zarejestruj się zaloguj się

Choroby skóry głowy

Tekst: lek. Agnieszka Dziubosz
Choroby skóry głowy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. maja, 2016

Swędząca, łuszcząca się skóra głowy to wstydliwy, ale i bardzo częsty problem. Przyczyną tych objawów mogą być rozmaite choroby skóry głowy – od łupieżu zwykłego, przez szczególnie częstą u dzieci wszawicę, aż po łuszczycę głowy. W takich przypadkach nie należy stawiać diagnozy samodzielnie – warto skonsultować się z dermatologiem, by mieć pewność, że podjęte działania przyniosą oczekiwany efekt.

SPIS TREŚCI:

    Swędzenie skóry głowy – o czym może świadczyć?

     

    Bardzo często, gdy dziecko uczęszczające do przedszkola lub szkoły uskarża się na świąd skóry głowy, wysoce prawdopodobną przyczyną jest wszawica głowowa. Są to zmiany skórne, wywoływane przez stawonoga – wesz głowową. Najczęściej zajęte chorobowo są okolice potyliczna i skroniowa – to tam bowiem w większości przypadków umiejscawia się wesz.

    Podstawowym objawem jest świąd, powstający pod wpływem ukłucia. W wyniku drapania, na skórze głowy tworzą się strupy, sączące zmiany, może dojść do wtórnych zakażeń bakteryjnych i zliszajcowacenia (objawiającego się pojawieniem żółtych, miękkich strupów). Gdy choroba jest nieleczona lub bardzo zaawansowana, może pojawić się także powiększenie węzłów chłonnych.

    Kolejnym, bardzo poważnym schorzeniem skóry głowy, w przebiegu którego bardzo często występuje świąd, jest łuszczyca. W tym przypadku na skórze głowy występują zmiany o charakterze zlewających się ognisk pokrytych grubo nawarstwionymi łuskami, które mogą przejść także na czoło. Włosy w obrębie zajętej skóry nie są zmienione chorobowo, a w większości przypadków nie dochodzi do wyłysienia. Warto wiedzieć, że łuszczyca owłosionej skóry głowy na wiele lat może poprzedzać pojawienie się zmian w innych regionach ciała.

     

    Łupież i łojotok – przyczyna czy objaw choroby?

     

    Łojotok to wzmożone wydzielanie łoju, którego przypuszczalną przyczyną jest zakażenie drożdżakami. Normą jest gwałtowny wzrost wydzielania łoju w okresie pokwitania (13–18 rok życia), a następnie jego stopniowy spadek. Jednak łojotok może być także podłożem schorzenia zwanego łupieżem łojotokowym. U osoby cierpiącej na tę dolegliwość dochodzi do złuszczania się skóry głowy, z towarzyszącym nasilonym wydzielaniem łoju, czego efektem jest przetłuszczanie się włosów.

    W okresie dojrzewania jest to najczęściej łupież typu zwykłego (z mniej nasilonym łojotokiem). Gdy łuszczenie się naskórka jest bardzo nasilone, pojawiają się zmiany przypominające grzybicę. W przypadku łupieżu tłustego (z silnym łojotokiem), występują wielowarstwowe, żółte strupy oraz stan zapalny skóry głowy. Może dojść nawet do trwałego wyłysienia.

    Gdy mowa o utracie włosów, zawsze należy pamiętać o schorzeniu jakim jest łysienie plackowate. Choroba ta ma charakter zapalny, jednak nie stwierdza się widocznych zmian w skórze. W otoczeniu mieszków włosowych pojawiają się nacieki złożone z limfocytów (komórek układu odpornościowego). Ogniska łysienia pojawiają się zazwyczaj nagle, a odrost włosów następuje zazwyczaj samoistnie po kilku do kilkunastu miesiącach. Zdarzają się jednak nawroty tego schorzenia.

     

    Łuszczenie skóry głowy

     

    Łuszczenie się skóry zazwyczaj nasuwa podejrzenie ciężkiego schorzenia jakim jest łuszczyca. Jednak przypadłość ta może być także objawem zakażenia grzybami. Istnieje kilka odmian tej choroby.

    • W przypadku grzybicy strzygącej występują drobne i liczne ogniska złuszczającej się skóry, pokrytej czarnymi punkcikami. Włosy w obrębie zmian są szare i nierówno ułamane, a czarne punkciki to pozostałe pieńki tkwiące w skórze – stąd nazwa „grzybica strzygąca”. Pojawia się także niezbyt nasilony stan zapalny. Na skórze głowy nie stwierdza się miejsc całkowicie pozbawionych włosów, nie występują także blizny. Przebieg choroby jest przewlekły. Najczęściej grzybica ta dotyka dzieci przed okresem pokwitania, po jego zakończeniu może dojść do samowyleczenia.
    • Łuszczenie skóry głowy występuje także przebiegu grzybicy woszczynowej. Pojawiają się charakterystyczne woszczynowe tarczki, które tak naprawdę są koloniami grzyba. Po ich usunięciu pozostają blizny z towarzyszącą utratą włosów.
    • Zakażenie grzybami odzwierzęcymi daje bardzo nietypowe objawy. Pojawiają się bowiem guzy ostro odgraniczone od otoczenia, z których wydobywa się treść ropna. Zmiany mają tendencję do skupiania się i zlewania w całość. Po ich usunięciu zazwyczaj nie pozostają blizny, nie dochodzi także do trwałego wyłysienia.
    • Łupież pstry to zakażenie naskórka drożdżakami. Charakteryzuje się licznymi, żółtobrunatnymi lub różowymi, lekko złuszczającymi się plamami. Bardzo rzadko choroba ta występuje u dzieci, a przebieg jest wieloletni. Należy wiedzieć, że pod wpływem promieni słonecznych plamy ulegają odbarwieniu. Objawy łupieżu pstrego są szczególnie nasilone u osób z obniżoną odpornością – zażywających leki immunosupresyjne, chorujących na AIDS czy cukrzycę.

     

    Choroby skóry głowy – jak sobie radzić?

     

    Po zauważeniu niepokojących zmian zawsze należy udać się do lekarza, najlepiej dermatologa. Na podstawie objawów postawi odpowiednią diagnozę lub zleci potrzebne badania dodatkowe.

    W przypadku wszawicy rozpoznanie stawia się w oparciu o stwierdzenie wszy lub gnid przytwierdzonych do włosów. W przypadku łuszczycy oraz łupieżu konieczne może być wykonanie badania histologicznego wycinka skóry głowy.

    Aby rozpoznać grzybicę, pomocne jest znalezienie zakażonych włosów w trakcie naświetlania specjalistyczną lampą Wooda, oraz badanie mikologiczne. Gdy diagnoza jest już postawiona lekarz zaleci odpowiednią kurację. W leczeniu grzybicy skóry głowy do najczęściej stosowanych farmaceutyków należy ketokonazol, który niszczy grzyby, nie uszkadzając przy tym komórek gospodarza. Możemy znaleźć go w specjalistycznych szamponach o działaniu przeciwłupieżowym.

    Do objawów niepożądanych kuracji ketokonazolem należy przejściowy spadek potencji seksualnej, wymioty, biegunka, bóle głowy, możliwe jest także działanie hepatotoksyczne (uszkadzające komórki wątroby). Leku nie powinny stosować kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. Dostępne są także preparaty przeciwgrzybicze stosowane miejscowo, zawierające między innymi kwas undecylowy. Ketokonazol ma także zastosowanie w leczeniu łupieżu tłustego. W terapii wszawicy stosuje się szampony zawierające permetrynę.

    Autor: lek. Agnieszka Dziubosz
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.