zarejestruj się zaloguj się

Łojotok

Tekst: Katarzyna Paciorek
Łojotok
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 28. marca, 2014

Łojotok to zapalenie skóry. Objawia się nadmiernym wydzielaniem łoju przez gruczoły łojowe, szczególnie na powierzchni skóry w rejonach, w których występuje największe zagęszczenie gruczołów. Łojotok może być związany zarówno z owłosioną skórą głowy, jak i ze skórą gładką. Z łojotokiem możemy mieć do czynienia w każdym wieku, jednak najczęściej występuje on u noworodków, a następnie w okresie dojrzewania. Towarzyszy wahaniom hormonalnym.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest łojotok?

     

    Łojotok to nadmierne wydzielanie łoju przez komórki skóry, szczególnie w miejscach, gdzie znajduje się najwięcej gruczołów łojowych. Towarzyszy zapaleniu skóry. Stwarza dogodne warunki do namnażania się drobnoustrojów wywołujących choroby skóry. Łojotok w duże mierze zależny jest od hormonów – androgenów. Zmiany o typie łojotoku rozwijają się zarówno w obrębie skóry owłosionej, jak i pozbawionej włosów. Łojotok często towarzyszy okresowi pokwitania. Występuje także u osób, u których stwierdza się zaburzenia hormonalne.

     

    Objawy łojotoku

     

    Objawy łojotoku pojawiają się najczęściej tam, gdzie na powierzchni skóry występuje najwięcej gruczołów łojowych:

    • skóra głowy,
    • czoło,
    • powieki,
    • okolice uszu,
    • okolice ust,
    • okolice nosa,
    • fałdy skórne,
    • klatka piersiowa,
    • plecy – okolica międzyłopatkowa.

    Ujścia gruczołów łojowych są rozszerzone i wypełnione masami łojowo-rogowymi. Do typowych objawów łojotoku należą: świecąca się skóra, łuszczenie się skóry (łuski są wilgotne), świąd, pieczenie, skóra jest zaczerwieniona, włosy szybko się przetłuszczają.

    Łojotok u małych dzieci zwany „ciemieniuchą” nie jest groźny. Skóra na główce dziecka łuszczy się, a płaty są dość grube. Ciemieniucha jest skutkiem przejściowych zaburzeń w pracy gruczołów łojowych. Zaburzenie to mija około 3 miesiąca życia. Ważną rolę odgrywa tutaj pielęgnacja główki dziecka. Powinna być ona codziennie myta specjalnym szamponem i nawilżana oliwkami.

     

    Przyczyny łojotoku

     

    Skłonność do łojotoku jest uwarunkowana genetycznie, zależy również od hormonów płciowych. Gruczoły łojowe posiadają receptory androgenowe, których pobudzenie powoduje wytwarzanie łoju. Androgeny i progesteron wpływają niekorzystnie na skórę, korzystne działanie mają estrogeny. Ze względu na wpływ hormonów płciowych, łojotok nasila się w okresie dojrzewania i pokwitania, a także, gdy występują zaburzenia hormonalne. Zmiany temperatury również mają wpływ na produkcje łoju, zimno ją nasila, natomiast słońce zmniejsza. Łojotok jest nasilany przez stres, a także niewłaściwą dietę.

    Czynniki, które wywierają wpływ na regulację wydzielania łoju:

    • nadmiar androgenów,
    • stres,
    • niedobór witaminy A,
    • niedobór witaminy E,
    • niedobór witaminy B2,
    • niedobór witaminy PP,
    • niedobór witaminy C.

     

    Leczenie łojotoku

     

    W leczeniu łojotoku stosuje się:

    • leczenie hormonami,
    • leczenie witaminami,
    • specjalną dietę,
    • Zmianę trybu życia,
    • Preparatami przeciwgrzybicznymi-miejscowo.

    Wspomniana dieta u pacjentów z problemami z łojotokiem powinna być bogata w owoce i warzywa. Zawierają one witaminy, szczególnie A i C, które są przeciwutleniaczami. Ważnym składnikiem diety jest cynk. Bierze on udział w regulacji procesów wydzielania łoju przez gruczoły łojowe, bierze również udział w syntezie białek niezbędnych dla utrzymania zdrowej skóry. Pacjenci powinni unikać produktów wysoko przetworzonych, słodyczy, ostrych przypraw oraz alkoholu. Wskazane jest ograniczenie spożycia tłuszczów i cukrów.

    Jednym z czynników, który pozwala na zapobieganie łojotokowi jest unikanie stresu, spacery, gimnastyka, niepalenie papierosów. Ważną rolę odgrywa również właściwa pielęgnacja skóry z łojotokiem.

     

    Łojotokowe zapalenie skóry

     

    Główną rolę odgrywa tutaj infekcja grzybami – Pityrosporum ovale. Na skórze łojotokowej rozwijają się w nadmiarze, wywołując podrażnienia. Objawy łojotokowego zapalenia skóry to rumieniowe ogniska z widocznym złuszczaniem, o charakterze drobnopłatowym. Zmiany najczęściej lokalizują się:

    • w okolicy uszu,
    • zajmują fałd nosowo-wargowy,
    • w okolicy przedmostkowej,
    • między łopatkami,
    • czasem w fałdach pachowych, pachwinowych i miedzy pośladkowych.

    Jeżeli zmiany łojotokowe umiejscowione są na owłosionej skórze głowy – wówczas mamy do czynienia z łojotokowym zapaleniem skóry głowy. Charakterystyczne objawy występujące przy tej lokalizacji zmian to:

    • występowanie łupieżu suchego (białe, drobne płatki) lub łupieżu tłustego (grube, żółte łuski, są one ciężkie do usunięcia),
    • zaczerwienienie i świąd,
    • dochodzi aż do przewodu słuchowego zewnętrznego,
    • zaburzenia przyrostu włosów,
    • wypadanie włosów.

    W łojotokowym zapaleniu skóry stosuje się leczenie miejscowe: preparatami kortykosteroidowymi, preparatami przeciwdrożdżakowymi, a także fototerapię ultrafioletem (UVA).

     

    Łojotok a trądzik

     

    Występuje tutaj nadmierne rogowacenie ujść przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych. Czynniki wywołujące trądzik to wszystkie te, które są związane z nadmiernym wydzielaniem łoju i zostały opisane powyżej. Bakterie beztlenowe – Propionibacterium Acnes wytwarzają enzymy, które powodują rozkład łoju. Produkty, które powstają w wyniku rozkładu łoju przyciągają do siebie leukocyty – komórki zapalne, które wywołują reakcję zapalną.

    Czynnikiem wywołującym trądzik może być również zakażenie innymi rodzajami bakterii – paciorkowcami, czy nawet gronkowcem złocistym. Również obecność grzybów Pityrosporum ovale odgrywa rolę w trądziku zwykłym. Trądzik nie występuje przed okresem dojrzewania. Objawem trądziku jest pojawienie się wykwitu pierwotnego – tzw. zaskórnika.

    Wyróżnia się dwa typy zaskórników:

    1. zaskórnik otwarty – tutaj ujście mieszka włosowego jest widoczne, wypełnione jest ono na powierzchni utlenioną keratyną, nadaje mu ona czarny kolor;
    2. zaskórnik zamknięty – ujście mieszka włosowego nie jest widoczne, wokół niego utrzymuje się stan zapalny; Lokalizacja trądziku to: twarz – czoło, nos, broda – tzw. strefa T, okolica nadmostkowa, okolica międzyłopatkowa.

    Trądzik występuje w kilku odmianach. Najłagodniejsza odmiana trądziku to: trądzik zaskórnikowy – w większości występują tutaj zaskórniki otwarte, stan zapalny jest niewielki, pojawia się on w okresie dojrzewania i później zanika. Poważniejsze odmiany to: trądzik bliznowcowy – po ustąpieniu zmian skórnych powstają blizny, które przerastają i tworzą się bliznowce oraz trądzik piorunujący – występuje on tylko u młodych mężczyzn.

    Oprócz zmian trądzikowych występują tutaj objawy ogólnoustrojowe: gorączka, bóle stawowe, złe samopoczucie. Trądzik może być również wywołany czynnikami zewnątrzpochodnymi. Trądzik zawodowy może być spowodowany kontaktem z chlorem, olejami. Trądzik polekowy mogą wywołać kortykosteroidy, preparaty litu, fenytoiny, bromu, jodu, hormonów – androgenów. Trądzik kosmetyczny może być wywołany przez preparaty (kryjące, matujące pudry i podkłady), które czopują ujścia mieszków włosowych.

     

    Leczenie trądziku

     

    W leczeniu trądziku wyróżnia się 3 składowe: leczenie zewnętrzne, leczenie ogólne i pielęgnację. W leczeniu zewnętrznym stosuje się maści, które zawierają: cynk, erytromycynę, izotretynoinę, retinoid, nadtlenek benzoilu, kwas azelainowy, klindamycynę.

    W leczeniu trądziku ogólnym stosuje się antybiotyki z grupy tetracyklin – działają one na bakterię – Propionibacterium Acnes, antybiotyki z grupy makrolidów. U kobiet, u których występują zaburzenia hormonalne, stosuje się preparaty o działaniu antyandrogenowym. Skutecznymi preparatami w walce z trądzikiem są również pochodne witaminy A, jednakże mają one wiele efektów ubocznych.

    Preparaty pielęgnacyjne to:

    • witamina A, witaminy z grupy B, siarka – działanie sebostatyczne,
    • kwas salicylowy, witamina A – działanie keratolityczne,
    • cynk – działanie przeciwzapalne,
    • witamina C, flawonoidy – działanie bakteriostatyczne.

    W chorobach z łojotokiem bardzo ważna jest samokontrola. Stosowanie się do wskazań lekarskich, codzienna pielęgnacja skóry odpowiednimi preparatami.

    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Choroby skóry głowy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.