych. W okresie letnim preparat ten odstawia się lub zmniejsza dawkę o połowę, w zależności od ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Działania niepożądane wynikają z przedawkowania witaminy D, a co za tym idzie, nadmiernym wchłanianiem wapnia przez organizm. Nadmiar wapnia w organizmie prowadzi do zwapnień, uszkodzenia nerek, a także w skrajnym przypadku może być przyczyną niebezpiecznego dla życia przełomu hiperkalcemicznego.

    Bifosfoniany – związki fosforu, które wbudowują się w kość, dzięki czemu zwiększają jej gęstość. Do preparatów tych zaliczamy:

    • alendronian,
    • ryzedronian.

    Należy je przyjmować na czczo, popijając wodą, połykając w całości. Nie należy tabletki rozgryzać czy ssać. Do działań niepożądanych można zaliczyć m.in. bóle brzucha, nudności, wymioty, podrażnienie przełyku, zaparcia i biegunki. W celu uniknięcia działań niepożądanych zaleca się pozostanie po połknięciu preparatu przez ok. 30 min. w pozycji siedzącej. Mogą również występować bóle mięśni, kości i stawów.

    Ranelinian strontu – lek pobudzający tworzenie kości oraz zmniejszający jej resorpcję. Stosowany doustnie razem z wapniem i witaminą D zmniejsza ryzyko złamań kręgów i innych kości. Do działań niepożądanych należy biegunka.

    Teryparatyd – pobudza tworzenie kości oraz zwiększa wchłanianie wapnia w jelitach. Jest najskuteczniejszym środkiem w terapii osteoporozy. Skierowany jest głównie do osób cierpiących na ciężką postać z licznymi złamaniami, kiedy niemożliwe jest przyjmowanie lub nieskuteczna jest terapia innymi preparatami. Zmniejsza ryzyko złamań. Przyjmowany jest we wstrzyknięciach podskórnych. Wywołuje działania niepożądane, takie jak: bóle kończyn, bóle i zawroty głowy, nudności i wymioty, depresja.

    Kalcytonina łososiowa – jest lekiem hamującym resorpcje kości. Stosuje się ją donosowo, głównie w świeżych złamaniach, ze względu na jej silne działanie przeciwbólowe.

    Raloksyfen – preparat, który wykazuje różne działanie w zależności od tkanki, w której się znajduje. W kościach pobudza receptor dla estrogenów, dzięki czemu chroni je i pomaga w odbudowie. W gruczole piersiowym i błonie śluzowej endometrium hamuje receptor dla estrogenów. Wykazano, że lek ten zmniejsza ryzyko zachorowania na raka piersi, dlatego też może być on zalecany kobietom cierpiącym na osteoporozę i jednocześnie posiadającym czynniki ryzyka rozwoju raka piersi. Może on jednak zwiększać ryzyko zakrzepicy żył głębokich i uderzeń gorąca.

    Hormonalna terapia zastępcza (zawierająca estrogeny i progestageny) – polega na przyjmowaniu przez kobiety po menopauzie preparatów zawierających zarówno estrogeny, które działają ochronnie na kości, jak i progestageny, które będą hamowały negatywny wpływ estrogenów na błonę śluzową macicy. Terapia ta zmniejsza ryzyko złamań u kobiet, ale jednocześnie zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz zachorowania na raka piersi i trzonu macicy, dlatego też nie jest zalecane stosowanie jej w terapii osteoporozy lub jej profilaktyki.

     

    Profilaktyka osteoporozy

     

    W celu obniżenia ryzyka wystąpienia osteoporozy należy już w młodszym wieku zadbać o prawidłowy rozwój swoich kości. Wystarczy stosować się do paru łatwych do zapamiętania wskazówek:

    • spożywaj dużo wapnia i witaminy D w naturalnej, zrównoważonej diecie,
    • jedz odpowiednie ilości białka,
    • uprawiaj regularny wysiłek fizyczny, dostosowany do własnych możliwości i wieku,
    • często spaceruj na świeżym powietrzu, zwłaszcza przy słonecznej pogodzie,
    • nie pal papierosów,
    • unikaj dużych ilości kawy i alkoholu,
    • zapobiegaj upadkom – lecz wady wzroku, wzmacniaj mięśnie, noś odpowiednie obuwie antypoślizgowe.
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Złamania a osteoporoza
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.