zarejestruj się zaloguj się

Tularemia

Tekst: lek. Katarzyna Paczkowska
Tularemia
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. grudnia, 2014

Tularemia jest to choroba zakaźna, wywoływana przez Gram-ujemną bakterię o nazwie Francisella tularensis. Do zakażenia tą bakterią może dojść w wyniku kontaktu z zakażonymi zwierzętami, jak również przez ugryzienie insektów. Występują różne postacie kliniczne tularemii, wynikające z różnych dróg zakażenia i objawów. Należy pamiętać, że przebieg ogólnoustrojowy tularemii wiąże się z dość wysoką śmiertelnością, sięgającą do 2,5%.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest tularemia?

     

    Tularemia jest rzadką chorobą bakteryjną, wywoływaną przez zakażenie Francisella tularensis. Występują dwa typy tej bakterii:

    • typ A – rozpowszechniony w Ameryce Północnej,
    • typ B – występujący na ograniczonych obszarach półkuli północnej (m.in. w Turcji, gdzie notuje się coraz więcej zakażeń).

    W zależności od sposobu zakażenia i późniejszych objawów choroby, występują różne postacie kliniczne tuleremii:

    • wrzodziejąco-węzłowa – najczęstsza; w miejscu wniknięcia bakterii pojawia się bolesna grudka, której towarzyszy rumień, następnie pojawia się w tym miejscu owrzodzenie;
    • oczno-węzłowa – rozwija się w wyniku bezpośredniego wprowadzenia bakterii do oka, np. przez dotknięcie ręką;
    • węzłowa – jedynym objawem jest powiększenie węzłów chłonnych;
    • durowa – występują objawy ogólnoustrojowe, grypopodobne;
    • płucna – choroba rozwija się w wyniku inhalacji bakterii, ma ciężki przebieg i cechuje się wysoką śmiertelnością;
    • gardłowa – do rozwoju choroby dochodzi w wyniku spożycia zakażonego materiału.

    W środowisku naturalnym występuje wiele organizmów przenoszących tularemię, stąd istnieją różne drogi zakażenia tularemią. Może do niego dojść w wyniku kontaktu ze zwierzętami, a dokładniej z ich płynami ustrojowymi, jak również po ugryzieniu przez komary czy kleszcze. Wśród zwierząt chorobę przenoszą najczęściej króliki, zające, koty lub gryzonie, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia wśród myśliwych polujących na zające.

     

    Tularemia – objawy

     

    Objawy tularemii mogą wystąpić do 14 dni od zakażenia, zwykle jednak pojawiają się po około 3–4 dniach. W każdej z podanych wyżej postaci choroby występuje charakterystyczny zespół objawów.

    W najczęstszej postaci tularemii, wrzodziejąco-węzłowej, początkowo w miejscu zakażenia (czyli np. w miejscu ugryzienia przez kleszcza) pojawia się zaczerwienienie i bolesna grudka. Po pewnym czasie dochodzi do powstania owrzodzenia, które później pozostawia bliznę, a także zauważalne jest powiększenie węzłów chłonnych. Ten typ choroby może mieć również cięższy przebieg, z zapaleniem płuc oraz wysiękiem do opłucnej.

    W postaci oczno-węzłowej tularemii, która rozwija się po bezpośrednim zabrudzeniu oka materiałem zakaźnym, powiększeniu węzłów towarzyszy zwykle jednostronne zapalenie spojówki – oko jest zaczerwienione, bolesne, występuje łzawienie i może się pojawić światłowstręt.

    Jeśli do zakażenia dojdzie w wyniku zjedzenia zakażonego pokarmu lub wypicia zanieczyszczonej wody, rozwija się postać gardłowa tularemii, w której pojawiają się owrzodzenia w jamie ustnej i/lub gardle.

    Podczas pracy ze skażonym materiałem może dojść do inhalacji bakterii, co skutkuje rozwojem płucnej postaci tularemii. Pojawia się wtedy gorączka, kaszel oraz bóle w klatce piersiowej.

    Poza objawami specyficznymi dla danych postaci choroby, tularemii zwykle towarzyszą objawy ogólnoustrojowe:

    Należy pamiętać, że przebieg tularemii może być gwałtowny i prowadzić do śmierci, zwłaszcza jeśli nie zostało wprowadzone właściwe leczenie.

     

    Tularemia – leczenie

     

    Tularemia jako choroba bakteryjna leczona jest antybiotykami. Dawniej lekiem I rzutu wśród chorych na tularemię była streptomycyna, jednak obecnie najczęściej stosowana jest gentamycyna.

    W badaniach wykazano również skuteczność fluorochinolonów czy doksycykliny, jednak nie są one powszechnie stosowane w zakażeniach tularemią wśród ludzi.

    Przeciętny odsetek śmiertelności w przypadku tularemii wynosi 1–2,5%.

     

    Tularemia – zapobieganie zakażeniu

     

    Zapobieganie zakażeniu tularemią polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z zakażonymi zwierzętami oraz unikaniu ugryzień kleszczy. Jednak nie zawsze jest to możliwe, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas pracy z mięsem zwierząt – przede wszystkim należy pamiętać, aby zawsze nosić rękawiczki oraz okulary ochronne i w miarę możliwości mieć na twarzy maseczkę.

    Dostępna jest szczepionka z żywych, atenuowanych (o zmniejszonej możliwości wywołania choroby) bakterii, chociaż nie zapobiega ona zakażeniom w 100%. Zalecana jest jednak osobom znajdującym się w grupach ryzyka, ponieważ w przypadku wystąpienia zakażenia przebieg tularemii jest łagodniejszy.

    Autor: lek. Katarzyna Paczkowska
    Tagi: tularemia

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.