zarejestruj się zaloguj się

Bliznowiec

Tekst: lek. Magdalena Bizoń
Bliznowiec
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 11. czerwca, 2014

Każda zauważalna i wyczuwalna zmiana na skórze wzbudza niepokój. Jeżeli dodatkowo blizna pojawia się w miejscu po urazie, bądź operacji, czujność wzmaga się tym bardziej. Niezwłocznie należy skontrolować sytuację. W przeciwnym razie może utworzyć się bliznowiec. Leczenie jest wówczas konieczne po to, by zatrzymać rozwój patologicznego procesu.

lek. Magdalena Bizoń
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Czym jest blizna?

     

    W ciągu całego życia, od dzieciństwa do starości, człowiek ulega licznym urazom. Często dochodzi do stłuczeń czy skaleczeń, które uszkadzają skórę. W miejscu zranienia tworzy się potem blizna. Każda interwencja chirurgiczna zostawia po sobie ślad. W przypadku zdrowego organizmu, w ciągu około 7 dni od operacji, rana zbliżona przy pomocy szwów zamyka się szczelnie. Istnieją jednak stany patologiczne, w których gojenie jest wydłużone. Choroby przewlekłe, onkologiczne, obniżona odporność i zakażenia bakteryjne znacząco osłabiają tkanki i leczenie ran pooperacyjnych może okazać się trudne.

    Niestety, część populacji ma skłonności do gojenia się zmian w sposób nieprawidłowy. Może dochodzić do szerzenia się nowopowstałej tkanki. Utrudnione jest wtedy funkcjonowanie danej części ciała i pogarsza się stan prawidłowych komórek ciała w tej lokalizacji oraz widoczny staje się defekt kosmetyczny.

     

    Czym jest bliznowiec?

     

    Bliznowiec, inaczej zwany keloidem, jest zmianą powstałą z tkanki łącznej. Tkanka ta zaangażowana jest we wszystkie procesy naprawcze, do jakich dochodzi w ludzkim organizmie. Spaja miejsca po urazach, uszkodzeniach, czy operacjach. Jeżeli proces ten zostanie zaburzony i regeneracja przebiegnie odmiennym tokiem dochodzi do odkładania się tkanki łącznej. W tym miejscu zaczyna rozwijać się bliznowiec, czyli twór patologiczny w formie twardego guza o nieregularnym kształcie, ale bardzo czuły na dotyk. Dodatkowo towarzyszą dolegliwości w postaci świądu i bólu tej okolicy.

    Bliznowiec można podzielić na dwa rodzaje:

    • bliznowiec samoistny – powstaje bez widocznej przyczyny. Część naukowców uważa, że wówczas mamy do czynienia z mikrourazami niedostrzegalnymi gołym okiem. Najczęściej zlokalizowany na klatce piersiowej w miejscach o zmniejszonej grubości tkanki podskórnej, gdzie skóra przylega do kości. Zmiany te mają tendencję do rozszerzania swojego zakresu;
    • bliznowiec wtórny – gdy tworzy się w miejscu wcześniejszego uszkodzenia ciała. Dotyczy to blizny pooperacyjnej, pourazowej, a także może być to nawet w miejscu poszczepiennym, czy po wbiciu igły podczas pobierania krwi.

     

    Bliznowiec – jak powstaje?

     

    Proces rekonstrukcji skóry po uszkodzeniu przechodzi liczne fazy. Okres zdrowienia wymaga czasu i nie da się go przyspieszyć:

    1. Etap pierwszy trwa do 48 godzin od urazu i polega na tworzeniu się skrzepu, celem zatamowania krwawienia i wstępnego zaopatrzenia miejsca uszkodzonego;
    2. Kolejna faza nosi miano proliferacyjnej, ponieważ dochodzi do syntezy włókien kolagenowych zespalających odległe po zranieniu tkanki. Powstałe wówczas nowe naczynia krwionośnych pozwalają na szybszą odbudowę okolicy dostarczając wraz z krwią tlenu i substancji odżywczych;
    3. Natomiast ostatni etap może trwać nawet do roku czasu i polegać na przebudowie i dopasowaniu się nowej struktury tkanki do otoczenia. W wyniku zaburzeń, do jakich dochodzi w fazie proliferacyjnej w związku z nadmierną ilością kolagenu i wzmożoną aktywnością fibroblastów, obserwuje się zjawisko przerostu i nagromadzenia tego białka. Skutkiem jest wytworzenie się guza tkanki łącznej o najróżniejszym kształcie, czyli keloidu.

     

    Bliznowiec - czynniki sprzyjające

     

    Przede wszystkim należy wziąć tu pod uwagę rodzinną skłonność do nadmiernego wydzielania kolagenu i zaburzonego gojenia się ran. W populacji kaukaskiej keloidy obserwowane są zdecydowane rzadziej niż w przypadku rasy czarnej.Co ciekawe, bliznowce występują często wśród dziewczynek z zespołem Turnera.

    Każde uszkodzenie skóry, do jakiego dochodzi nawet w przypadku małego ukłucia owada, może stać się potencjalnym miejscem do rozwoju bliznowca.

     

    Bliznowiec – zapobieganie

     

    Najlepszym sposobem profilaktyki przed bliznowcem jest unikanie urazów. Niestety, nie zawsze jest to możliwe do osiągnięcia. Dlatego też warto pamiętać, by w przypadku urazu, czy blizny pooperacyjnej u osób z grupy ryzyka zawsze zakładać opatrunek uciskowy. Jeżeli to tylko możliwe, powinno się unikać wszelakich interwencji chirurgicznych u takich pacjentów.

     

    Bliznowiec – leczenie

     

    W przypadku stwierdzenia bliznowca nie ma wskazań do hospitalizacji. Leczenie ambulatoryjne jest jak najbardziej wystarczające. Wyróżniamy wiele form leczenia keloidów. Do najpopularniejszych i najbardziej efektywnych metod terapii można zaliczyć:

    • sterydoterapię miejscową stosowaną co 3 – 4 tygodnie kilkakrotnie aż do uzyskania zadowalających efektów. Polega ona na iniekcji triamcinolonu w miejscu zmiany. Niestety, należy liczyć się z działaniami niepożądanymi w postaci zaniku skóry w tej okolicy, rozstępów lub teleangiektazji, czyli sieci drobniutkich naczyń krwionośnych;
    • opatrunki okluzyjne (uciskowe) z fluorowanymi sterydami zalecane są na bliznowce drobne i wczesne;
    • kriochirurgię w postaci kilku zabiegów polegających na niszczeniu tkanek bliznowca przy użyciu niskiej temperatury. Metoda ta może być stosowana łącznie z miejscowym wstrzykiwaniem triamcinolonu, odnosząc zdecydowanie lepsze efekty niż każdy ze sposobów oddzielnie;
    • iniekcje interferonu gamma – to cytokina hamująca syntezę kolagenu i procesy włóknienia sprzyjające powstawaniu bliznowca.

    Popularne maści witaminowe stosowane miejscowo na zwyczajne blizny są mało skuteczne w leczeniu keloidów.

    Każda interwencja chirurgiczna powoduje następczą wzmożoną syntezę kolagenu w miejscu cięcia. Usunięty bliznowiec w szybkim tempie odrasta, a dodatkowo rozszerza swój zakres. Dlatego ta forma leczenia nie jest zalecana.

     

    Przerośnięta blizna a bliznowiec

     

    Rozróżnienie przerośniętej blizny i keloida z pozoru może okazać się bardzo trudne. Warto zatem scharakteryzować powstałą zmianę pod kątem punktów opisanych poniżej celem trafnej weryfikacji i wyboru odpowiedniej metody leczenia:

    • czas powstania zmiany - bliznowiec może pojawić się zdecydowanie po dłuższym czasie, nawet do kilku miesięcy od urazu, podczas gdy przerośnięta blizna tworzy się do kilku tygodni od uszkodzenia;
    • wygląd i rozległość zmiany- przerośnięta blizna powstaje w obrębie rany i może dochodzić do przykurczów w tej okolicy, natomiast bliznowiec znacznie przekracza granice miejsca po uprzednim uszkodzeniu szerząc się na tkanki pobliskie i nie obserwuje się przykurczy;
    • leczenie i jego efektywność - przerośnięte blizny są stosunkowo łatwe do leczenia, często samoistnie zanikają. Niekiedy wskazana jest niewielka interwencja chirurgiczna z dobrym skutkiem. Niestety, keloid nie odpowiada na leczenie, a każdy kolejny zabieg operacyjny w tym obszarze może spowodować pogorszenie.
    Autor: lek. Magdalena Bizoń

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.