zarejestruj się zaloguj się

Jakie choroby powodują łysienie?

Tekst: mgr Marta Natkańska
Jakie choroby powodują łysienie?
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 10. września, 2013

Łysienie nie oznacza tylko problemu natury kosmetycznej. Wypadanie włosów może być oznaką zaburzeń metabolicznych, hormonalnych, chorób przewlekłych. Spośród przyczyn łysienia wyróżnia się także choroby skóry czy niedokrwistość z niedoboru żelaza.

mgr Marta Natkańska
AUTOR
mgr Marta Natkańska specjalista zdrowia publicznego
SPIS TREŚCI:

    Czy łysienie może być objawem choroby?

     

    Przyczyną wypadania włosów może być wiele różnych czynników. Choć najczęściej wskazuje się na fizjologiczny proces starzenia, niewłaściwą pielęgnację włosów, stres, to warto wziąć pod uwagę inne czynniki, które mogą osłabiać cebulki włosowe i powodować łysienie. Wśród chorób powodujących nadmierne wypadanie włosów dominują schorzenia o podłożu endokrynologicznym – przyczyną są zaburzenia w wydzielaniu hormonów.

    Innymi, często diagnozowanymi przyczynami łysienia są przewlekłe choroby skóry. Do podobnych problemów prowadzić może niedokrwistość, ale także zatrucia, np. metalami ciężkimi. Powodem wypadania włosów mogą być także niektóre leki, w tym leki przeciwnowotworowe stosowane w chemioterapii.

     

    Łysienie a niedoczynność tarczycy

     

    W przypadku niedoczynności tarczycy, co fachowo określa się jako hipotyreoza, dochodzi do spowolnienia przemiany materii, w tym także do obniżenia tempa, w jakim organizm reguluje funkcje wzrostu włosów. Niedoczynność tarczycy powodująca zmniejszony metabolizm zwykle wiąże się ze zwiększeniem masy ciała, ogólnym zmęczeniem, problemami z koncentracją. Włosy, skóra i paznokcie nie rozwijają się w należytym tempie.

    W przypadku wzmożonego metabolizmu, który towarzyszy nadczynności tarczycy, także może dojść do wypadania włosów. Wskazane jest wykonanie badań określających stężenie hormonów tarczycy, konsultacja z endokrynologiem i dermatologiem. Regularne badanie stężenia hormonów tarczycy oraz przyjmowanie leków normujących ich poziom powinno doprowadzić do zmniejszonej utraty włosów.

     

    Łysienie a toczeń układowy

     

    Toczeń układowy to choroba immunologiczna, w rozwoju której organizm atakuje własne zdrowe tkanki. Toczeń wywoływać może między innymi bolesne obrzęki stawów, ogólne zmęczenie, owrzodzenia, zmiany skórne, gorączkę. Problem dotyczy zwłaszcza kobiet, szczególnie w wieku rozrodczym. U wielu osób cierpiących na toczeń układowy dochodzi do utraty włosów. Utrata ta może nie być ani gwałtowna, ani znaczna, niemniej zauważalna jest w czasie czynności pielęgnacyjnych.

    Wypadaniu włosów towarzyszy często wysypka. Zmiany skórne mogą przybrać charakterystyczny dla tej choroby kształt motyla, wtedy też łysienie ma ostrzejszy przebieg. Konieczna jest wizyta u reumatologa i dermatologa.

     

    Łysienie a zespół policystycznych jajników

     

    Zespół policystycznych jajników jest jedną z najczęstszych endokrynopatii – stanów zaburzenia gospodarki hormonalnej. Choroba wywołuje skutki w funkcjonowaniu całego organizmu. Chorobę określa się skrótem PCOS (polycystic ovary syndrome). Stan ten powoduje zaburzenia równowagi hormonalnej, w których jajniki produkują zbyt wiele męskich hormonów. Dochodzi do tak zwanej androgenizacji. Zespół policystycznych jajników może być przyczyną niepłodności.

    Objawami PCOS są najczęściej zaburzenia cyklu miesięcznego, pojawienie się trądziku, łojotoku i owłosienia typu męskiego oraz w miejscach typowo męskich – na brzuchu, na twarzy, piersiach. Nadmierne działanie androgenów sprawia, że chore na PCOS mogą cierpieć na łysienie. Stopień łysienia zależy od stopnia zaburzeń hormonalnych. Konieczna jest wizyta u endokrynologa lub ginekologa, który zleci badania i pomoże rozpocząć leczenie. Jednym z pierwszych testów może być zbadanie poziomu dehydroepiandrosteronu.

     

    Łojotokowe zapalenie skóry a łysienie

     

    Różne choroby skóry mogą być przyczyną utraty włosów. Wśród schorzeń, które mogą sprzyjać łysieniu, należy wyróżnić łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycę i grzybicę. Łojotokowemu zapaleniu skóry towarzyszy łojotok oraz namnażanie się grzybów z rodzaju Malassezia. Mikroorganizmy te bytują na skórze zdrowych osób, jednak w niektórych przypadkach mogą zainicjować proces zapalny. W łojotokowym zapaleniu skóry zmiany pojawiają się najczęściej w obrębie owłosionej skóry głowy. Na obraz choroby mogą dodatkowo nałożyć się zmiany hormonalne.

    Zmiany skórne w przebiegu łojotokowego zapalenia skóry najczęściej pojawiają się w obrębie owłosionej skóry głowy. Mogą występować także na twarzy, szczególnie w obrębie okolic fałdów nosowych i na policzkach. Skóra jest zazwyczaj zaczerwieniona. Charakterystyczne dla łojotokowego zapalenia skóry jest pojawiania się łusek koloru szaro-żółtego. Zmiany nie muszą ograniczać się do samej twarzy. Mogą pojawić się również w okolicach pachwin, pomiędzy pośladkami i w okolicach pach.

    Jeżeli proces chorobowy zlokalizowany jest na skórze owłosionej głowy, może dojść do łysienia. Nadmierne wypadanie włosów może przybrać charakter miejscowego lub rozlanego łysienia. Warto zaznaczyć, że w miarę leczenia włosy zaczynają odrastać. Niezbędne jest jak najszybsze wdrożenie leczenia, które poprowadzi lekarz dermatolog.

     

    Łysienie plackowate

     

    Łysienie plackowate jest chorobą autoimmunologiczną. Jej przyczyna nie jest znana, choć podejrzewa się wpływ stresu i chorób współtowarzyszących jako elementu inicjującego proces chorobowy. Układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe.

    Choroba w takim samym stopniu dotyka mężczyzn, jak i kobiety. Łysienie plackowate często powoduje okrągłe, gładkie plamy łysienia na skórze głowy, brwi, rzęs. Możliwa jest także utrata włosów w innych miejscach ciała, np. włosów łonowych. Ogniska wyłysienia mogą być trwałe lub przejściowe. W obrębie łysienia nie pojawia się stan zapalny. Łysienie plackowate może pojawić się w każdym okresie życia. Może dojść do całkowitej utraty włosów. Konieczne jest ograniczenie stresu. Leczenie prowadzi lekarz dermatolog.

     

    Łysienie a niedokrwistość z niedoboru żelaza

     

    Każde krwawienie, zarówno związane z miesiączką, jak i np. z powodu żylaków odbytu, niesie za sobą konieczność odtworzenia elementów morfotycznych krwi. W procesie powstawania krwinek czerwonych udział bierze żelazo.

    Do produkcji erytrocytów organizm zużywa zapasy żelaza nagromadzone w organizmie. Pierwiastek ten jest składnikiem budowy hemoglobiny – czerwonego barwnika. To właśnie hemoglobina uczestniczy w transporcie tlenu do komórek i dwutlenku węgla z tkanek do płuc. Stężenie hemoglobiny u mężczyzn jest wyższe niż u kobiet. Brak odpowiedniej ilości czerwonych krwinek zaburza transport tlenu do komórek w całym organizmie.

    Niedokrwistość z niedoboru żelaza objawia się uczuciem znacznego zmęczenia, osłabienia, bladością powłok skórnych. Niedokrwistości mogą towarzyszyć: ból głowy, trudności z koncentracją, męczliwość, apatia, wychłodzenie dystalnych części ciała, a także wypadanie włosów i osłabienie paznokci. Włosy przedwcześnie wypadają, stają się słabe, kruche i łamią się.

    Niezbędne jest wykonanie badań krwi, które pomogą potwierdzić rozpoznanie. Wskazane może być zbadanie hematokrytu lub poziomu ferrytyny. Należy uzupełniać dietę w pokarmy bogate w żelazo – rośliny liściaste, ryby, czerwone mięso. W celu wzmocnienia włosów przydatne są preparaty zawierające biotynę, cysteinę i oczywiście żelazo.

    Autor: mgr Marta Natkańska
    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 3 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.