zarejestruj się zaloguj się

Hiperinsulinizm

Tekst: mgr Marta Natkańska
Hiperinsulinizm
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 30. stycznia, 2015

Hiperinsulinizm to stan, w którym dochodzi do nadmiernego wydzielania insuliny w organizmie przez trzustkę. Wyróżnia się dwa główne mechanizmy: hiperinsulinizm związany z insulinoopornością, zwiększający ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 oraz hiperinsulinizm wynikający z zaburzeń wydzielania insuliny związany z hipoglikemią.

mgr Marta Natkańska
AUTOR
mgr Marta Natkańska specjalista zdrowia publicznego
SPIS TREŚCI:

    Jak działa insulina?

     

    Insulina to hormon wydzielany przez trzustkę (komórki beta wysp), który odgrywa ważną rolę w organizmie, gdyż reguluje metabolizm węglowodanów, a także białek i tłuszczów. W organizmie zdrowego człowieka, insulina jest wydzielana jako odpowiedź na wzrost stężenia glukozy we krwi (np. na skutek spożytego posiłku). W efekcie jej działania, glukoza znajdująca się we krwi jest transportowana do wnętrza komórek (przede wszystkim tłuszczowych i mięśniowych).

    Insulina sprzyja także magazynowaniu glukozy w postaci glikogenu w wątrobie i mięśniach. Część glukozy, która wnika do komórek tłuszczowych ulega przekształceniu w zapasy tłuszczu. Ten mechanizm działania insuliny sprzyja tyciu i odpowiada za rozwój nadwagi i otyłości. W komórkach mięśniowych insulina nasila proces syntezy białek.

     

    Jak rozwija się hiperinsulinizm sprzyjający cukrzycy typu 2?

     

    U zdrowego człowieka produkcja i sekrecja insuliny jest ściśle związana z aktualnym poziomem glukozy we krwi. Gdy po spożytym posiłku wzrasta stężenie glukozy we krwi, trzustka wydziela insulinę, która stopniowo prowadzi do obniżenia ilości tego cukru we krwi. W sytuacji, gdy ilość wydzielanej insuliny jest zbyt duża mamy do czynienia z hiperinsulinizmem.

    W mechanizmie powstania hiperinsulinizmu u dorosłych dużą rolę odgrywa dieta, zwłaszcza ta obfitująca w węglowodany o wysokim indeksie glikemicznym. Gdy organizm spożywa często i w dużych ilościach ten rodzaj cukrów może wytworzyć się insulinooporność. Wówczas, pomimo wzrostu wydzielania insuliny w odpowiedzi na wzrost stężenia glukozy (jako wynik zjedzonego posiłku), komórki organizmu nie są wrażliwe na działanie insuliny.

    W efekcie nieprawidłowego działania receptorów dla insuliny, komórki nie są zaopatrywane w glukozę (nie jest ona transportowana do ich wnętrza). Jej cząsteczki krążą nadal we krwi pobudzając organizm do dalszej produkcji insuliny. W ten właśnie sposób organizm ostatecznie wytwarza zbyt dużo insuliny i rozwija się hiperinsulinizm. Dochodzi do wytworzenia mechanizmu tzw. „błędnego koła”, gdyż hiperinsulinizm wtórnie zwiększa insulinooporność tkanek. Dochodzi zatem do sytuacji, w której podwyższony poziom glukozy we krwi, jeśli będzie się utrzymywał dłużej sprzyja wystąpieniu cukrzycy typu 2 wraz ze wszystkimi negatywnymi konsekwencjami zdrowotnymi.

    Dodatkowo, hiperinsulinizm wykazuje związek ze wzrostem produkcji androgenów w zespole policystycznych jajników.

     

    Hiperinsulinizm a nadwaga i otyłość

     

    Insulina, zarówno sama w sobie, jak i związany z nią hiperinsulinizm, pobudza proces lipogenezy czyli tworzenia tłuszczów. Pobudza bowiem aktywność enzymu – lipazy lipoproteinowej, która wychwytuje ze spożytych pokarmów kwasy tłuszczowe i sprzyja ich magazynowaniu pod postacią trójglicerydów. W efekcie zwiększa to liczbę komórek tłuszczowych (adipocytów), zatem sprzyja nadwadze i tyciu organizmu. Ze względu na swój mechanizm działania, insulina hamuje proces rozpadu tłuszczów czyli lipolizę.

    • Hiperinsulinizm wywołany zaburzeniem wydzielania insuliny związany z hipoglikemią
    • Hiperinsulinizm może także odnosić się do przypadków hipoglikemii czyli obniżonego poziomu glukozy we krwi poniżej normy w skutek zaburzeń wydzielania insuliny.
    • U niemowląt i dzieci wskazuje się tu przypadki będące wynikiem hiperinsulinizmu wrodzonego. Wówczas u podstaw leży mutacja genów odpowiedzialnych za nadmierną sekrecję insuliny. Zbadano, że mutacja przynajmniej dziewięciu różnych genów odpowiada za wystąpienie hiperinsulinizmu wrodzonego, w tym ta dotycząca genu ABCC8 jest najpowszechniejsza.
    • U dorosłych hiperinsulinizm związany z epizodami hipoglikemii wynika z obecności guza nowotworowego wydzielającego insulinę – insulinoma.

     

    Jak leczy się hiperinsulinizm?

     

    Terapia zaburzenia jakim jest hiperinsulinizm w dużej mierze zależy od bezpośredniej przyczyny je wywołującej.

    • Hiperinsulinizm wrodzony wymaga zdecydowanego postępowania zapobiegającego epizodom hipoglikemii, dlatego noworodki i dzieci mają podawane duże ilości glukozy oraz leków, których celem jest tłumienie nadmiernego wydzielania insuliny. W terapii stosuje się też leczenie chirurgiczne polegające na częściowym lub całkowitym usunięciu trzustki.
    • Hiperinsulinizm wywołany guzem trzustki leczy się farmakologicznie (obniżając wydzielanie insuliny) lub operacyjnie poprzez wycięcie guza.
    • Hiperinsulinizm związany z insulinoopornością, zwiększający ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 leczy się poprzez modyfikację diety czyli zmniejszenie udziału węglowodanów o wysokim indeksie glikemicznym w spożywanych posiłkach.
    Autor: mgr Marta Natkańska

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.