zarejestruj się zaloguj się

Podostre zapalenie tarczycy

Tekst: Hanna Cholewa
Dodane: 15. maja, 2015

Podostre zapalenie tarczycy lub inaczej choroba de Quervaina to choroba tarczycy, której przyczyną są wirusy. Ten rodzaj zapalenia tarczycy przebiega w 4 fazach. Objawy podostrego zapalenia tarczycy najczęściej samoistnie ustępują, wówczas nie ma potrzeby podejmowania leczenia. Bywa, że konieczne jest wdrożenie leczenia przyczynowego. Objawem może być ból w okolicach szyi, dołączają się cechy nadczynności tarczycy.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest podostre zapalenie tarczycy?

     

    Podostre zapalenie tarczycy (inaczej choroba de Quervaina, granulocytowe zapalenie tarczycy, ziarniniakowe zapalenie tarczycy lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tarczycy) jest chorobą tarczycy, która powstaje najprawdopodobniej w następstwie zakażenia wirusowego.

    Przebiega w czterech fazach, a każda z nich charakteryzuje się odmiennymi objawami. Podostre zapalenie tarczycy najczęściej cofa się samoistnie i zwykle nie powoduje trwałego uszkodzenia gruczołu tarczowego. W zależności od fazy trwania choroby, stwierdza się nadczynność tarczycy.

     

    Podostre zapalenie tarczycy – przyczyny

                   

    Podostre zapalenie tarczycy dotyczy osób dorosłych. Częściej chorują kobiety. Większe ryzyko zachorowania mają osoby przebywające na obszarach objętych epidemiami zakażeń wirusowych. Zgodnie z aktualną wiedzą znaczenie mają również predyspozycje genetyczne (obecność pewnych antygenów tkankowych, przede wszystkim HLA-Bw35).

    Etiologia podostrego zapalenia tarczycy jest nieznana. Obecnie uznaje się, że proces zapalny jest najprawdopodobniej następstwem zakażenia wirusowego. Choroba najczęściej jest poprzedzona zakażeniem górnych dróg oddechowych. Wśród wirusów wywołujących chorobę wymienia się:

    Zakażenie wirusowe, mające wpływ na rozwinięcie się podostrego zapalenia tarczycy, może przebiegać bezobjawowo, ale z obecnością we krwi przeciwciał przeciwwirusowych.

     

    Podostre zapalenie tarczycy – objawy
     

    Choroba de Quervaina ma przebieg 4-fazowy.

     

    • Faza I choroby de Quervaina. W tym okresie choroby dominuje destrukcja miąższu tarczycy, która jest przyczyną bolesnego obrzęku tarczycy, czasem gorączki. Ból promieniuje do uszu, okolicy kąta żuchwy i górnej części klatki piersiowej. W tym okresie często stwierdza się nadczynność tarczycy, która jednak nie wiąże się z wyraźnymi objawami klinicznymi (złe samopoczucie, bóle mięśniowe). W badaniach laboratoryjnych dostrzega się zwiększone stężenia hormonów tarczycy (FT4, FT3), zmniejszone stężenie TSH, znacznie przyspieszony OB. Jodochwytność jest bardzo mała (połączenie nadczynności choroby z małą jodochwytnością jest charakterystyczne dla podostrego zapalenia tarczycy). Przeciwciała przeciwtarczycowe stwierdza się tylko u 10–20% chorych. Faza I podostrego zapalenia tarczycy trwa około 1–2 miesiące.
    • Faza II choroby de Quervaina. Objawy nadczynności tarczycy zanikają, wydaje się, że czynność tarczycy powróciła do normy. Stężenia hormonów tarczycowych i TSH są prawidłowe. Jodochwytność wciąż niska.
    • Faza III choroby de Quervaina. Jest to faza hipotyreozy (niedoczynności tarczycy). W badaniach laboratoryjnych można zaobserwować wówczas zmniejszone stężenia hormonów tarczycy (FT4, FT3) oraz zwiększone stężenie TSH. Jodochwytność w tym okresie choroby jest wysoka. Faza ta trwa zwykle 3–8 tygodni. Może nie pojawić się wcale. Niezmiernie rzadko przechodzi w trwałą niedoczynność tarczycy.
    • Faza IV choroby de Quervaina. To faza wyzdrowienia. Tarczyca wraca do prawidłowej czynności. Wszelkie objawy kliniczne choroby zanikają. Jodochwytność jest prawidłowa. W badaniach laboratoryjnych zarówno stężenia hormonów tarczycy (FT4, FT3), jak i TSH ulegają normalizacji. Od początku choroby do normalizacji parametrów hormonalnych mija przeważnie 8–16 tygodni.

    Może się zdarzyć, że podczas podostrego zapalenia tarczycy nie stwierdza się bolesności, nawet w pierwszym okresie choroby. Taki przebieg jest jednak nietypowy.
    coraz częściej rozpoznanie stwierdza się u pacjentów z niebolesną, szybko powiększająca się zmianą guzkową tarczycy. W celu wykluczenia procesu nowotworowego, lekarz zleca ocenę cytologiczną, która okazuje się naciekiem w przebiegu podostrego zapalenia tarczycy. U ok. 2% chorych choroba może nawrócić po długim (nawet 20-letnim) okresie utajenia. Uważa się, że podostre zapalenie tarczycy jest najczęstszą przyczyną bólu tarczycy. Często pozostaje nierozpoznane.

     

    Podostre zapalenie tarczycy – diagnostyka i badania

     

    Badania, które mogą pomóc postawić rozpoznanie podostrego zapalenia tarczycy to:

    1. Badania laboratoryjne – OB, stężenie hormonów tarczycy, TSH oraz przeciwciała przeciwtarczycowe (anty-Tg oraz anty-TPO). Wyniki badań laboratoryjnych są inne w różnych fazach choroby, co zostało opisane wyżej.
    2. USG tarczycy. Tarczyca w całości lub ogniskowo jest hipoechogeniczna tzn. ciemniejsza od zdrowego gruczołu.
    3. Jodochwytność. Wychwyt znacznika (radiojodu) jest obniżony – dotyczy pierwszej i drugiej fazy choroby.
    4. Badania cytologiczne (BAC – biopsja aspiracyjna cienkoigłowa). Dominują granulocyty obojętnochłonne oraz makrofagi. Charakterystyczna jest obecność komórek olbrzymich (makrofagów wielojądrowych, mogących zawierać aż 200 jąder).
    5. Badania histologiczne (tzw. wycinki). W obrazie widać nieserowaciejące ziarniniaki z komórkami olbrzymimi oraz nacieki z neutrofilów i plazmocytów.

    Rozpoznanie podostrego zapalenia tarczycy jest pewne, jeśli są spełnione 2 (wszystkie) kryteria główne oraz dowolne 2 kryteria dodatkowe:

    Kryteria główne:

    • bolesne, tkliwe uciskowo wole
    • wzrost OB

    Kryteria dodatkowe:

    • zmniejszona jodochwytność
    • przejściowa nadczynność tarczycy
    • obraz USG typowy dla podostrego zapalenia tarczycy
    • obraz BAC (biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej) typowy dla podostrego zapalenia tarczycy
    • nieoznaczalne lub małe stężenia przeciwciał przeciwtarczycowych

     

    Podostre zapalenie tarczycy – leczenie

     

    Podostre zapalenie tarczycy cofa się samoistnie, dlatego nie leczy się go przyczynowo. Czasami stosuje się leczenie objawowe. W I fazie choroby, jeśli objawy nadczynności tarczycy są nasilone, można zastosować propranolol. W III fazie choroby można podać L-tyroksynę, żeby zapobiec zaostrzeniu choroby, lecz nie ma bezwzględnej konieczności takiego postępowania.
    Ból i odczyn zapalny można zmniejszyć stosując niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy lub paracetamol). W cięższych przypadkach stosuje się prednizon. Stosowanie glikokortykosterydów nie zmniejsza ryzyka wystąpienia fazy niedoczynności tarczycy, znosi jednak ból. Podostrego zapalenia tarczycy nie powinno się leczyć operacyjnie.

    Jak już wspomniano trwała niedoczynność tarczycy rozwijająca się w następstwie podostrego zapalenia jest niezmiernie rzadka. Tylko w takich przypadkach uzasadnione jest przewlekłe zażywanie L-tyroksyny.

    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Choroba de Quervaina
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.