zarejestruj się zaloguj się

Grypa

Tekst: lek. Magdalena Bizoń
Grypa
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. stycznia, 2014

Grypa jest chorobą zakaźną. Rozpoczyna się gwałtownie, dając objawy w postaci gorączki, ogólnego rozbicia, dreszczy oraz bólów mięśni i stawów. Ze strony układu oddechowego zazwyczaj pojawia się suchy kaszel i drapanie w gardle. Przebieg grypy uzależniony jest od typu wirusa, który wywołuje chorobę. Leczenie grypy jest objawowe, przy czym istnieją leki zmniejszające aktywność wirusa oraz wspomagające odporność.

lek. Magdalena Bizoń
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Grypa – choroba zakaźna

     

    Grypa – w przekonaniu wielu, którzy stykają się z tą chorobą – jest zwykłą infekcją, którą należy przechorować. W rzeczywistości to skomplikowane i często powikłane schorzenie. Skutki grypy mogą być bardzo poważne, jeśli zaniedbamy początkowe jej objawy i nie zastosujemy się do odpowiednich zaleceń.

    Higiena osobista, częste mycie rąk i ograniczenie kontaktu z osobami zarażonymi wirusem grypy oraz szczepienia przeciw grypie mogą w znacznym stopniu zmniejszyć prawdopodobieństwa zachorowania.

    Infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych zdarzają się często. Towarzyszące infekcjom objawy (kaszel, uczucie rozbicia, gorączka) są nieswoiste – nie wskazują na obecność konkretnej choroby i mogą mieć różne przyczyny. Jedną z nich, najczęściej występującą sezonowo, jest grypa. Podstawowe informacje o tym schorzeniu i odpowiedniej profilaktyce są kluczowe i pozwolą zapobiec groźnym powikłaniom pogrypowym.

    Dla grypy charakterystyczne jest to, że jest to choroba zakaźna, która rozpoczyna się gwałtownym wzrostem temperatury. Ze strony układu oddechowego pojawia się suchy kaszel. Wśród objawów grypy dominują także bóle mięśniowo-stawowe. Przebieg choroby zależny jest od typu wirusa wywołującego dolegliwości.

    Jak można zarazić się grypą? Choroba może rozwijać się u każdego, bez względu na wiek i płeć. Są jednak grupy bardziej predysponowane, u których częstość występowania jest podobna jak u reszty populacji, aczkolwiek ryzyko powikłań pogrypowych znacznie większe jest w grupach ryzyka:

    • u osób w wieku podeszłym,
    • u dzieci,
    • u osób chorujących przewlekle,
    • osób z niedoborami odporności,
    • u leczonych lekami immunosupresyjnymi.

     

    Objawy grypy

     

    Główne objawy grypy to:

    Katar zwykle ujawnia się po kilku dniach choroby. Ponadto mogą wystąpić nudności i wymioty. Jednak z takimi dolegliwościami mamy do czynienia również w innych chorobach, stąd rozpoznanie grypy jest bardzo trudne. U osoby po kontakcie z chorym na grypę zwiększa się prawdopodobieństwo zarażenia i rozwoju objawów choroby.

     

    Leczenie grypy

     

    Postępowanie w leczeniu grypy w dużej mierze zależy od wieku pacjenta, jego stanu ogólnego, chorób współtowarzyszących.

    W przypadku małych dzieci, osób starszych, pacjentów z obniżoną odpornością, z chorobami płuc i serca w wywiadzie leczenie wymaga zwalczania obciążających pacjenta objawów grypy. Monitorowanie stanu pacjenta pozwala zmniejszyć ryzyko wystąpienia groźnych powikłań.

    Priorytetem staje się walka z gorączką. Stosuje się leki przeciwgorączkowe, adekwatnie do wieku i stanu pacjenta. Najbezpieczniejszym lekiem jest paracetamol, przy czym należy pamiętać, że nie wolno przekraczać zalecanych dawek leku. U dzieci można stosować także ibuprofen (często dostępny także w postaci syropu). U dzieci przeciwwskazane jest podawanie kwasu acetylosalicylowego (popularnej aspiryny), gdyż istnieje ryzyko rozwinięcia się zespołu Reye'a.

    W leczeniu objawów grypy ważne jest nawadnianie, o którym pacjenci bardzo często zapominają. Podwyższona temperatura wzmaga potliwość ciała i może prowadzić do odwodnienia. Ponadto prawidłowe nawodnienie nawilża śluzówki jamy ustnej i dróg oddechowych, zmniejszając zagęszczenie śluzowej wydzieliny zgromadzonej w drogach oddechowych, a przez to sprzyja szybszej jej ewakuacji.

    W leczeniu objawowym w pierwszej kolejności stosuje się wspomniane niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen) lub paracetamol, które redukują objawy zapalenia, zmniejszają temperaturę ciała i wykazują działanie przeciwbólowe. Jeśli dodatkowo współistnieje kaszel, można podawać leki przeciwkaszlowe.

     

    Leki przeciwwirusowe bez recepty

     

    W momencie zakażenia wirusem grypy organizm sam próbuje zwalczać infekcję. Wszelkie mechanizmy obrony swoistej i nieswoistej organizmu, czyli przeciwciała, makrofagi, limfocyty, komórki tuczne i pozostałe komórki układu odpornościowego zostają uruchomione już przy pierwszym kontakcie z antygenem (organizm broni się).

    Istnieją leki, które zwiększają odporność organizmu, a przy tym skutecznie zwalczają wirusy. Jednym z nich jest inozyna (preparat o nazwie Neosine). Jego działanie immunostymulujące (zwiększające odporność) polega na tym, że stymuluje do działania limfocyty T – komórki, których rolą jest odpowiedź organizmu w przypadku obecności patogenów (wirusów).

    Ten lek przeciwwirusowy na grypę dostępny jest bez recepty i może być bezpiecznie stosowany także przez dzieci, które ukończyły pierwszy rok życia. Preparaty inozyny zmniejszają aktywność wirusów i ich namnażanie, mogą być stosowane także w trakcie choroby, gdy objawy grypy zdążą się już rozwinąć.

    Część lekarzy jest zdania, że lek ten można podawać w ustalonym cyklu dawek także prewencyjnie – w okresie największego wzrostu zachorowań (sezon jesienno-zimowy).

     

    Leki na grypę

     

    Prawdopodobieństwo zachorowania na grypę i rozwój jej objawów w dużej mierze zależny jest od tego, na ile wydolny jest układ odpornościowy. Grypa jest chorobą trudną do zdiagnozowania. Jednak nie mając jeszcze ostatecznego rozpoznania, zawsze warto zwalczać obecne dolegliwości. Pozostawienie bez leczenia początkowych objawów zapalenia może w konsekwencji doprowadzić do jego rozprzestrzeniania się na inne narządy, stanowiąc tym samym zagrożenie dla pozostałych układów.

    W przypadku wystąpienia grypy u osób z grupy podwyższonego ryzyka – starszych, dzieci i przewlekle chorych, a także ciężkich postaci grypy u wcześniej zdrowej osoby, zaleca się przyjmowanie leków przeciwwirusowych, skierowanych przeciwko odpowiednim typom wirusa. W rozpoznaniu choroby mogą pomóc testy wirusologiczne na obecność wirusa grypy, aczkolwiek są one kosztowne i mają ograniczoną przydatność w szybkiej diagnostyce.

    W praktyce mają one zastosowanie dopiero przy wyborze leku przeciwwirusowego. W Polsce zarejestrowanych jest kilka takich leków. Amantadyna jest skuteczna wyłącznie przy infekcji wirusem grypy typu A, natomiast oseltamivir i zanamivir działają zarówno na typ A, jak i B, z czego ostatni dopiero u dzieci powyżej 7. roku życia. Inozyna zaś działa na infekcje wirusowe o różnej etiologii i można ją podawać dzieciom, które ukończyły pierwszy rok życia.

    Pomimo że wirusy są przyczyną grypy, w przebiegu choroby może także dochodzić do nadkażeń bakteryjnych na podłożu osłabionego już układu immunologicznego. Wdrożenie wówczas antybiotyku nie jest błędem, ale skutecznym rozwiązaniem. U osób przewlekle leczonych z innego powodu można rozważyć profilaktyczną antybiotykoterapię, zapobiegającą rozwojowi niebezpiecznego powikłania pogrypowego – zapalenia płuc. Antybiotykami nie leczy się grypy, a jedynie jej późniejsze powikłania.

     

    Powikłania grypy

     

    Gdy infekcja trwa długo, rezerwy obronne organizmu ulegają zmniejszeniu, a tym samym nie działają już tak intensywnie i efektywnie jak na początku infekcji. U dzieci, u których układ odpornościowy nie jest jeszcze ostatecznie wykształcony i u osób starszych, przewlekle leczonych, cechujących się osłabieniem systemu immunologicznego znacznie częściej dochodzi do ciężkiego przebiegu grypy i ryzyko rozwoju powikłań po grypie jest zdecydowanie większe. Podobnie jest u kobiet w ciąży.

    Powikłania grypy najczęściej dotyczą:

    • ze strony układu oddechowego – zapalenia oskrzeli, płuc, zapalenia zatok oraz zaostrzenia już istniejących schorzeń systemu oddechowego, np. przewlekłej obturacyjnej choroby płuc czy astmy; przy zbyt późnym włączeniu leczenia może dojść do niewydolności oddechowej i wtedy nieodzowna jest tlenoterapia;
    • zapalenia ucha środkowego – większe ryzyko u dzieci, w konsekwencji czego może dojść do ubytku słuchu;
    • ze strony układu sercowo-naczyniowego – zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia osierdzia (w konsekwencji może dojść do niewydolności serca) i zaostrzenie przewlekłych schorzeń serca;
    • ze strony układu nerwowego – zapalenia mózgu, opon mózgowo-rdzeniowych, nerwów obwodowych, zespołu Guillaina-Barrégo; istnieje zwiększone ryzyko zaostrzenia przewlekłych schorzeń układu nerwowego; ponadto w badaniach epidemiologicznych udowodniono osłabienie funkcji poznawczych i występowanie chorób neurodegeneracyjnych i zaburzeń psychicznych w związku z przebytą infekcją wirusem typu A H3N2 i H1N1 oraz typu B;
    • niewydolności nerek, zarówno u osób z przewlekłą chorobą nerek, jak i zdrowych, u których infekcja doprowadza do pogorszenia filtracji kłębuszkowej,
    • powikłań położniczych u ciężarnych (wzrasta ryzyko schizofrenii u rozwijającego się dziecka), a także innych chorób i wad wrodzonych; wszystko zależy od trymestru ciąży – na jakim etapie rozwoju wewnątrzmacicznego jest dziecko.
    Autor: lek. Magdalena Bizoń
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Grypa u niemowląt

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.