zarejestruj się zaloguj się

Nadczynność tarczycy

Tekst: mgr Marta Natkańska
Nadczynność tarczycy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. lipca, 2013

Nadczynność gruczołu tarczowego można określić jako nadmierne oddziaływanie hormonów tarczycy na komórki ludzkiego organizmu. Nadczynność tarczycy jest schorzeniem występującym dość często. Szacuje się, że dotyka ona nawet 2% populacji.

mgr Marta Natkańska
AUTOR
mgr Marta Natkańska specjalista zdrowia publicznego
SPIS TREŚCI:

    Co to jest nadczynność tarczycy?

     

    Nadczynność tarczycy jest schorzeniem występującym dość często. Szacuje się, że dotyka ona nawet 2% populacji. Stwierdzana jest aż pięciokrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Choroba najczęściej pojawia się w średnim wieku, rzadko u dzieci. Większa zapadalność występuje wiosną i latem.

    Nadczynność tarczycy bywa także określana jako wole nadczynne i stan taki należy rozumieć jako nadmierne wydzielanie hormonów tarczycy. Nadczynność gruczołu tarczowego można także określić jako nadmierne oddziaływanie hormonów tarczycy na komórki ludzkiego organizmu. Choroba najczęściej jest wynikiem zbyt silnego oddziaływaniu obu hormonów tarczycy – tyroksyny i trójjodotyroniny, choć nie jest to regułą. Nadczynność tarczycy oznacza, że w badaniach laboratoryjnych stężenie TSH będzie niskie. Wynika to z podwyższonego stężenia wolnych hormonów tarczycy, które krążą we krwi.

     

    Przyczyny nadczynności tarczycy

     

    Wybrane przyczyny nadczynności gruczołu tarczowego to:

    • choroba Gravesa-Basedowa,
    • wole guzkowe toksyczne,
    • nowotwory złośliwe gruczołu tarczowego,
    • zatrucie preparatami bądź hormonami tarczycy,
    • przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (początkowa faza choroby Hashimoto),
    • podostre zapalenie tarczycy (początkowa faza choroby de Quervain),
    • przyjmowanie leków o dużej zawartości jodu, np. amiodaronu,
    • zespoły chorobowe, którym towarzyszy nadmierna produkcja hormonu TSH,
    • ciążowa nadczynność tarczycy,
    • przyjmowanie jodków nieorganicznych w dużych dawkach,
    • wole rozlane toksyczne.

     

    Objawy nadczynności tarczycy

     

    Obraz kliniczny pacjenta z nadczynnością tarczycy zazwyczaj wygląda podobnie i manifestuje się następującymi objawami:

    • przyspieszenie akcji serca w spoczynku,
    • zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenia rytmu),
    • uczucie kołatania serca,
    • niewydolność krążenia,
    • wzrost ciśnienia tętniczego (skurczowego),
    • podwyższenie ciepłoty ciała,
    • uczucie niepokoju,
    • uczucie drżenia,
    • pobudzenie psychoruchowe,
    • bezsenność,
    • uczucie gorąca i towarzysząca jej nadmierna potliwość,
    • zwiększony apetyt i częste wypróżnienia,
    • widoczny spadek masy ciała,
    • możliwe wypadanie włosów,
    • zaburzony cykl miesiączkowy,
    • wytrzeszcz oczu w przypadku choroby Gravesa-Basedowa,
    • powiększanie tarczycy, tzw. wole tarczycowe, występujące np. w chorobie Gravesa-Basedowa.

     

    Badania diagnostyczne w nadczynności tarczycy

     

    W przypadku podejrzenia nadczynności tarczycy potwierdzenie diagnozy następuje głównie wskutek przeprowadzenia badań laboratoryjnych stężenia hormonów. Najczęściej badane jest stężenie hormonu TSH, którego wynik jest jednocześnie wskazówką pozwalającą na określenie leczenia przeciwtarczycowego. Bada się ponadto także stężenie wolnych frakcji hormonów – trójjodotyroniny i tyroskyny (FT3 i FT4).

     

    Leczenie nadczynności tarczycy

     

    Stwierdzenie nadczynności tarczycy niezależnie od przyczyny jest bezwzględnym wskazaniem do podjęcia leczenia przeciwtarczycowego. Zależy ono od przyczyny nadczynności. Terapia może obejmować przyjmowanie leków, leczenie jodem lub zabieg chirurgiczny. Grupa leków stosowana w leczeniu nadczynności tarczycy nazywa się tyreostatykami. Ich zadaniem jest hamowanie tworzenia się połączeń jodu w gruczole tarczowym oraz gromadzenie jodków przez ten gruczoł. Inną wykorzystywaną grupą leków są beta-blokery, które zmniejszą stężenie hormonów tarczycy we krwi. Ta grupa leków wpływa korzystnie na układ krążenia „uspokajając” go, ogranicza objawy nadpobudliwości, pocenia się, zmniejsza objawy drżenia. Bywa, że lekarze decydują się uzupełnić terapię o leki uspokajające.

    Autor: mgr Marta Natkańska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Zapalenie tarczycy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.