zarejestruj się zaloguj się

Czyraczność

Tekst: Sylwia Mróz
Czyraczność
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 04. września, 2014

Czyraczność to przypadłość dermatologiczna, charakteryzująca się występowaniem mnogich czyraków, czyli ropnego stanu zapalnego wokół mieszków włosowych i otaczającej go skóry. Czynnikiem, który je wywołuje są bakterie. Choroba rozwija się zwykle u osób z obniżoną odpornością, jej objawy mogą być bardzo uciążliwe.

SPIS TREŚCI:

    Jak powstaje czyrak?

     

    Czyrak definiuje się jako ropne zapalenie mieszka włosowego, w związku z czym rozwija się on wyłącznie na owłosionej skórze. Częstą lokalizacją czyraka są miejsca o wzmożonym wydzielaniu potu:

    • kark,
    • pachwiny,
    • pośladki.

    Bakterie występujące na skórze fizjologicznie u osób zdrowych w momencie obniżenia odporności wnikają do mieszków włosowych, przez co rozwija się stan zapalny. Początkowo wokół mieszka tworzy się naciek zapalny, manifestujący się małym, szaro-sinym guzkiem. Po kilku dniach rozwoju choroby guzek przekształca się w krostę, z białym czopem martwiczym przy samym wyjściu włosa, otoczonej czerwonym naciekiem. Zmiana ta stopniowo powiększa się, aż w końcu pęka, a jej martwicze wnętrze wydostaje się na zewnątrz.

     

    Czyraki – przyczyny

     

    Przyczyną powstawania czyraków są bakterie z grupy gronkowców, najczęściej Staphylococcus aureus, czyli gronkowiec złocisty. Bakterie te często występują w środowisku człowieka, część z nich wchodzi w skład fizjologicznej mikroflory skóry, ale u zdrowych nosicieli nie wywołuje objawów. Dzieje się tak ponieważ gronkowce, co prawda wytwarzają wiele czynników warunkujących ich patogenność, jednak zdrowy organizm przez produkcję przeciwciał, zwalcza je. Sytuacja zmienia się w przypadku występowania:

    • cukrzycy,
    • chorób nerek,
    • wyniszczenia (niedożywienie, nowotwory),
    • niedoborów czynników immunologicznych.

    W tych stanach dochodzi do obniżenia odporności organizmu. Wówczas produkcja przeciwciał zwalczających czynniki patogenne gronkowca ulega znacznemu zmniejszeniu i bakterie stają się chorobotwórcze.

     

    Czyraki – objawy

     

    Początkowo czyraki występują pod postacią niezwykle bolesnego guzka, otoczonego czerwonym, naciekiem zapalnym. Nawet pojedyncza zmiana może osiągać nawet kilka centymetrów średnicy. Guzek jest twardy, a po kilku dniach przekształca się w krostę. Ból nie jest już tak duży, zmiana robi się nieco bardziej miękka, wypełniona czopem martwiczym. Dodatkowo dochodzi do bolesnego powiększenia okolicznych węzłów chłonnych, nawet podwyższenia temperatury ciała.

    Zwykle po kilku dniach ropny czop, wypełniający krostę, oddziela się i zostaje ewakuowany na zewnątrz. Często pozostaje po nim ślad – kraterowate wgłębienie na skórze.

    Czyraków zwykle jest wiele, niejednokrotnie bakterie rozprzestrzeniają się na kilka sąsiadujących ze sobą mieszków włosowych, tak powstaje karbunkuł. Ta zmiana jest o wiele groźniejsza, bolesność jest bardzo wzmożona, temperatura ciała wysoka, a często rozwija się nawet posocznica, czyli ogólne zakażenie ustroju.

     

    Czyraki – powikłania

     

    Czyraki, które występują na plecach czy w okolicy krocza zwykle goją się po kilku dniach. Pozostaje po nich niewielka blizna, choć czyraki czasami ulegają całkowitej regeneracji i nie ma po nich śladu.

    Jednakże czasami czyraki pojawiają się na twarzy – w okolicy kącików ust i na nasadzie nosa. Miejsca te określane są jako „trójkąt śmierci”. Są specyficznie unaczynione: żyły, które odprowadzają z nich krew, prowadzą do zatoki jamistej, czyli struktury w czaszce, zlokalizowanej w sąsiedztwie ważnych struktur mózgowia.

    Procesy zapalne, toczące się wokół ust i nosa, mogą przez to rozprzestrzeniać się do struktur układu nerwowego, prowadząc do poważnych konsekwencji. Rozwija się m. in. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pojawiają się problemy ze wzrokiem i słuchem.

     

    Czyraki – leczenie

     

    Postępowanie lecznicze w przypadku czyraków polega na wdrożeniu antybiotykoterapii, celowanej w kierunku gronkowców. Skuteczne są niektóre penicyliny (kloksacylina), cefalosporyny (cefadroksyl) oraz linkozamidy (klindamycyna) przyjmowane doustnie. W przypadku braku samoistnej ewakuacji czopa martwiczego z krosty, zaleca się chirurgiczne nacięcie czyraka.

    Nie zaleca się wyciskania treści ropnej, szczególnie z miejsc newralgicznych (usta, nosa), ze względu na możliwość wystąpienia opisanych wyżej powikłań. W przypadku wyjątkowo silnych dolegliwości bólowych, zaleca się zastosowanie dostępnych w aptece bez recepty niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

    Ponadto, niezbędne jest wyrównanie niedoborów odporności, prawidłowa dieta, kontrola cukrzycy.

     

    Czyraki – domowe sposoby

     

    Wizyta u lekarza w przypadku nawracającej czyraczności jest niezbędna. Warto jednak potrafić samemu właściwie postępować, by zapobiegać rozprzestrzenianiu się zakażenia. Należy przestrzegać higieny, a osoby ze skłonnością do tworzenia się czyraków powinny używać mydła przeciwbakteryjnego.

    W przypadku pęknięcia czyraka należy właściwie go zaopatrzyć, aby wydobywająca się treść nie dostawała się do kolejnych mieszków. W tym celu zaleca się zaklejenie czyraka plastrem. Taki opatrunek należy zmieniać każdego dnia, a zaraz po tym myć ręce. Ważne jest używanie osobnego ręcznika, pościeli, oddzielenie odzieży pozostałych domowników.

    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Czyrak
    Znaleziono: 1 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 1 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.