zarejestruj się zaloguj się

Grzybica pachwin

Tekst: lek. Magdalena Bizoń
Grzybica pachwin
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 13. czerwca, 2014

Zaniedbanie higieny, ciasna bielizna oraz nierozsądne korzystanie z sauny, czy basenu może doprowadzić do rozwoju takiego schorzenia jak grzybica pachwin. Towarzyszące chorobie dolegliwości są uciążliwe, a ryzyko rozprzestrzeniania się wysokie. Warto bliżej przyjrzeć się problemowi, by móc zareagować w chwili pojawienia się pierwszych symptomów choroby.

lek. Magdalena Bizoń
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Grzybica pachwin – jak do niej dochodzi?

     

    Dolegliwości okolic intymnych są niezwykle uciążliwe. Zmiany skórne tej lokalizacji dają o sobie znać bez względu na porę dnia. Każdy ruch kończyny dolnej powoduje ocieranie pachwiny, wzrasta wydzielanie potu tej okolicy, a więc istnieje większe prawdopodobieństwo rozwoju zakażenia wtórnego lub powiększenie się już zmienionego ogniska chorobowego. Uczucie świądu staje się bardzo dotkliwe, a stałe drapanie okolicy jest niemożliwe i znacznie utrudnia codzienne funkcjonowanie.

    Jednym ze schorzeń skórnych okolicy intymnej jest grzybica pachwin. Stosunkowo częściej rozpoznawana u mężczyzn, co związane jest z ich budową anatomiczną. Zakażenie to u dzieci należy do rzadkości.

     

    Grzybica pachwin – przyczyny

     

    Grzybica pachwin zwykle nie jest zakażeniem pierwotnym, ale szerzy się z innego ogniska chorobowego. Najczęściej przenoszone jest ze stóp.

    Grzybica pachwin nie rozwija się w zdrowym organizmie, gdyż patogeny nie atakują zdrowej skóry. Dopiero w przypadku niedoboru odporności i towarzyszących chorób przewlekłych, gdy dochodzi do zaburzania równowagi wewnętrznej organizmu, zwiększa się prawdopodobieństwo penetracji grzybów przez powłoki skórne i pojawienia się pierwszych zmian chorobowych.

    Drobnoustrojami wywołującymi grzybicę pachwin są grzyby z grupy dermatofitów, które cechują się specyficzną skłonnością do zajmowania naskórka i przydatków skóry – włosów i paznokci. Najczęściej sprawcami zakażenia są: Epidermophyton floccosum i Trichophyton rubrum.

    Okolica pachwinowa stwarza korzystne warunki dla rozwoju grzybów. Zwiększona potliwość daje środowisko wilgotne i ciepłe, w związku z bliskim sąsiedztwem fałdów skórnych. Zaniedbana higiena umożliwia dodatkowe towarzystwo dla grzybów pod postacią bakterii i ich nadkażeń.

     

    Objawy grzybicy pachwin

     

    Wykwity zwykle występują symetrycznie w obu pachwinach. Wzmożona potliwość tej okolicy uniemożliwia niestety szybkie gojenie, wzmaga wręcz pieczenie i świąd. Nadmierne drapanie może spowodować poszerzenie się rozległości zmian skórnych i rozwinięcia się stanu zapalnego. Powstają wtedy rumienie koliste o kształtach nieregularnych, o charakterze złuszczającym lub występują w postaci grudek bądź pęcherzyków.

    Charakterystycznym zjawiskiem jest gradacja barwy wykwitów – z pierwotnie czerwonej do ciemnobrązowej z możliwym przejaśnieniem w centralnej części. Dochodzi wtedy do złuszczania.

    Rozprzestrzeniają się od strony fałdów pachwinowych, gdzie początkowo się pojawiają w stronę wewnętrzną ud. Może dojść również do przemieszczania się na inne części ciała. Zwykle są to uda, podbrzusze, pośladki, a także wyżej w stronę pleców poczynając od odcinka krzyżowo-lędźwiowego. Może rozwinąć się grzybica prącia. Dość rzadko opisywane są przypadki zakażenia moszny.

     

    Grzybica pachwin – rozpoznawanie

     

    Diagnoza zostaje postawiona w oparciu o istniejące objawy zlokalizowane w okolicy pachwinowej, na wewnętrznej stronie ud i najbardziej aktywne ogniska umiejscowione obwodowo. Charakterystyczny jest także przewlekły przebieg grzybicy pachwin.

    Dodatkowo można pobrać zeskrobiny ze skóry pachwin na posiew celem wyhodowania patogenu i ewentualne wdrożenie terapii celowanej. Inną metodą diagnostyczną jest pobranie łusek skórnych i poddanie ich badaniu mikroskopowemu z użyciem wodorotlenku potasu.

     

    Jak zapobiegać grzybicy pachwin?

     

    Zakażenia grzybicze zwykle mają charakter nawracający. Dlatego najlepszym sposobem jest im zapobiegać. Należy pamiętać, że korzystanie z miejsc publicznych takich jak basen, sauna czy solarium niesie ze sobą ryzyko przeniesienia drobnoustrojów na skórę. Każdy kontakt z ręcznikiem, czy gąbką innej osoby może doprowadzić do przeniesienia zakażenia grzybiczego.

    Najważniejszą istotą problemu grzybicy pachwin jest niedopuszczenie do jej rozwoju i nabycie odporności na zakażenia dermatofitami. Zapobiegać grzybicy pachwin można na kilka sposobów:

    • noszenie dobrze dopasowanej bielizny z włókien naturalnych,
    • codzienną higienę okolic intymnych,
    • unikanie wspomnianych miejsc użyteczności publicznej,
    • ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarskich, zwłaszcza w przypadku osób ze skłonnością do nawrotów choroby i z osłabionym układem immunologicznym.

     

    Jak leczyć grzybicę pachwin?

     

    Jeżeli niestety dojdzie do rozwoju procesu chorobowego, zalecane jest leczenie preparatami miejscowymi. Wszystkie stosowane maści mają działanie grzybobójcze i mogą być przepisywane tylko przez lekarza.

    Dlatego też z niepokojącymi objawami warto zgłosić się jak najszybciej, by jak najsprawniej zastosować właściwie leczenie i skrócić czas terapii.

    Skuteczne przeciwdziałanie wzmożonej potliwości pachwin możliwe jest przy stosowaniu specjalnego pudru absorbującego. Zmniejszenie wilgotności tej okolicy spowoduje gorsze warunki rozwoju grzybów i zapobiegnie ich rozprzestrzenianiu się na inne części ciała.

    Wśród preparatów zwalczających dermatofity znajdują się:

    • pochodne azolowe, jak klotrimazol, ekonazol, ketokonazol, czy flukonazol;
    • metronidazol – chemioterapeutyk o skutecznym działaniu przeciwgrzybiczym, przeciwpasożytniczym oraz hamującym rozwój bakterii beztlenowych;
    • terbinafina – lek przeciwgrzybiczny.

    Przy rozległych zmianach skórnych lub gdy leczenie miejscowe jest nieefektywne, można wdrożyć terapię doustną itrakonazolem, flukonazolem lub terbinafiną.

    Natomiast stanowczo nie są polecane glikokortykosteroidy ani preparaty skojarzone ze środkiem przeciwgrzybicznym i sterydem, ze względu na możliwy wzrost działań niepożądanych, zarówno miejscowych, jak i ogólnych, związanych ze stosowaniem tych leków, w porównaniu z przewidywanymi korzyściami.

    Autor: lek. Magdalena Bizoń
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Grzybica u dziecka

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.