zarejestruj się zaloguj się

Przyłuszczyca – ostra, przewlekła, plackowata – objawy i leczenie

Tekst: lek. Agnieszka Zaremba
Dodane: 17. listopada, 2016

Przyłuszczyca to choroba dermatologiczna o niewyjaśnionej dotąd przyczynie. Wbrew nazwie, schorzenie to nie ma nic wspólnego z łuszczycą. Przyłuszczyce mogą mieć przebieg zarówno ostry, jak i przewlekły. Choroba może wywoływać uporczywe swędzenie skóry.  W leczeniu przyłuszczycy wykorzystuje się między innymi terapię światłem (promieniowanie UVA i UVB) oraz leki – sterydy, antybiotyki, leki przeciwhistaminowe.

lek. Agnieszka  Zaremba
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest przyłuszczyca?

     

    Przyłuszczyce to grupa chorób skóry o niewyjaśnionej etiologii. Wbrew nazwie, nie mają one związku z łuszczycą. Nazwa przyłuszczyce jest historyczna i wzięła się z tego, że zmiany na skórze podobne są nieco do łuszczycy (łuszczenie się skóry).

    Przyłuszczyca może mieć przebieg ostry lub przewlekły. W zależności od typu, może powodować swędzenie skóry. Na chorobę tę częściej zapadają mężczyźni.

     

    Przyłuszczyca ostra

     

    Przyłuszczyca ostra (choroba Muchy-Habermanna) jest ostrą chorobą skóry objawiającą się nagłym powstawaniem polimorficznych (różnopostaciowych) zmian – początkowo plamistych lub grudkowych, czerwonych, które w trakcie przebiegu choroby zmieniają się w zmiany pęcherzykowe oraz nadżerki, które pokrywają się strupami.

    Zmiany te mogą sprawiać choremu spory dyskomfort, wywołując swędzenie skóry. Najczęstszą lokalizacją zmian jest tułów, a także kończyny. Choroba Muchy-Habermanna bywa mylona z ospą wietrzną, zwłaszcza wtedy, gdy w początkowej fazie zmianom skórnym towarzyszą objawy ogólne (gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, uczucie rozbicia i pogorszenia samopoczucia).

    Za przyłuszczycą przemawia brak zmian na błonach śluzowych. Choroba może przejść w postać przewlekłą. Przypuszcza się, że w patofizjologii choroby istotną rolę może odgrywać czynnik infekcyjny (np. wirus EBV lub paciorkowce). Częściej chorują mężczyźni.

    Przyłuszczyca często ma przebieg samoograniczający się (mija samodzielnie). Do gojenia zmian dochodzi w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia choroby. Pamiątką po chorobie mogą być blizny, zwykle niewielkie, podobne do blizn po ospie wietrznej.

     

    Przyłuszczyca przewlekła

     

    Przewlekła przyłuszczyca liszajowata (pityriasis lichenoides chronica; PLC) to choroba przewlekła, na którą chorują przede wszystkim młodzi mężczyźni.

    W przebiegu choroby obserwuje się pojawianie się zmian w postaci drobnych grudek na skórze, które z czasem ulegają spłaszczaniu i złuszczaniu, a na ich powierzchni pojawia się brązowa łuska. Najczęściej zmiany występują na tułowiu.

    Zmiany te swoim wyglądem mogą przypominać łuszczycę, rzadko wywołują świąd skóry, zwykle nie sprawiają dyskomfortu, po wygojeniu się z reguły nie pozostawiają blizn. Choroba ma przebieg kilkuletni.

     

    Przyłuszczyca plackowata

     

    Przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa (choroba Brocqa) objawia się powstawaniem drobnych, jednolitych, okrągłych ognisk rumieniowo-złuszczających o jednolitym zabarwieniu. Jednostka ta występuje przede wszystkim u osób dorosłych.

    Przyłuszczyca plackowata wielkoogniskowa – w jej przebiegu dochodzi do powstawania dużych (o średnicy powyżej 5 cm) plackowatych ognisk rumieniowo-złuszczających w różnych odcieniach. Zmiany mogą powodować świąd, jednak w znacznym odsetku przypadków nie wywołują dyskomfortu. Chorują przede wszystkim mężczyźni.

    Przyłuszczyce dobrze leczą się pod wpływem promieniowania słonecznego, stąd poprawa stanu skóry występuje często w miesiącach letnich.

     

    Jak leczyć przyłuszczyce?

     

    Przyłuszczyce często mają przebieg samoograniczający, jednak wymagają prowadzenia przez dermatologa. Konieczna jest obserwacja zmian, ponieważ mogą one ulec transformacji nowotworowej w chłoniaka (ziarniniaka grzybiastego).

    Zaniepokoić powinny cechy naciekania, nagłe dołączenie się świądu. Każda podejrzana zmiana wymaga weryfikacji histopatologicznej (pobrania wycinka i zbadania go pod mikroskopem).

    W leczeniu przyłuszczyc zastosowanie znajdują:

    • światłolecznictwo (promieniowanie UVA, UVB, ale także działanie światła słonecznego) – skutecznie działa na zmiany, jednak nie powinno być stosowane zbyt długo,
    • glikokortykosteroidy,
    • antybiotykoterapia doustna (najczęściej stosowane leki to: tetracyklina, doksycyklina, erytromycyna) stosowana najczęściej przez okres 3–4 tygodni,
    • miejscowe preparaty zawierające inhibitory kalcyneuryny (np. takrolimus),
    • emolienty,
    • leki immunosupresyjne (np. metotreksat).
    Autor: lek. Agnieszka Zaremba

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.