zarejestruj się zaloguj się

Otyłość – leczenie operacyjne

Tekst: Szymon Prusaczyk
Dodane: 27. listopada, 2013

Otyłość jest ogromnym problemem społecznym i medycznym. Śmiało można nazwać ją plagą XXI wieku. Jest przyczyną znacznego skrócenia życia i dramatycznego zmniejszenia jakości życia, a nieleczona prowadzi do licznych powikłań. Główną przyczyną zgonów u osób otyłych jest m.in. cukrzyca i nadciśnienie tętnicze.

SPIS TREŚCI:

    Ocena stopnia otyłości

     

    Do oceny masy ciała używa się na całym świecie wskaźnika masy ciała (Body Mass Index, w skrócie BMI). Wartość współczynnika otrzymujemy poprzez podzielenie masy w kilogramach przez kwadrat wzrostu podany w metrach. Wskaźnik BMI został opracowany z myślą o dorosłych i tylko w odniesieniu do nich może być stosowany. Do oceny rozwoju dziecka wykorzystujemy siatki centylowe.

    Dla osób dorosłych podane poniżej wartości BMI wskazują na:

    • < 18,5 – niedowagę,
    • 18,5-24,99 – wartość prawidłową,
    • 25-29,99 – nadwagę,
    • 30,0-34,99 – otyłość I stopnia,
    • 35-39,99 – otyłość II stopnia,
    • > 40 – otyłość olbrzymią.

    Do popularności wskaźnika BMI przyczyniała się jego prostota, niestety jest to wskaźnik obarczony dużą dozą niedokładności. Wskaźnik okazuje się mało użyteczny dla osób o rozbudowanej tkance mięśniowej i dużej masie, które jednocześnie mają bardzo niską zawartość tkanki tłuszczowej w organizmie. Wskaźnik BMI zawodzi również u osób szczupłych ze słabo rozwiniętą tkanką mięśniową, ale dużym procentem tkanki tłuszczowej względem masy ciała. Dokładniejszym od BMI wskaźnikiem, ale wymagającym specjalistycznej i dokładnej aparatury, jest procentowa zawartość tkanki tłuszczowej w organizmie. Do wykonania tego rodzaju pomiaru potrzebna jest specjalistyczna aparatura, wykorzystująca zjawisko bioimpedancji. Metoda ta wykorzystuje fakt zróżnicowanego oporu elektrycznego tkanek organizmu.

     

    Powikłania otyłości

     

    Otyłość jest przyczyną skrócenia życia, głównie z powodu współistniejących chorób:

    • cukrzycy,
    • miażdżycy,
    • nadciśnienia tętniczego,
    • choroby niedokrwiennej serca,
    • chorób pęcherzyka żółciowego,
    • zmian zwyrodnieniowych stawów,
    • zespołu bezdechu nocnego.

    U chorych z otyłością olbrzymią częściej w porównaniu z osobami o prawidłowej masie ciała występują nowotwory. Mowa tutaj o nowotworach jelita grubego, pęcherzyka żółciowego, gruczołu krokowego, piersi, macicy i jajnika.

    Szczególnie częste jest współwystępowanie otyłości z cukrzycą typu 2. Ryzyko rozwoju tej choroby znacznie wzrasta u osób otyłych. Główną przyczyną jest rosnąca insulinooporność tkanek spowodowana nadmierną masą ciała.

     

    Metody leczenia otyłości

     

    Podstawową metodą leczenia nadwagi i otyłości jest postępowanie zachowawcze. Osoby z otyłością bądź nadwagą powinny zmodyfikować swoją dietę. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest wdrożenie diety śródziemnomorskiej. Zmiana trybu życia polegająca na rozpoczęciu bądź zwiększeniu aktywności fizycznej jest równie ważna jak prawidłowa dieta. Osoby pragnące schudnąć powinny zasięgnąć porady u lekarza dietetyka oraz trenera.

    W przypadkach trudnych i opornych na wdrożone leczenie nieinwazyjne stosuje się leczenie chirurgiczne, czyli tak zwaną operację bariatryczną.

     

    Wskazania i przeciwwskazania do operacji

     

    Podstawowym kryterium kwalifikacji do leczenia chirurgicznego jest niepowodzenie terapii zachowawczej u chorych, u których wykluczono endokrynologiczne podłoże otyłości. Do operacji kwalifikowani są chorzy, których BMI przekracza 40. Kwalifikuje się również chorych z BMI pomiędzy 35 a 40, u których współwystępują ciężkie postaci innych chorób (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zespół bezdechu sennego).

    Przeciwwskazaniami do operacyjnego leczenia otyłości są:

    • wiek poniżej 18 i powyżej 65 lat,
    • choroby endokrynologiczne,
    • choroby zapalne przewodu pokarmowego,
    • uzależnienie od alkoholu i narkotyków,
    • zaburzenia psychiczne,
    • choroby nowotworowe,
    • przewidywany brak współpracy z chorym po operacji.

     

    Rodzaje operacji bariatrycznych

     

    Obecnie najbardziej popularne i rozpowszechnione są następujące metody chirurgicznego leczenia otyłości:

    • założenie silikonowej opaski na żołądek – operacja sprowadza się do założenia na żołądku syntetycznej opaski, połączonej małym przewodem do zastawki umiejscowionej pod skórą brzucha. Opaska wypełniona jest roztworem soli fizjologicznej. Poprzez zastawkę można regulować poziom wypełnienia opaski, a przez to pojemność żołądka. Operacja nie zaburza procesu wchłaniania treści pokarmowej ani wydzielania żołądka;
    • rękawowe wycięcie żołądka – operacja polega na wycięciu około 4/5 żołądka. Podczas operacji za pomocą staplera (tnącego narzędzia mającego możliwość jednoczesnego zakładania szwów mechanicznych) usuwa się większą część żołądka. „Nowy” żołądek ma kształt rury i pojemność około 100-150 ml. Żołądek przed operacją ma pojemność około 1000-3000 ml;
    • wyłączenie żołądka metodą Roux-en-Y – żołądek dzielony jest przy użyciu szwów mechanicznych na dwa zbiorniki: mały i duży. Mały zbiornik (pojemność około 30 ml) jest łączony z jelitem cienkim, przez tą część przesuwany jest pokarm. Duży zbiornik wraz z dwunastnicą i częścią jelita cienkiego tworzy część enzymatyczną, przez którą spływają soki trawienne. Obie części jelita cienkiego łączą się, tworząc w przybliżeniu kształt litery Y. W części jelita za miejscem połączenia odbywa się trawienie pokarmu.

    Mechanizm działania dwóch pierwszych metod sprowadza się do radykalnego zmniejszenia objętości żołądka. W ostatniej wymienionej technice operacyjnej oprócz zmniejszenia objętości żołądka wykorzystuje się zmniejszenie powierzchni wchłaniania treści pokarmowej. Wszystkie wymienione wyżej operacje mogą być wykonywane metodą klasyczną (z otwarciem powłok jamy brzusznej poprzez cięcie) lub metodą laparoskopową (wprowadzanie do jamy brzusznej narzędzi chirurgicznych przez kilka otworów o średnicy rzędu kilku mm). Obecnie do wykonywania operacji bariatrycznych preferuje się technikę laparoskopową.

     

    Życie chorego po operacji

     

    Operacje zmniejszające powierzchnię wchłaniania skutecznie prowadzą do zmniejszenia masy ciała chorego. Większość chorych po tych operacjach w ciągu 2 lat od jej przeprowadzenia traci około 60% nadmiarowej masy ciała. Warunkiem uzyskania takich rezultatów jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i zdyscyplinowanie chorego. Nieprzestrzeganie diety, niezmienienie zwyczajów żywieniowych, brak współpracy z lekarzem są najczęstszymi przyczynami braku trwałego spadku masy ciała.

    Operacje obarczone są skutkami ubocznymi. Prowadzą do powstania niedoborów żywieniowych. Wyłączenie z pasażu dwunastnicy i jelita czczego prowadzi do zaburzeń wchłaniania. W tych częściach jelita dochodzi do wchłaniania większości żelaza i wapnia przy niedoborze witaminy B12. Powyższe stany mogą prowadzić do osteoporozy i niedokrwistości. Konieczna jest suplementacja, również witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – chodzi o witaminy A, D, E i K.

    Rękawowe wycięcie żołądka skutkuje usunięciem części żołądka, w której najliczniej występują komórki okładzinowe śluzówki żołądka. Komórki okładzinowe wydzielają czynnik wewnętrzny Castle'a. Jest on glikoproteiną łączącą się z witaminą B12 i przez to umożliwia jej wchłanianie. Brak czynnika Castle'a skutkuje niewchłanianiem się witaminy B12 do organizmu. W takiej sytuacji rozwija się niedokrwistość megaloblastyczna, czyli niedokrwistość z niedoboru witaminy B12. Po rękawowym wycięciu żołądka konieczna jest suplementacja witaminy B12 drogą doustną bądź domięśniową.

    Wybór właściwej metody operacji powinien oprzeć się na prawidłowej ocenie stanu chorego przez lekarza oraz na akceptacji metody przez samego chorego.

    Znaleziono: 3 wyników

    Powiązane filmy

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.