zarejestruj się zaloguj się

Hipogonadyzm – upośledzenie rozwoju narządów płciowych u mężczyzn lub kobiet

Tekst: lek. Łukasz Wolak
Hipogonadyzm – upośledzenie rozwoju narządów płciowych u mężczyzn lub kobiet
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 06. maja, 2015

Hipogonadzym to niedorozwój narządów rodnych czyli gonad. Najczęstszym typem hipogonadyzmu jest przejściowy hipogonadyzm spowodowany opóźnionym dojrzewaniem płciowym. Niedorozwój gonad objawia się brakiem płodności i satysfakcji seksulanej. W diagnostyce hipogonadyzmu stosuje się oznaczanie testosteronu lub estrogenów a leczenie polega przede wszystkim na zwalczaniu choroby podstawowej.

lek. Łukasz Wolak
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest hipogonadyzm?

     

    Hipogonadyzm to niedorozwój narządów rodnych czyli gonad zarówno męskich jak i żeńskich. Hipogonadyzm u kobiet objawia się brakiem rozwoju gruczołów piersiowych po 13 roku życia, a u mężczyzn brakiem zwiększenia objętości jąder po 14 roku życia. Inna definicja hipogonadyzmu podaje, że to brak pełnej dojrzałości płciowej po 5 latach od rozpoczęcia dojrzewania płciowego.

    Hipogonadyzm spowodowany jest niedoborem hormonów płciowych (testosteron, estrogeny). W zależności od etiologii niedorozwój narządów płciowych dzielimy na:

    • hipogonadyzm hipergonadotropowy czyli taki hipogonadyzm, w którym w wyniku nieprawidłowego rozwoju gonad są one nie wrażliwe na hormony gonadotropowe wydzielane przez nasz mózg przez co rośnie ich poziom w organizmie a poziom hormonów płciowych wydzielanych przez narządy rodne (testosteron, estrogeny) jest oczywiście niski ( stąd nazwa hipogonadyzm HIPERgonadotropowy);
    • hipogonadyzm hipogonadotropowy czyli taki hipogonadyzm, w którym uszkodzone są części naszego mózgu wydzielającego hormony gonadotropowe (przysadka, podwzgórze) przez co nie oddziałują one prawidłowo na narządy płciowe męskie lub żeńskie i dochodzi do ich niedorozwoju. (stąd nazwa hipogonadyzm hipogonadotropowy).

     

    Hipogonadyzm – przyczyny

     

    Do najczęstszych przyczyn hipogonadyzmu zaliczamy:

     

    Hipogonadyzm – objawy i przebieg

     

     

    Hipogonadyzm, czyli upośledzenie rozwoju narządów płciowych męskich lub żeńskich objawia się najczęściej:

    • brakiem lub niepełnym rozwojem płciowym (brak wykształcenia piersi, prącia, owłosienia łonowego i pachowego, brak miesiączki i mała objętość jąder);
    • bardzo wysoki lub bardzo niski wzrost, otyłość;
    • wolne wzrastanie;
    • brak możliwości współżycia i pełnienia roli płciowej;
    • u osób z hipogonadyzmem hipogonadotropowym można zaobserwować także objawy neurologiczne.

    Należy pamiętać, że obecność owłosienia łonowego bądź pachowego nie wyklucza rozpoznania hipogonadyzmu gdyż rozwój owłosienia uwarunkowany jest przez hormony inne niż odpowiedzialne za prawidłowy rozwój narządów płciowych.

    • U mężczyzn z zespołem Klinefeltera (wysoki wzrost, eunuchoidalna budowa ciała, ginekomastia) hipogonadyzm objawia się małymi, twardymi jądrami ze skąpym owłosieniem w stosunku do rozwoju prącia, które jest zazwyczaj prawidłowo wykształcone. Objawy hipogonadyzmu wywołane są przez niski poziomtestosteronu, którego poziom w organizmie jest niski.
    • U kobiet cierpiących na zespół Turnera hipogonadyzm objawia się brakiem rozwinięcia gruczołu piersiowego, brakiem miesiączki i skąpym owłosieniem płciowym. Może jednak wystąpić tzw niepełny rozwój płciowy. U 30 % kobiet z zespołem Turnera dochodzi do rozwoju piersi, a u 10% występuje miesiączka. Spowodowane to jest resztkową aktywnością estrogenów pochodzących ze szczątkowych jajników.
    • W Zespole Kalmanna oprócz niedorozwoju narządów płciowych i wysokiego wzrostu występują często zaburzenia węchu, niekiedy rozszczep wargi i podniebienia i dodatkowe zbędne ruchy ciała.
    • W Zespole Pradera-Williego hipogonadyzmowi towarzyszy niski wzrost, upośledzenie umysłowe i bardzo duża otyłość.

     

    Hipoginadyzm – badania i diagnostyka

     

    W diagnostyce hipogonadzymu podstawowe znaczenie ma oznaczenie hormonów płciowych. U mężczyzn jest to testosteron, natomiast u kobiet etradiol (najbardziej aktywna forma estrogenu). W hipogonadyzmiepoziomy testosteronu i estradiolu są znacznie obniżone poniżej poziomu normy. W przypadku podejrzenia hipogonadyzmu hipogonadotropowego dodatkowo oznaczane są hormony produkowane przez nasz mózg oddziałujące na narządy płciowe. Do hormonów gonadtropowych zaliczamy hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH). Poziomy hormonów gonadotropowych w zależności od typu hipogonadyzmu (HIPER- lub HIPOgonadotropowy) są znacznie podwyższone lub obniżone.

    Przed dojrzewaniem płciowym konieczna w diagnostyce hipogonadyzmu jest ocenarezerwy jąder dla testosteronu ( stosuje się do tego hormon beta-luteinizujący)

    W przypadku podejrzenia zespołów genetycznych przebiegających z hipogonadyzmem takich jak zespół Turnera, Klinefeltera czy Pradera-Williego konieczne jest wykonanie badania genetycznego tzw kariotypu.

    W przypadku hipogonadyzmu wykonuje się także badania obrazowe. W przypadku podejrzenia uszkodzenia struktur mózgowych wykonuje się badanie MR (rezonans magnetyczny). Natomiast w celu uwidocznienia szczątkowych narządów płciowych wykonuje się MR lub badanie USG.

     

    Hipoginadyzm – leczenie i rokowanie

     

    Leczenie hipogonadyzmu polega przede wszystkim na leczeniu choroby podstawowej.

    W przypadku hipogonadyzmu przejściowego wywołanego opóźnionym dojrzewaniem płciowym leczenie polega jedynie na spokojnym oczekiwaniu na rozpoczęcie dojrzewania. Jedynie w skrajnych przypadkach stosuje się leczenie testosteronem u chłopców. U dziewczynek podawanie estrogenów jest bardzo rzadko praktykowane.

    U chorych cierpiących na trwały hipogonadyzm stosuje się 3-5 letnią indukcję dojrzewania a następnie w zależności od płci podaje się odpowiednie dawki testosteronu lub estradiolu.

    W przypadku hipogonadyzmu przejściowego rokowanie jest bardzo dobre i prawie wszystkieosoby uzyskują pełną dojrzałość i sprawność rozrodczą. W hipogonadyzmie wywołanym przez choroby genetyczne, szczątkowe gonad bardzo rzadko działają prawidłowo i rokowanie co do uzyskania płodności jest złe.

    Autor: lek. Łukasz Wolak
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.