zarejestruj się zaloguj się

Łuszczyca – dziedziczna, zaraźliwa, uleczalna?

Tekst: lek. Adrianna Bogacz
Dodane: 21. marca, 2017

Łuszczyca to choroba dermatologiczna, która jest wynikiem zaburzeń autoimmunologicznych. Dolegliwość ta objawia się zmianami skórnymi, takimi jak okrągłe grudki pokryte łuskami oraz nadmierne łuszczenie się naskórka. Istnieje wiele rodzajów schorzenia, np. łuszczyca krostkowa, dłoni, kropelkowa, plackowata. Wiele osób unika kontaktu z chorymi w obawie przed zakażeniem. Czy łuszczyca jest zaraźliwa? Czy można ją wyleczyć? 

lek. Adrianna Bogacz
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Jakie są rodzaje i objawy łuszczycy?

     

    Łuszczyca to choroba zapalna dotycząca skóry, której cechą charakterystyczną jest powstawanie na skórze okrągłych grudek pokrytych łuską. Dotyka ona około 2% populacji na świecie, jest więc chorobą dość powszechną.

    Istnieje wiele sposób leczenia łuszczycy, jednak żaden nie daje stuprocentowej pewności jej wyleczenia. Wyróżnia się kilka rodzajów łuszczycy, np. łuszczyca krostkowa, kropelkowa, łuszczyca skóry głowy, plackowata i łuszczyca dłoni.

    Łuszczyca objawia się powstawaniem okrągłych, zlewających się czerwonych, brunatnych grudek, dobrze odgraniczonych od zdrowej skóry, pokrytych szarobiałą łuską. Niekiedy dochodzi do łuszczenia się znacznych obszarów skóry. Wykwity zwykle pojawiają się na tułowiu, w okolicy zgięć kolan i łokci, w okolic krzyżowej. Łuszcząca się skóra jest związana z nadmierną proliferacją naskórka.

    Objawy łuszczycy skóry mogą towarzyszyć też innym chorobom, takim jak zapalenie stawów czy choroby zapalne jelit. Dolegliwość ta pojawia się zwykle u dorosłych około 20.–30. roku życia. Łuszczyca u dzieci występuje bardzo rzadko.

     

    Czy łuszczyca jest zaraźliwa?

     

    Bardzo wiele osób obawia się, że zmiany skórne w łuszczycy są zakaźne i mogą się „przenieść”, np. poprzez podanie ręki osobie chorej czy też używanie jednego ręcznika. Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, jak np. grypa czy ospa, ponieważ nie jest wywołana przez czynniki zakaźne, jakimi są wirusy.

    Mechanizm rozwoju łuszczycy jest skomplikowany i nie do końca poznany. Wiadomo, że zmiany na skórze są wynikiem zaburzeń autoimmunologicznych, czyli takich, w których układ odpornościowy zaczyna walczyć z własnymi, prawidłowymi komórkami, traktując je jako obce i wymagające usunięcia.

    W łuszczycy zaburzenia te mogą być zainicjowane przez różne czynniki: choroby infekcyjne (paciorkowcowe, wirusowe), urazy skóry, palenie papierosów, zażywanie niektórych leków. Oczywiście u osoby bez predyspozycji do schorzeń autoimmunologicznych w tych sytuacjach nie dochodzi do rozwoju łuszczycy.

    W łuszczycy nieprawidłowo pobudzone limfocyty T (komórki należące do układu odpornościowego) prowadzą do zmian zapalnych w skórze, nadmiernej proliferacji komórek naskórka, czyli najbardziej powierzchownej warstwy skóry, a także jego przyspieszonego rogowacenia – dochodzi do gromadzenia się zrogowaciałych warstw naskórka na powierzchni skóry.

    Daje to obraz charakterystycznych, zlewających się tarczek pokrytych szaro-białą łuską. Zmiany te są wyrazem stanu zapalnego skóry, jednak nie jest on wywołany ani przez wirusy, ani przez bakterie, więc łuszczycą nie można się zarazić.

    Do grupy zaburzeń autoimmunologicznych zalicza się także wiele innych chorób, takich jak toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina układowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, niektóre choroby zapalne tarczycy. Wszystkie te schorzenia nie są zakaźne.

     

    Czy łuszczyca jest dziedziczna?

     

    Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, tzn. z pokolenia na pokolenie przekazywane są wadliwe geny odpowiedzialne za rozwój choroby. Według przeprowadzonych badań ryzyko zachorowania dziecka na łuszczycę, w przypadku gdy chory jest jeden z jego rodziców, wynosi około 2025%, gdy chorzy są oboje rodzice – około 60%.

    Największym ryzykiem obciążone są bliźnięta jednojajowe – gdy zachoruje jedno, to ryzyko zachorowania drugiego wynosi około 80%. Łuszczyca jest to cecha wielogenowa, nie mamy tutaj do czynienia z uszkodzeniem pojedynczego genu, jak w przypadku niektórych chorób dziedzicznych, ale z całym zestawem genów kodujących jedynie predyspozycję do rozwoju tej choroby.

    To, że dana osoba odziedziczy wadliwe geny, nie oznacza, że na pewno zachoruje – narażona jest jedynie na większą podatność na zachorowanie. Aby doszło do zachorowania na łuszczycę potrzebne jest zadziałanie na organizm dodatkowego czynnika, który uruchomi mechanizm powstawania zmian na skórze – należy tu wymienić:

    • czynniki hormonalne – ciąża, okres przekwitania;
    • dieta, palenie papierosów, alkohol;
    • leki, np. sterydy, leki przeciwnadciśnieniowe, przeciwdepresyjne, antybiotyki;
    • stres.

    Do rozwoju łuszczycy potrzebna jest predyspozycja genetyczna oraz działanie czynników środowiskowych.

     

    Czy łuszczycę można wyleczyć?

     

    Łuszczyca to choroba przewlekła, z okresami zaostrzeń i remisji, trwa ona całe życie pacjenta – stosowane współcześnie leczenie nie daje możliwości jej wyleczenia.

    Jednak leki na łuszczycę najnowszej grupy – biologiczne (np. adalimumab, etanercept, infliksymab) dają szansę na opanowanie objawów w przypadkach ciężkich i opornych na inne leczenie. Jest to możliwe dzięki ich wybiórczemu mechanizmowi działania, który jest ukierunkowany na wygaszanie nadmiernej odpowiedzi ze strony układu odpornościowego oraz zmniejszanie stanu zapalnego w łuszczycowej skórze.

    Mimo że łuszczyca jest chorobą nieuleczalną, osoba chora powinna stosować pewne zasady, które pomogą utrzymać skórę w dobrej formie i zapobiec tworzeniu się kolejnych zmian chorobowych. Wśród domowych sposobów na łuszczycę należy wymienić:

    • dbanie o higienę skóry i jej prawidłowe nawilżenie – należy często stosować emolienty i balsamy nawilżające;
    • unikanie stresu (nasila on zmiany skórne), picia alkoholu, palenia papierosów oraz zbyt intensywnego opalania się (jednak umiarkowana ilość słońca może wpływać korzystnie na objawy choroby);
    • stosowanie delikatnych mydeł oraz kosmetyków z małą ilością konserwantów, bez substancji aromatyzujących i alkoholu.

    Leczenie łuszczycy ma na celu złagodzenie uciążliwych dla pacjenta objawów: nieestetycznych łusek, łuszczenia się skóry, stanu zapalnego czy świądu.

    W leczeniu stosuje się maści na łuszczycę (np. z kwasem salicylowym, sterydowe, cygnolinę) oraz leczenie systemowe. Wyróżnia się tutaj naświetlanie skóry promieniowaniem ultrafioletowym, a także leki doustne – metotreksat, cyklosporynę, retinoidy. 

    Autor: lek. Adrianna Bogacz
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.