zarejestruj się zaloguj się

Przepuklina pachwinowa

Tekst: lek. Natalia Wrzesińska
Dodane: 25. października, 2013

Przepuklina to nieprawidłowe przemieszczenie się zawartości jam ciała przez otwory w powłokach – nabyte lub naturalne. Przepuklina pachwinowa jest najczęstszą przepukliną brzuszną. Zdecydowanie częściej występuje u mężczyzn. Wynika to z procesu zstępowania jąder do moszny i odmienności w rozwoju tej okolicy ciała.

lek. Natalia Wrzesińska
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest przepuklina pachwinowa?

     

    W przepuklinie wyróżnia się: wrota przepukliny – otwór w powłokach, przez który przedostaje się zawartość jamy brzusznej (otwór ten tworzy się w tak zwanych miejscach o obniżonej odporności); kanał przepukliny, czyli drogę z jamy brzusznej pod skórę i worek przepuklinowy, utworzony przez otrzewną (w nim znajduje się zawartość przepukliny). Przepukliny pachwinowe dzielimy na:

    • skośną (przechodzącą przez cały kanał pachwinowy),
    • prostą (worek przepuklinowy przechodzi przez okolicę nazywaną trójkątem Hasselbacha, czyli fizjologicznie słabe miejsce w powięzi).

    Przepuklina pachwinowa jest dużo częstsza u mężczyzn z powodu odmienności rozwojowej tego regionu anatomicznego. Przez kanał pachwinowy jądro zstępuje z jamy brzusznej do moszny. Jeśli nie zrośnie się wyrostek otrzewnej, wzdłuż którego jądro wędruje w kanale pachwinowym, mamy do czynienia z wrodzoną przepukliną pachwinową. Taka przepuklina jest przepukliną skośną. Może się ona ujawnić również w wieku dorosłym, niekoniecznie u dziecka.

    Jeśli zaś chodzi o przyczyny powstawania przepuklin pachwinowych prostych, najistotniejszą z nich jest osłabienie powięzi poprzecznej we wspomnianym wcześniej trójkącie Hasselbacha. Miejsce to stanowi wrota przepukliny.

    Do najważniejszych czynników sprzyjających powstawaniu przepuklin i ich nawrotom należą:

    • zaburzenia w syntezie i proporcjach kolagenu – białka budulcowego tkanki łącznej,
    • wzmożone parcie tłoczni brzusznej (u chorych przewlekle kaszlących, palących tytoń, z przerostem gruczołu krokowego, zaparciami czy dźwigających).

     

    Objawy przepukliny pachwinowej

     

    Podstawowym objawem przepukliny pachwinowej jest widoczne i/lub wyczuwalne uwypuklenie powłok brzusznych. Może wystąpić dyskomfort lub ból tej okolicy. Ból może promieniować do jądra. Mogą również wystąpić nudności i wymioty.

    Mówi się, że przepuklina jest odprowadzana, gdy da się jej zawartość wcisnąć z powrotem do jamy brzusznej. Poważnym problemem jest uwięźnięcie przepukliny, które prowadzi do niedrożności przewodu pokarmowego czy niedokrwienia ściany uwięźniętego jelita. W takich przypadkach często konieczna jest operacja w trybie ostrego dyżuru. Niekiedy operacja wiąże się z koniecznością wycięcia fragmentu niedokrwionego jelita. Aby do tego nie dopuścić, należy skonsultować się z chirurgiem i o ile istnieją wskazania do leczenia chirurgicznego, zoperować przepuklinę w trybie planowym. Odwlekanie operacji może bowiem skutkować późniejszymi komplikacjami. Nieleczona przepuklina powiększa się czasem do znacznych rozmiarów i jest przyczyną pogorszenia jakości życia pacjenta, czasem nawet kalectwa.

     

    Rozpoznanie przepukliny pachwinowej

     

    Często sam pacjent może rozpoznać u siebie przepuklinę pachwinową jako uwypuklenie w pachwinie, które powiększa się podczas kaszlu czy dźwigania. Przepuklinę rozpoznaje się w badaniu przedmiotowym. Dodatkowo lekarz może zlecić USG, by uwidocznić worek przepuklinowy i jego zawartość lub by różnicować przepuklinę pachwinową z innymi stanami (tętniakiem rzekomym, powiększeniem węzłów chłonnych i tak dalej).

     

    Leczenie przepukliny pachwinowej

     

    W przypadku przepukliny małej i bezobjawowej wystarczająca jest obserwacja. Jeżeli przepuklina daje objawy, jest to wskazanie do leczenia zabiegowego.

    Zachowawczo pacjenci, u których stan ogólny nie pozwala na wykonanie operacji, by przepuklina nie uwięzła i nie powiększała się, powinni nosić specjalny pas przepuklinowy.

    Klasyczna operacja polega na odprowadzeniu zawartości worka przepuklinowego do jamy brzusznej, czasem z otwarciem otrzewnej i zeszyciu tkanek tak, aby przykrywały wrota przepukliny. W ten sposób odtwarza się warunki anatomiczne. Standardem w klasycznej operacji przepukliny pachwinowej stało się użycie siatki z materiału sztucznego, która wzmacnia tylną ścianę kanału pachwinowego. Operacje bez użycia siatki nazywa się operacjami napięciowymi (odpowiednie tkanki są zaszywane pod napięciem), a z użyciem siatki beznapięciowymi (to siatka i wytwarzający się wokół niej zrost tkanek chroni przed nawrotem).

    Operację wykonać można w znieczuleniu ogólnym, zewnątrzoponowym czy miejscowym, w zależności od stanu pacjenta i ośrodka, w którym operacja jest wykonywana.

     

    Laparoskopowe metody operacji przepuklin pachwinowych

     

    Istnieją metody laparoskopowe operowania przepuklin, pozwalające na szybszy powrót do pełnej sprawności i krótszy pobyt w szpitalu. Metody te to:

    1. TAPP operacja przezbrzuszna przedotrzewnowa. Wykonuje się trzy niewielkie cięcia skórne, wprowadza się do jamy brzusznej kamerę i narzędzia, a następnie otwiera otrzewną, odprowadza zawartość przepukliny, ścianę kanału pachwinowego wzmacnia się siatką z tworzywa sztucznego i zeszywa otrzewną;
    2. TEP endoskopowa operacja zewnątrzotrzewnowa. Różni się tym od poprzedniej, że nie wchodzi się do jamy otrzewnej, a siatkę mocuje się bezpośrednio nad otrzewną. Uraz dla pacjenta jest więc jeszcze mniejszy, ponieważ nie otwiera się otrzewnej;
    3. IPOM laparoskopowa metoda śródotrzewnowa. W niej siatkę mocuje się specjalnymi wchłanianymi zszywkami wewnątrz jamy brzusznej do otrzewnej. Używa się specjalnych siatek dwuwarstwowych z warstwą antyadhezyjną, do której nie przyczepia się jelito. Jest to metoda wykorzystywana do leczenia wszystkich przepuklin brzusznych, nie tylko pachwinowych.

    Ważne jest unikanie dźwigania i większego wysiłku fizycznego po operacji przez co najmniej 3 miesiące do pół roku.

     

    Powikłania operacji przepukliny pachwinowej

     

    Najczęstszym powikłaniem operacji jest nawrót przepukliny. Trudno w takim przypadku w ogóle mówić o powikłaniu. Dzieje się tak dlatego, iż tkanki dalej są osłabione i w tym samym miejscu, mimo odtworzenia warunków anatomicznych, może dojść do powstania przepukliny. Nawroty są rzadsze po operacjach z wykorzystaniem siatki (w literaturze opisuje się około 1% nawrotów przy tego rodzaju operacjach). Do innych powikłań należą: krwiak w ranie pooperacyjnej, zbiornik płynu nad siatką – surowiczak (zwłaszcza w dużych przepuklinach, który wchłania się samoistnie w ciągu kilku tygodni, a którego nakłuwa się tylko w przypadku zakażenia płynu) czy rzadko ból przewlekły, spowodowany uszkodzeniem nerwów podczas operacji lub ich drażnieniem przez siatkę. Ból może się pojawiać nawet u 10% pacjentów po operacji przepukliny pachwinowej. Zakażenia siatki zdarzają się bardzo rzadko, jednak w takim przypadku siatkę trzeba niejednokrotnie operacyjnie usunąć, choć czasem wystarcza otwarcie i drenaż oraz antybiotykoterapia. Innym rzadkim powikłaniem jest niedokrwienie jądra, do którego może dojść z powodu uszkodzenia naczyń w obrębie powrózka nasiennego czy zbyt ciasnego otworu w siatce, przez który przeprowadza się powrózek nasienny. W takich przypadkach w 2.-5. dniu po zabiegu jądro jest bolesne, twarde i bardziej ucieplone. W leczeniu najważniejsze jest uniesienie jądra (na przykład przy pomocy specjalnej bielizny), leki przeciwbólowe i antybiotyki.

    W przypadku metod laparoskopowych najczęstszym powikłaniem są nerwobóle, spowodowane drażnieniem nerwów skórnych przez zszywki użyte do mocowania siatki. Zwykle mijają one po wchłonięciu się zszywek. Innym, rzadszym powikłaniem jest migracja siatki.

    Autor: lek. Natalia Wrzesińska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Ból w pachwinie

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.