zarejestruj się zaloguj się

Alergia wziewna

Tekst: lek. Katarzyna Talowska
Alergia wziewna
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 27. lipca, 2015

Alergia wziewna występuje zarówno u dzieci, jaki u dorosłych. Alergeny, czyli czynniki, które wywołują reakcję alergiczną, możemy podzielić na sezonowe i całoroczne. Jednym z najczęstszych alergenów wziewnych są pyłki roślin, a najczęstszą manifestacją alergii jest alergiczny nieżyt nosa. Inne objawy alergii wziewnej to alergiczne zapalenie spojówek i astma alergiczna.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest alergia?

     

    Według definicji alergia to reakcja nadwrażliwości zapoczątkowana przez mechanizmy immunologiczne. Nadwrażliwość polega na pojawianiu się objawów, takich jak alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, w odpowiedzi na określony bodziec (alergen), który jest tolerowany przez osoby zdrowe.

    U około 10-20 % ludzi występuje dziedziczna skłonność to alergii, polegająca na nadmiernym wytwarzaniu immunoglobuliny IgE – jest to tak zwana atopia.

    Przeciwciała IgE łączą się z cząsteczką alergenu, przekazując informację do mastocytów (komórek tucznych), które w odpowiedzi uwalniają substancje odpowiedzialne za powstanie objawów alergii.

     

    Co jest przyczyną alergii wziewnej?

     

    Alergeny, czyli czynniki które wywołują reakcję alergiczną, możemy podzielić na sezonowe i całoroczne.

    Do alergenów sezonowych zaliczamy pyłki roślin. Okres pylenia trwa od połowy stycznia do połowy października. Pyłki, które są produkowane w bardzo dużych ilościach, mogę być przenoszone przez wiatr nawet na kilkaset kilometrów.

    W Polsce najczęściej uczulają pyłki traw, które pylą od początku maja do połowy września, z największym nasileniem w czerwcu i lipcu. Przykładem traw, które najczęściej uczulają są: kupkówka pospolita, kostrzewa łąkowa i tymotka łąkowa. Innymi sezonowymi alergenami wziewnymi są pyłki zbóż, chwastów i drzew.

    Alergeny całoroczne to roztocza kurzu domowego żywią się złuszczonym naskórkiem i bytują w pościeli, dywanach i meblach. Zwiększona liczba roztoczy występuję w okresach dużej wilgotności powietrza a także sezonowo w maju i kwietniu oraz we wrześniu i październiku. Wtedy nasilenie objawów jest największe.

    Przyczyną alergii wziewnej jest także sierść, naskórek oraz wydzieliny zwierząt podobnie jak roztocza zalegają w meblach tapicerowanych, dywanach i pościeli. Utrzymują się przez wiele miesięcy po usunięciu zwierzęcia z domu.

    Grzyby również mogą być przyczyną alergii. Najczęściej uczulają pleśnie, które bytują w ciepłych, wilgotnych miejscach (na przykład w łazience) oraz grzyby drożdżakopodobne.

     

    Alergiczny nieżyt nosa – objaw alergii wziewnej

     

    Objawem alergii wziewnej jest alergiczny nieżyt nosa:

    To jedna z najczęstszych manifestacji alergii wziewnej. Występuje u 10–30% populacji. Wśród objawów, których największe nasilenie występuje w nocy i nad ranem należy wymienić takie jak:

    • wodnista lub gęsta, śluzowa wydzielina z nosa,
    • kichanie,
    • świąd nosa, spojówek, uszu, podniebienia,
    • spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła,
    • zaczerwienienie nosa od częstego pocierania,
    • ciemne zabarwienie skóry pod oczami,
    • fałdy Denniego i Morgana na dolnej powiece (głównie u dzieci).

     

    Alergiczne zapalenie spojówek a alergia wziewna

     

    Innym, częstym objawem alergii wziewnej jest alergiczne zapalenie spojówek:

    Występuje u 15–20% populacji, często współistnieje z alergicznym nieżytem nosa. Po raz pierwszy pojawia się zwykle u dzieci w wieku przedszkolnym i przeważnie nasilenie objawów zmniejsza się z wiekiem.

    Występują objawy takie jak:

    • świąd spojówek – objaw najbardziej charakterystyczny,
    • przekrwienie i obrzęk spojówek,
    • obrzęk powiek,
    • łzawienie.

     

    Astma alergiczna a alergeny wziewne

     

    Astma alergiczna występuje zwykle u dzieci i młodych dorosłych. Mediatory uwolnione z komórek tucznych, w odpowiedzi na alergen, powodują skurcz oskrzeli.

    Objawami są:

    • duszność,
    • świszczący oddech,
    • kaszel – czasem występuje jako jedyny objaw,
    • mogą także występować objawy innych chorób alergicznych, np. alergiczny nieżyt nosa.

     

    Jak diagnozuje się alergię wziewną?

     

    Konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych. Przeciwciało IgE – oznacza się całkowite IgE w surowicy, którego podniesiony poziom może świadczyć między innymi o atopii, infekcji pasożytniczej, niektórych wrodzonych niedoborach odporności u dzieci ichorobach limfoproliferacyjnych. Oznaczenie całkowitego IgE jest mało swoiste. Bardziej miarodajnym badaniem jest oznaczenie alergenów swoistych IgE, których podwyższone stężenie świadczy o alergii na dany antygen lub grupę antygenów.

    Eozynofile we krwi obwodowej i wydzielinach – podwyższony poziom może świadczyć o alergii.

    Badając przyczyny alergii wziewnej wykonuje się ponadto testy skórne. Testy punktowe są podstawową metodą w diagnostyce alergii. Kroplę roztworu zawierającego antygen umieszcza się na skórze przedramienia lub pleców, którą nakłuwa się później nożykiem. Odstęp między nakłuciami musi wynosić minimum 2 centymetry. Musi być także zachowany odstęp około 5 centymetrów od dołu łokciowego i nadgarstka.

    Testy śródskórne stosuje się jeżeli testy punktowe wyszły ujemnie. Używa się stężenie 100–1000 razy mniejszego niż do testów punktowych.

    Odczytu testów punktowych i śródskórnych dokonuje się po około 15–20 minutach, kiedy nasilenie zmian jest największe. Mierzy się powstały bąbel w dwóch prostopadłych do siebie osiach.

     

    Jak leczyć alergię wziewną?

     

    W leczeniu alergii wziewnej objawowo stosuje się:

    • leki przeciwhistaminowe przyjmowanie doustnie, lub stosowane miejscowo w przypadku alergicznego nieżytu nosa i alergicznego zapalenia spojówek. Aplikuje się się je odpowiednio donosowo lub do worka spojówkowego,
    • glikokortykosteroidy podawane doustnie przy dużym nasileniu objawów alergii, lub donosowo w leczeniu alergicznego nieżytu nosa,
    • leki obkurczające naczynia błony śluzowej nosa, stosowane donosowo lub doustnie. Zmniejszają obrzęk błony śluzowej i ułatwiają oddychanie,
    • ß2-mimetyki, są stosowane wziewnie w astmie, rozszerzają oskrzela,
    • omalizumab to przeciwciało skierowanie przeciwko IgE, stosowany tylko w ciężkiej astmie o podłożu atopowym.

    W leczeniu przyczynowym stosuje się immunoterapię swoistą, polegającą na wielokrotnym podawaniu alergenu w postaci szczepionki, w celu wywołania tolerancji na czynnik uczulający i zmniejszenia nasilenia objawów alergii.

    Autor: lek. Katarzyna Talowska
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Jakie są objawy alergii?

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.