zarejestruj się zaloguj się

Leczenie łupieżu

Tekst: lek. Magdalena Bizoń
Leczenie łupieżu
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 12. czerwca, 2014

Łupież jest schorzeniem dermatologicznym, z którym boryka się relatywnie duża część społeczeństwa. W jaki sposób można pozbyć się łupieżu? Należy między innymi stosować szampon przeciwłupieżowy, można też wypróbować domowe sposoby na łupież. Jednak aby dokonać prawidłowego wyboru i zakupić właściwy środek na łupież, należy poznać przyczynę tego schorzenia. Zmniejszy to ryzyko rozwoju łupieżu do minimum.

lek. Magdalena Bizoń
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest łupież?

     

    Łupież to jedna z najlepiej znanych chorób dermatologicznych. Najczęściej dotyka skóry owłosionej głowy, ale może też występować na skórze gładkiej. Bywają także postaci łupieżu zlokalizowane w okolicach brwi, brody, pach oraz owłosionego wzgórka łonowego.

    Drobnoustrojem wywołującym łupież jest drożdżak Malassezia furfur (inaczej Pityrosporum ovale) bytujący na skórze. Ostatnio stopniowo wzrasta liczba zakażeń typami Malassezia globosa i M. restricta. Rozwój tych patogenów na skórze inicjuje gruczoły łojowe do zwiększonej produkcji łoju (sebum). W konsekwencji dochodzi do rozrastania się najbardziej zewnętrznej warstwy naskórka, a następnie do jego złuszczania. Fragmenty zrogowaciałej skóry uformowane w drobne płaty są widoczne dla ludzkiego oka i to właśnie one powodują uczucie dyskomfortu w przypadku dostrzeżenia ich na ciemnej odzieży. Dodatkowo towarzyszy temu wydzielanie gruczołów łojowych.

    Łupież najczęściej występuje w miesiącach zimowych. Pot wydzielany przez gruczoły potowe skóry głowy może zwiększać łuszczenie się skóry i przyspieszać produkcję sebum, a w związku z tym nasilać objawy.

    Objawy łupieżu są na tyle charakterystyczne, że obraz kliniczny staje się jednoznaczny i nie wymaga wdrażania specjalnej diagnostyki. Dodatkowo można jednak wykonać badanie mikologiczne na obecność grzybów Malassezia.

     

    Kto jest narażony na rozwój łupieżu?

     

    Łupież może wystąpić w różnych grupach wiekowych, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Co drugi nastolatek w okresie dojrzewania zmaga się z tym problemem. Częściej jest on obserwowany u chłopców. U najmłodszych zmiany najczęściej zlokalizowane są na twarzy i kończynach (tworzą białe skupiska). W okresie młodzieńczym zwykle przybiera postać zwykłą. U dorosłych znacznie częściej dotyczy skóry owłosionej głowy. Konsekwencją są stopniowo słabnące włosy, bardziej suche i łamliwe. Zjawisko łupieżu jest stosunkowo rzadko obserwowane u osób łysiejących.

    Wraz z wiekiem dochodzi do zwiększenia produkcji gruczołów łojowych z nasilonym świądem tej okolicy skóry, co prowadzi do przewlekłej postaci choroby. Łupież objawia się charakterystycznymi żółtymi strupami. Jeżeli dojdzie do ich zakażenia w miejscu pozbawionym przydatków skóry, może to spowodować trwałe wyłysienie tej okolicy. Ponadto częste drapanie swędzących miejsc sprzyja wtórnym nadkażeniom.

    Zwiększone prawdopodobieństwo łupieżu obserwuje się u osób:

    • przewlekle chorych,
    • z zaburzeniami hormonalnymi,
    • z niedoborami odporności,
    • leczonych immunosupresyjnie.

    W tym przypadku konieczna jest kontynuacja leczenia schorzenia podstawowego i niezwłoczna konsultacja z lekarzem.

     

    Jak pozbyć się łupieżu?

     

    Jak zwalczyć łupież? Najefektywniejszym sposobem leczenia łupieżu jest terapia miejscowa. Stosowane preparaty można podzielić na trzy grupy pod względem przeciwdziałania podstawowym mechanizmom powodującym łupież:

    • preparaty przeciwłojotokowe – poprzez zmniejszenie produkcji sebum przez gruczoły łojowe hamują nadmierne wytwarzanie warstwy zewnętrznej naskórka,
    • preparaty keratolityczne – przyspieszają złuszczanie się zrogowaciałej warstwy skóry i umożliwiają szybsze pozbycie się efektu zwiększonego łojotoku,
    • preparaty grzybobójcze – są najbardziej pożądanymi i najskuteczniejszymi substancjami; zwalczają przyczynę, a nie same objawy.

    Wybór wariantu terapii zależny jest od typu łupieżu. W przypadku postaci zwykłej pozytywne rezultaty można uzyskać stosując kremy nawilżające, delikatne szampony lub roztwór oliwy zmieszany z 3% kwasem salicylowym. Łupież tłusty ze wzmożonym łojotokiem, występuje głównie u dorosłych i powinien być leczony preparatami przeciwgrzybiczymi z grupy pochodnych azoli (np. ketokonazol).

     

    Szampon przeciwłupieżowy

     

    Środki zwalczające łupież powinny być w odpowiedni sposób aplikowane. Dzięki temu osiągnięcie satysfakcjonujących wyników będzie możliwe w krótszym czasie. Formy dostępnych w sprzedaży preparatów są rozmaite, począwszy od kremów, poprzez emulsje, aż do szamponów do włosów i skóry głowy.

    Najbardziej efektywnym i najchętniej używanym środkiem jest szampon przeciwłupieżowy. Zawarty w nim ketokonazol z grupy azoli ma działanie przeciwgrzybicze. Zaburza budowę błony komórkowej grzyba, zmieniając w ten sposób przepuszczalność substancji do wnętrza komórki i powodując powolne obumieranie patogenów.

    Stosowanie szamponu przeciwłupieżowego jest łatwe. W trakcie kąpieli należy umyć włosy i skórę głowy szamponem z ketokonazolem, a następnie pozostawić go na kilka minut (około 5) na skórze głowy. Dopiero po chwili spłukać. Zaleca się stosowanie szamponu dwa razy w tygodniu przez okres od dwóch do czterech tygodni, w zależności od nasilenia łupieżu. Jeżeli po czterech tygodniach nie ma objawów łupieżu, kurację należy zakończyć. W przypadku braku poprawy warto skonsultować się z lekarzem. W sprzedaży dostępne są również szampony przeciwłupieżowe dedykowane mężczyznom, ponieważ to oni statystycznie częściej borykają się z problemem łupieżu.

    Masaż skóry głowy może przynieść ulgę doraźnie, ale nie powinien być wykonywany częściej niż dwa razy na tydzień. W trakcie masażu może bowiem dojść do intensywnego złuszczania się nabłonka rogowaciejącego.

    Do momentu całkowitego wyzdrowienia lepiej ograniczyć stosowanie środków wpływających natłuszczająco na skórę głowy pod postacią żeli, pianek czy lakierów.

    Jeżeli stosowane metody nie przynoszą pozytywnych rezultatów, należy jak najszybciej skonsultować się z dermatologiem, w celu weryfikacji schorzenia i odpowiedniej modyfikacji leczenia.

     

    Domowe sposoby na łupież

     

    Wśród domowych sposobów na łupież można wymienić m.in.:

    • stosowanie specjalnych płukanek do włosów, np. z tymianku, melisy, mięty, pokrzywy, lipy;
    • masaż skóry głowy – delikatny masaż zaleca się wykonywać m.in. olejkami: rozmarynowym, z drzewa sandałowego, cytrynowym, lawendowym;
    • używanie maseczek wspomagających kurację przeciwłupieżową (np. z jajek, jogurtu, zielonej glinki oraz z oliwy, cytryny i żółtka jaja);
    • regularne mycie włosów;
    • częste, ale delikatne szczotkowanie włosów;
    • ekspozycja na światło słoneczne, które działa przeciwzapalnie.

     

    Jak zapobiegać powstawaniu łupieżu?

     

    Niestety, łupież jest schorzeniem cechującym się częstymi nawrotami. W przypadku nieprawidłowej lub zbyt krótkiej kuracji, objawy łupieżu mogą pojawić się w dość krótkim czasie od zakończenia terapii.

    Profilaktyka przeciwłupieżowa szczególnie zalecana jest u pacjentów ze skłonnością osobniczą, dla osób rasy białej i permanentnie narażonych na stres, u których zdecydowanie częściej pojawia się łupież.

    Profilaktyka polega na przeciwdziałaniu głównym czynnikom ryzyka występowania łupieżu. Należą do nich:

    • niewłaściwa higiena i pielęgnacja włosów i skóry głowy,
    • nadmierne nasłonecznienie skóry głowy,
    • niestosowanie odpowiedniej ochrony na głowę (czapki, kapelusze),
    • przebywanie w zadymionych pomieszczeniach,
    • zanieczyszczenia powietrza.

    Najważniejszą prewencją łupieżu jest codzienna higiena i pielęgnacja włosów oraz skóry głowy. Stosując odpowiednie szampony i odżywki, można wpłynąć na zmniejszenie produkcji gruczołów łojowych, a tym samym zapobiec rozwojowi łupieżu.

    Korzystny wpływ na budowę włosa mają witaminy i mikroelementy, które przy okazji działają odżywczo na skórę. Substancje w nich zawarte wzmocnią cebulki włosa i zmniejszą wydzielanie łoju.

    Unikanie stresu wpłynie uspokajająco na równowagę ogólnoustrojową całego organizmu. Redukując liczbę antyoksydantów zmniejszy się ryzyko rozwoju łupieżu, ale przede wszystkim chorób układu sercowo-naczyniowego, których konsekwencje są znacznie bardziej poważne dla zdrowia i życia.

    Autor: lek. Magdalena Bizoń
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.