zarejestruj się zaloguj się

Grzybica skóry głowy – jak ją leczyć i jak rozpoznać objawy?

Tekst: lek. Kornel Gajewski
Dodane: 03. października, 2016

Grzybica skóry owłosionej głowy jest jednym z najczęstszych zakaźnych schorzeń dermatologicznych, zwykle przenoszonych z człowieka na człowieka. Dotyczy głównie dzieci, ale może rozwinąć się u osób w każdym wieku. W zależności od typu grzybicy (strzygąca, drobnozarodnikowa, woszczynowa) objawia się jako złuszczanie skóry, rumień, łysienie, a nawet ropnie tworzące blizny.

lek. Kornel Gajewski
AUTOR
lek. Kornel Gajewski medycyna rodzinna
SPIS TREŚCI:

    Jakie są przyczyny grzybicy owłosionej skóry głowy?

     

    Zakażenie skóry głowy grzybicą jest najczęściej wynikiem przekazania grzybów z osoby chorej na dotychczas zdrową, możliwe jest także zarażenie odzwierzęce. Kolonie grzybów pozostają żywe na powierzchni grzebieni, szczotek do włosów, na kanapach czy pościeli. To powierzchowne zakażenie skóry wywoływane jest głównie przez dermatofity z rodzaju Microsporum lub Trichopython.

    Jednak nie u każdej osoby, która będzie miała kontakt z zakaźnym grzybem dojdzie do rozwoju grzybicy owłosionej skóry głowy. Inne czynniki zwiększające ryzyko rozwoju choroby to:

    • stosowanie antybiotyków (grzybica po antybiotyku zdarza się najczęściej po lekach o szerokim spektrum działania), glikokortykosterydów i innych leków immunosupresyjnych, osłabiających naturalną odporność organizmu (np. po przeszczepach narządów, w trakcie leczenia chorób autoimmunologicznych);
    • wrodzone i nabyte niedobory odporności – zespół DiGeorge’a, SCID, CVID, białaczki, AIDS;
    • zaniedbania higieniczne skóry głowy i urazy naskórka ułatwiające inwazję grzyba.

     

    Objawy grzybicy skóry głowy

     

    Istnieją trzy podstawowe typy grzybicy skóry głowy: grzybica strzygąca, grzybica drobnozarodnikowa oraz grzybica woszczynowa.

    Grzybica strzygąca powierzchowna owłosionej skóry głowy wywołana jest przez grzyb Trichopython endothrix. Cechą charakterystyczną jest wewnątrzwłosowy układ zarodników. Na skórze głowy występują liczne otrębiasto złuszczające się ogniska ze stanem zapalnym o niewielkim nasileniu. Włosy na zajętych chorobowo obszarach są szare, nierówno ułamane, przypominają włosy „przystrzyżone” – stąd nazwa. Grzybica strzygąca nie powoduje trwałego wyłysienia i powstawania blizn. Po wyleczeniu włosy odrastają, po przebyciu choroby nie pozostają ślady. Typowo występuje u dzieci przed okresem pokwitania.

    Grzybica drobnozarodnikowa powierzchowna owłosionej skóry głowy – najczęstszy rodzaj grzybicy głowy, w którym zarodniki lokalizują się zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz włosów. W przeciwieństwie do grzybicy strzygącej, w tej odmianie włosy w obrębie ogniska chorobowego są ułamane na równej wysokości, zazwyczaj kilka milimetrów nad powierzchnią skóry. Same ogniska są większe i mniej liczne, niż w grzybicy strzygącej. Na powierzchni włosów zaobserwować można drobne, białe ziarenka – zarodniki.

    Grzybica woszczynowa owłosionej skóry głowy to odmiana charakteryzująca się obecnością kolonii grzybów w postaci żółtych tarczek woszczynowych. Włosy są szorstkie, suche i matowe, a stan zapalny mocno nasilony. Chorobie towarzyszy bliznowacenie zajętej skóry i trwałe wyłysienie. Grzybica woszczynowa głowy występuje również u osób dorosłych.

     

    Jak rozpoznać grzybicę skóry głowy? Jakie badania zrobić?

     

    Diagnostyka grzybicy skóry głowy rozpoczyna się od oceny morfologicznej zmian oraz stanu ogólnego pacjenta. W następnej kolejności lekarz może zdecydować się na zbadanie włosów pod mikroskopem (badanie trichologiczne), w celu poszukiwania charakterystycznego układu zarodników grzyba.

    Rozstrzygające znaczenie ma badanie mikologiczne – posiew i hodowla grzybów z próbki pobranej od pacjenta. W rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów grzybicy pomocniczą rolę pełni również obserwacja zjawiska fluorescencji w lampie Wooda – w przypadku grzybicy strzygącej efekt jest nieobecny, w przypadku grzybicy drobnozarodnikowej i woszczynowej występuje odpowiednio zielona i matowozielona fluorescencja.

    Choroby, które lekarz wyklucza w trakcie diagnostyki różnicowej to głównie łupież zwykły, łuszczyca, łysienie plackowate czy wyprysk łojotokowy.

     

    Jak leczyć grzybicę na głowie?

     

    Leczenie grzybicy skóry głowy należy rozpocząć jak najszybciej w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się zakażenia. Podstawę terapii lekowej stanowi terbinafina, gryzeofulwina, flukonazol lub itrakonazol przyjmowane doustnie.

    Leczenie trwa najczęściej 4–8 tygodni. Dodatkowe leczenie miejscowe obejmuje stosowanie terbinafiny w formie kremu na zmiany skórne, szamponu z ketokonazolem lub disiarczkiem selenu (zwykle stosowane 3 razy w tygodniu), odkażania ognisk chorobowych i ich otoczenia.

    Oprócz tego należy przestrzegać zaleceń higienicznych – codziennie myć głowę, nie drapać jej, nosić bardzo krótko przystrzyżone włosy (aby grzyby nie miały gdzie się rozwijać), przedmioty mające kontakt z zainfekowanymi obszarami skóry głowy odkażać przed ponownym użyciem.

     

    Powikłania wywołane grzybicą skóry owłosionej głowy

     

    W ciężkich przypadkach grzybicy owłosionej skóry głowy (czasem nawet w przypadku prawidłowego leczenia) choroba może powodować dodatkowe szkodliwe następstwa.

    Należą do nich:

    • nadkażenia bakteryjne zmienionych chorobowo obszarów,
    • utrata włosów,
    • problemy psychologiczne – zaburzenia emocjonalne, poczucie odrzucenia i izolacji (szczególnie u dzieci).
    Autor: lek. Kornel Gajewski
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.