zarejestruj się zaloguj się

Łuszczyca dłoni

Tekst: lek. Paweł Stacha
Łuszczyca dłoni
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 07. lutego, 2017

Z wielu chorób skóry, które w większości przypadków są dla pacjenta wstydliwym i oszpecającym problemem, łuszczyca jest szczególnie trudna w leczeniu, a przez to także bardzo uciążliwa. Istotnym faktem jest to, że łuszczyca dłoni często dotyka młodych ludzi. Łuszczyca rąk najczęściej pojawia się wraz ze zmianami w innych lokalizacjach. Leczenie tej odmiany łuszczycy może być zarówno miejscowe, jak i ogólne.

lek. Paweł Stacha
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest łuszczyca? Co wywołuje chorobę?

     

    Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry o wielu różnych przyczynach, wiadomo jednak, że u podstaw jej powstawania leżą mechanizmy immunologiczne. W części przypadków wykwity skórne pojawiają się nagle, bez uchwytnej przyczyny, czasem jednak początek choroby może być wywołany przez:

    • ostrą infekcję,
    • przewlekłe choroby zakaźne,
    • dekompensację przewlekłej choroby metabolicznej (cukrzyca),
    • mechaniczne uszkodzenie skóry,
    • wahania hormonów w okresie dojrzewania,
    • stosowanie niektórych leków,
    • nadużywanie alkoholu,
    • silny stres.

    Łuszczyca charakteryzuje się nawrotowym przebiegiem. Na skórze, w tym na dłoniach pojawiają się charakterystyczne wykwity w postaci nieco uniesionej, czerwonawej grudki pokrytej szarą łuską. Wykwity łuszczycowe lokalizują się zwykle w okolicach stawów łokciowych, kolanowych, ale mogą dotyczyć każdego fragmentu skóry, także twarzy i owłosionej skóry głowy.

    Wyróżniamy kilka rodzajów łuszczycy, między innymi łuszczycę zwykłą, odwróconą, łuszczycę krostkową, stawową czy uogólnioną.

     

    Łuszczyca na rękach – jakie są objawy łuszczycy dłoni?

     

    Zmiany skórne charakterystyczne dla łuszczycy mogą zająć dłonie, występując w postaci licznych, niewielkich wykwitów bądź dużych, zlewnych zmian. Jest to szczególnie wstydliwe dla pacjenta, ponieważ wykwity łuszczycowe szpecą dłonie i utrudniają codzienne życie.

    Łuszczyca dłoni zwykle towarzyszy łuszczycy innych okolic ciała. Jej szczególną postacią jest łuszczyca paznokci, która stosunkowo często współistnieje z łuszczycowym zapaleniem stawów. W przebiegu łuszczycy paznokci lekarz stwierdza podczas badania kilka charakterystycznych objawów, które ułatwiają rozpoznanie:

    • objaw plamy oleju – są to wykwity łuszczycowe znajdujące się pod płytką paznokciową, które przeświecają przez płytkę w postaci brązowych plam przypominających olej;
    • naparstkowania – są to niewielkie zagłębienia w płytce paznokciowej;
    • onycholiza – to proces oddzielania się płytki paznokcia od łożyska, co może być przyczyną infekcji bakteryjnych;
    • linie Beau – to podłużnie linijne pęknięcia płytki paznokcia, które w cięższych przypadkach mogą spowodować oddzielenie się płytki;
    • linijne wylewy krwawe w obrębie płytki paznokciowej.

    W niektórych przypadkach łuszczyca rąk może atakować opuszki palców, powodując samoamputację i skrócenie palców rąk, a także zniszczenie paznokci. Taki przebieg występuje zwłaszcza w łuszczycy krostkowej, w której, oprócz typowych wykwitów łuszczycowych, pojawiają się także krostki.

     

    Łuszczyca dłoni – badania

     

    Wywiad z pacjentem oraz dokładne badanie fizykalne zmian skórnych to podstawowe metody służące prawidłowemu rozpoznaniu łuszczycy. Należy dokładnie wypytać pacjenta o czas i okoliczności pojawienia się wykwitów oraz o towarzyszące choroby przewlekłe. W badaniu fizykalnym należy poszukiwać charakterystycznych dla łuszczycy objawów:

    • objaw świecy stearynowej – polega na pojawieniu się gładkiej, błyszczącej powierzchni grudki po usunięciu szarej łuski;
    • objaw Auspitza – to niewielkie punkcikowate krwawienia na powierzchni grudki, które świadczą o uszkodzeniu powierzchownych naczyń włosowatych skóry;
    • naparstkowanie paznokci, objaw plamy oleju, linie Beau – świadczące o łuszczycy paznokci.

     

    Leczenie łuszczycy na rękach

     

    Leczenie łuszczycy dłoni jest trudne, długotrwałe i niestety nie zawsze zapewnia satysfakcjonujące dla pacjenta efekty. W użyciu są – w zależności od typu łuszczycy – metody miejscowe oraz ogólnoustrojowe.

    Miejscowe leki na łuszczycę są skuteczne zwłaszcza w przypadku niezbyt rozległych zmian łuszczycowych, a także w przypadku łuszczycy dłoni.

    Należą do nich:

    • kwas salicylowy, maść mocznikowa, maść salicylowo-siarkowa – pokrywa się nimi zmiany, doprowadzając do wysuszenia łusek;
    • oliwa salicylowa – skuteczna w wysuszaniu zmian zlokalizowanych na owłosionej skórze głowy;
    • pasty i maści dziegciowe, antralinowe, zawierające kortykosteroidy, pochodne witaminy D3, tazaroten (retinoid) – mają one działanie antyproliferacyjne oraz (w przypadku witaminy D3 i kortykosteroidów) miejscowo immunosupresyjne.

     

    Łuszczyca dłoni – leczenie ogólne

     

    W pozostałych przypadkach leczenia łuszczycy na rękach lekarz włącza leczenie ogólne.

    • Terapia PUVA (fototerapia) – to sposób leczenia ogólnego polegający na wprowadzeniu do organizmu substancji światłoczułych (psoralenów), a następnie naświetlaniu ciała promieniowaniem UVA. Efekty stają się zauważalne po około 20 zabiegach – zmniejsza się stan zapalny skóry, a zmiany częściowo wycofują się. Bezpieczniejszą alternatywą jest naświetlanie lampami LED. Zabiegi z niebieskim światłem nie wymagają  zażywania dodatkowych preparatów, co minimalizuje możliwe efekty uboczne terapii.
    • Retinoidy – są to syntetyczne pochodne witaminy A (retinolu). Ich działanie polega na modulowaniu i regulacji procesów proliferacji, odnowy i złuszczania naskórka. Są stosowane jako leki z wyboru w łuszczycy krostkowej, wykazują dużą skuteczność w przypadku zaawansowanej łuszczycy stawowej i erytrodermii łuszczycowej, a także w innych postaciach łuszczycy – wtedy, gdy inne metody leczenia zawodzą.
    • Glikokortykosteroidy – nie są zalecane do leczenia ogólnoustrojowego łuszczycy, ponieważ powodują szereg działań niepożądanych – cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, zmiany skórne. Ponadto po terapii glikokortykosteroidami często obserwuje się nawroty łuszczycy, głównie krostkowej.
    • Antybiotyki – stosuje się w przypadku zakażenia zmian skórnych.
    • Leki cytostatyczne i immunosupresyjne – metotreksat, hydroksymocznik, cyklosporyna, takrolimus, kwas mykofenolowy. Są to leki powszechnie stosowane w nowotworach oraz po przeszczepach narządów, które znalazły także zastosowanie w leczeniu łuszczycy.
    • Leki biologiczne – działają bardzo selektywnie na wybrane miejsca w szlaku immunologicznym, warunkującym powstawanie łuszczycy. Są to najnowsze leki tworzone na podstawie coraz szerzej poznawanych mechanizmów patogenezy choroby, najczęściej są to przeciwciała lub modyfikowane cytokiny.
    Autor: lek. Paweł Stacha

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.