zarejestruj się zaloguj się

Troponina I – badanie i norma cTnI

Tekst: lek. Kamil Kowal
Dodane: 27. października, 2016

Badanie troponiny I wykonuje się przy podejrzeniu zawału mięśnia serca. Troponiny to białka, które występują w mięśniu serca, ale także w mięśniach poprzecznie prążkowanych. W momencie uszkodzenia mięśnia serca (w czasie zawału) wzrasta stężenie troponin sercowych. Podwyższone troponiny mogą pojawić się w innych chorobach serca (np. niewydolność lub zapalenie mięśnia serca).

lek. Kamil Kowal
AUTOR
SPIS TREŚCI:

    Co to jest troponina I (cTnI)?

     

    Troponina jest białkiem związanym z aparatem kurczliwym mięśni szkieletowych. Wyróżnia się trzy rodzaje troponin I,T oraz C. Troponiny I i T są bardzo przydatne w diagnostyce uszkodzenia i martwicy mięśnia sercowego.

    Troponiny zaliczane są do grupy białek wchodzących w skład aparatu kurczliwego mięśni szkieletowych (poprzecznie prążkowanych) jak i mięśnia sercowego. Wyróżniamy trzy rodzaje troponin: I, T oraz C.

    Troponina I (cTnI) oraz troponina T (cTnT) są związane tylko i wyłącznie z mięśniem sercowym. Zadaniem troponiny I w mięśniu sercowym jest łączenie się z aktyną i hamowanie oddziaływania aktyny z miozyną. W wyniku uszkodzenia mięśnia sercowego dochodzi do wzrostu ich stężenia. W prawidłowych warunkach ich poziom jest niewielki. Troponina T także służy diagnozowaniu zawału serca.

    W diagnostyce uszkodzenia mięśnia sercowego stosuje się oznaczenie jednej z tych dwóch troponin. Ewentualnie w niektórych przypadkach zamiennie oznacza się CK-MB. Wzrost aktywność troponiny I pojawia się po 4–6 godzinach od uszkodzenia mięśnia sercowego, jest to trochę później niż wzrost aktywność troponiny T (3–4 godziny). Szczyt aktywności troponina I osiąga po 10–24 godzinach. Natomiast normalizacja stężenia troponiny I występuje po 5–10 dniach.

     

    Kiedy należy wykonać badanie troponiny I?

     

    Badanie troponin sercowych wykonuje się w podejrzeniu uszkodzenia lub martwicy mięśnia sercowego (a ta występuje w po zawale serca w wyniku niedotlenienia jego komórek). Zwłaszcza jeżeli pacjent prezentuje objawy związane ze ściskającym bólem w klatce piersiowej oraz uczuciem duszności. Poprzez oznaczenie poziomu troponin możliwa jest diagnoza oraz ocena ryzyka zgonu wywołana martwicą mięśnia sercowego.

    Ocenę poziomu troponin wykonuje się w diagnostyce niewydolności serca, a także w monitorowaniu leczenia ostrych zespołów wieńcowych. Zalicza się do nich zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST oraz bez uniesienia odcinka ST.

    Badanie stężenie troponin bierze się pod uwagę w trakcie podejmowania decyzji o chirurgicznym poszerzeniu wcześniej zwężonego naczynia krwionośnego (tzw. rewaskularyzacja).

     

    Jak wykonuje się badanie troponiny I?

     

    Specjalne przygotowanie pacjenta do badania w celu oznaczenia troponiny I nie jest potrzebne. Jeżeli zajdzie taka konieczność należy pobrać od pacjenta niewielką ilość krwi z której wykona się oznaczenia. Dogodnym miejscem, z którego można pobrać krew jest żyła łokciowa pacjenta.

    Jeżeli pacjent przebywający w szpitalu ma założony wenflon, próbkę krwi można uzyskać tą drogą. Nie ma potrzeby wkłuwać się kolejny raz w naczynie żylne. Próbkę krwi umieszcza się w jałowej probówce i przekazuje się do laboratorium, które wykona oznaczenie.

    Oznaczenie troponin powtarza się jeszcze 2–3 razy (co 6–12 godzin) w celu określenia stanu pacjenta.

     

    Jaka jest norma troponiny I?

     

    Norma dla troponiny I mieści się w granicach 9–70 ng/l. Wartości prawidłowe dla oznaczenia troponin są uzależnione od płci, wieku, a także od zastosowanej metody laboratoryjnej. Dlatego każdy wynik powinien być zaopatrzony w zapis wartości referencyjnych. Otrzymany wynik musi być skonsultowany z lekarzem prowadzącym.

    Nie zawsze podwyższone troponiny są objawem zawału. Odchylenia od normy zdarzały się podczas intensywnego wysiłku fizycznego.

     

    Wynik badania troponiny T

     

    Podwyższone wartości troponin notuje się w:

    • zawale serca,
    • niewydolności serca,
    • kardiomiopatii przerostowej,
    • rozwarstwieniu aorty,
    • uszkodzeniu mięśnia sercowego z powodu masażu serca podczas resuscytacji, operacji kardiochirurgicznej, defibrylacji lub urazu mechanicznego,
    • zapaleniu mięśnia sercowego
    • przełomie nadciśnieniowym
    • wadzie zastawki aortalnej,
    • zatorowości płucnej,
    • niewydolności oddechowej,
    • terapii środkami kardiotoksycznymi,
    • niewydolności nerek lub tarczycy,
    • krwotoku podpajęczynówkowego,
    • udarze mózgu,
    • sarkoidozie, hemochromatozie naciekającej mięsień sercowy,
    • sepsie.
    Autor: lek. Kamil Kowal
    Znaleziono: 2 wyników

    Powiązane filmy

    Znaleziono: 2 wyników
    Wyświetlaj: 10 20 wyników

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.