zarejestruj się zaloguj się

Objawy i leczenie mięczaka zakaźnego

Tekst: lek. Monika Kozłowska
Dodane: 17. grudnia, 2013

Mięczak zakaźny to choroba skóry, spowodowana przez wirus DNA z grupy ospy. Typowym objawem mięczaka są twarde, kopulaste guzki barwy cielistej, z charakterystycznym „pępkowym” zagłębieniem w części środkowej, które wyraźniej widoczne jest w większych wykwitach. Leczenie mięczaka zakaźnego jest wyłącznie objawowe.

lek. Monika Kozłowska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest mięczak zakaźny?

     

    Mięczak zakaźny (z łac. Molluscum contagiosum) jest to choroba skóry, spowodowana przez wirusa DNA z grupy ospy (Poxvirus). Nazwa bierze się z bardzo dużej zakaźności zmian występujących na skórze. Schorzenie występuje głównie u dzieci, zwłaszcza z objawami atopii. Atopia jest to nieprawidłowa reakcja, np. w postaci:

    • kataru,
    • pokrzywki,
    • zaczerwienienia,
    • kaszlu,
    • duszności na nieszkodliwe dla osób zdrowych substancje (tzw. alergeny).

    Większą podatność na infekcje mięczakiem zakaźnym wykazują również osoby z obniżoną odpornością, do których zaliczyć można pacjentów dotkniętych chorobą nowotworową, cukrzycą, sarkoidozą, nosicieli wirusa HIV, stosujących leki zmniejszające odporność (np. glikokortykosterydy, preparaty używane podczas chemioterapii).

    Najwięcej zachorowań odnotowuje się w grupie dzieci do lat 5 oraz u nastolatków. Okres wylęgania wynosi od tygodnia do 6 miesięcy (średnio jest to od 2 do 3 miesięcy).

     

    Objawy i lokalizacja mięczaka zakaźnego

     

    Typowym objawem mięczaka są twarde, kopulaste guzki barwy cielistej, z charakterystycznym „pępkowym” zagłębieniem w części środkowej, które wyraźniej widoczne jest w większych wykwitach (w mniejszych łatwiej je uwidocznić przy użyciu szkła powiększającego).

    Początkowo można zaobserwować grudki wielkości główki od szpilki, które następnie powiększają się i ostatecznie guzki mają wymiary 2–6 mm. Najczęściej są rozsiane, liczne i półprzezroczyste (określane jako „przeświecające”), ale mogą także być pojedyncze i w takim przypadku zazwyczaj osiągają większe rozmiary.

    Charakterystyczną cechą guzków w mięczaku zakaźnym jest wydobywanie się z nich kaszkowatej (przypominającej barwą masę perłową) treści po nakłuciu i naciśnięciu. Do typowej lokalizacji wykwitów w tym schorzeniu zalicza się:

    • skórę grzbietu rąk,
    • skórę twarzy,
    • pachy,
    • tułów,
    • okolice narządów moczowo-płciowych.

    Guzki mogą być jednak umiejscowione właściwie wszędzie, z wyjątkiem powierzchni dłoniowej rąk i podeszew stóp. Wykwity mięczaka można również spotkać na błonach śluzowych, np. w jamie ustnej. Guzki lokalizują się też na krawędzi powieki i spojówki, powodując stałe drażnienie i w konsekwencji zapalenie rogówki lub spojówek. Zmiana w tym miejscu jest trudna do usunięcia.

    U niemowląt bardzo często zajęta jest okolica pieluszkowa. Mięczak zakaźny w okolicach płciowych u nastolatków i młodych dorosłych powinien być traktowany – ze względu na wysoką zakaźność – jako choroba szerząca się drogą kontaktów seksualnych. Grudki w tej lokalizacji mogą pozostać niezauważone, ponieważ zwykle przysłonięte są przez owłosienie łonowe.

    Zmianom skórnym zwykle nie towarzyszą żadne objawy (rzadko spotykany jest świąd i niewielka bolesność). Sporadycznie występuje miejscowy odczyn zapalny – zazwyczaj brak typowego dla zapalenia zaczerwienienia czy ucieplenia. Jeśli jednak taki odczyn pojawi się w okolicy zajętej przez mięczaka, najczęściej spowodowany jest drapaniem.

    Drapanie powoduje rozprzestrzenianie się guzków, które przez to układają się w sposób linijny (takie zjawisko nazywane jest objawem Köbnera). Powstanie otoczki rumieniowo-złuszczającej wokół zmian może świadczyć o tzw. reakcji nadwrażliwości typu późnego, w której biorą udział limfocyty T i prawdopodobnie zbliżającej się regresji choroby. Przebieg jest wielomiesięczny, często dochodzi do samozakażeń, ale guzki mają tendencję do samoistnego zanikania w ciągu roku, bez pozostawiania blizn.

     

    Leczenie mięczaka zakaźnego

     

    Leczenie mięczaka zakaźnego jest wyłącznie objawowe i polega na mechanicznym usunięciu ognisk mięczaka. Mięczak zakaźny okolic płciowych wymaga bezwzględnie leczenia, aby zapobiec dalszemu przekazywaniu choroby drogą płciową.

    Jednym ze sposobów leczenia jest wyłyżeczkowanie. W pierwszej kolejności dokonuje się znieczulenia za pomocą preparatu zawierającego lidokainę i prylokainę (substancje miejscowo znieczulające), następnie łyżeczkuje się guzki mięczaka. Po zabiegu należy stosować nalewkę jodową, aby zapobiec wtórnym infekcjom.

    Ponadto do likwidacji ognisk mięczaka można wykorzystać krioterapię ciekłym azotem. Zabieg ten polega na dotknięciu guzka aplikatorem o bardzo niskiej temperaturze. Kilkukrotne cykle zamrażania i rozmrażania powodują zamarzanie komórek, pękanie błon biologicznych i w efekcie zniszczenie tkanki poddanej zabiegowi. Pacjent może odczuwać podczas zamrażania bolesność oraz mogą pozostać blizny.

    Trzecią metodą leczenia jest usuwanie guzków poprzez wyciśnięcie ich treści. Można zastosować również elektrokoagulację, w której wykorzystuje się prąd elektryczny ścinający białko tkanek oraz laseroterapię.

    W przypadku nadkażeń bakteryjnych zaleca się stosowanie odpowiednich antybiotyków w postaci środków do użytku zewnętrznego lub jodyny. Należy pamiętać, że świeże zmiany, o zbyt małych rozmiarach, by zostały zauważone, mogą ujawnić się po leczeniu pozostałych, stąd konieczność dokładnego ponownego badania.

    Dzieci z licznymi, rozsianymi i opornymi na leczenie zmianami powinny zostać przebadane w kierunku wrodzonej lub nabytej niewydolności układu immunologicznego (odpornościowego).

    Autor: lek. Monika Kozłowska
    Znaleziono: 4 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.