zarejestruj się zaloguj się

Biopsja jąder

Tekst: Redakcja Wylecz.to
Biopsja jąder
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 18. listopada, 2013

Biopsja jąder jest metodą, dzięki której uzyskiwany jest materiał do badania mikroskopowego. Badanie jąder stosowane jest przede wszystkim w niepłodności u mężczyzn oraz diagnozowaniu zmian nowotworowych. Biopsja jądra pozwala także na bezpośrednie pobranie plemników, w celu przeprowadzenia zabiegów inseminacji lub in vitro.

SPIS TREŚCI:

    Na czym polega biopsja jąder?

     

    Biopsja jądra to pobraniu materiału z miejsca, w którym podejrzewane jest istnienie stanu patologicznego, celem diagnostyki. Wycinek jest badany pod mikroskopem, na tej podstawie można pewnie postawić ostateczne rozpoznanie. Wyjątkowo, biopsja jądra może mieć także aspekty lecznicze – można za jej pomocą pobrać plemniki i dokonać zapłodnienia. Biopsja jądra wykonywana jest za pomocą kilku różnych metod.

    • Chirurgiczna otwarta biopsja jądra polega na nacięciu skóry moszny i osłonek jądra i pobraniu bezpośrednio wycinka z odsłoniętego na małej powierzchni jądra.
    • Możliwe jest także pobranie materiału za pomocą grubej igły typu tru cut. Nakłuwa się w tym celu jądro i aspiruje nieco tkanki. Metoda ta jest wykorzystywana raczej do pobierania plemników z jądra niż do diagnostyki chorób, ponieważ ilość pobranej tkanki jest zbyt mała do rzetelnej oceny.
    • Połączeniem obu rodzajów badań jest biopsja mapująca, czyli pobranie igłą materiału z wielu miejsc w jądrze, co pozwala nie tylko na pobranie plemników, ale także na uzyskanie dużej ilości komórek do badań na obecność nowotworu.

     

    Biopsja jądra przy niepłodności męskiej

     

    Niemożność zajścia w ciążę, pomimo stosunków bez zabezpieczeń w okresie kolejnych 12 miesięcy określana jest mianem niepłodności. Niepłodność męska stanowi blisko połowę ogólnej liczby. Brak plemników w spermie, czyli azoospermia, lub oligozoospermia – znaczne zmniejszenie ich liczby, skłania do badań jąder. Przyczyny bowiem mogą tkwić w nieprawidłowej produkcji lub mechanicznej przeszkodzie w przepływie plemników przez nasieniowodowy do cewki moczowej i dalej na zewnątrz. Niedrożność dróg wyprowadzających nasienie z plemnikami może być spowodowana bliznami pozapalnymi, powstałymi przy gojeniu się. Do najczęstszych należą infekcje bakteriami E. coli, ale także dwoinką rzeżączki czy chlamydiami oraz zapalenie jąder w przebiegu świnki. Przyczynami zaburzeń w powstawaniu plemników w jądrze są brak komórek plemnikotwórczych – zespół samych komórek Sertoliego – lub zahamowanie dojrzewania plemników przez toksyny, alkohol, zaburzenia hormonalne.

     

    Diagnostyka zmian przedrakowych

     

    Diagnostyka zmian przedrakowych jąder i obserwacja grup podwyższonego ryzyka wystąpienia raka. Do grupy tej należą mężczyźni z:

    • wnętrostwem (czyli jądrem we wnętrzu jamy brzusznej, które nie zstąpiło do moszny),
    • brakiem plemników w nasieniu połączone z niedorozwojem jądra,
    • zaburzeniami w różnicowaniu płci (obojnactwo),
    • nowotworem drugiego jądra.

    Badania kontrolne umożliwiają wykrycie wczesnych form raka i podjęcie leczenia. Na tym etapie nie ma jeszcze żadnych objawów klinicznych, dlatego ważne jest, by w wymienionych stanach patologicznych pamiętać o badaniach profilaktycznych. Także obecność mikrozwapnień i niejednorodnej struktury jądra skłania do podjęcia decyzji o biopsji jądra. Nowotwory jądra w 97% wywodzą się z komórek zarodkowych i zalicza się do nich:

    • nasieniaka,
    • raka zarodkowego,
    • kosmówczaka,
    • potworniaka.

     

    Pobranie plemników do zapłodnienia

     

    Plemniki uzyskane drogą biopsji igłowej, mogą zostać użyte do tzw. rozrodu wspomaganego. Technika ta stosowana jest w przypadku, gdy prawidłowo powstające plemniki z powodu niedrożności nasieniowodu nie mogą dostać się do komórki jajowej w naturalny sposób. Techniki rozrodu wspomaganego umożliwiają zapłodnienie, pomimo przeszkód anatomicznych. Plemniki w specjalnym płynie mogą być podane bezpośrednio do macicy lub jajowodu – jest to inseminacja. Zapłodnienie in vitro polega na pobraniu od kobiety komórki jajowej, umieszczeniu jej w pojemniku oraz dodanie kilku wybranych plemników. Po zapłodnieniu zarodek przenoszony jest do macicy. Jeszcze bardziej skomplikowaną metodą jest wstrzyknięcie plemnika do komórki jajowej i transfer zarodka do macicy. Należy pamiętać, że wszystkie te metody obarczone są dosyć wysokim odsetkiem niepowodzeń, a starania o dziecko często trwają wiele lat.

     

    Jak wygląda biopsja jądra?

     

    Przed zabiegiem lekarz wykonujący zabieg biopsji jądra zbiera dokładny wywiad dotyczący całej historii choroby. Jeśli biopsja będzie odbywała się w znieczuleniu ogólnym, również anestezjolog przeprowadzi z pacjentem wywiad lekarski.

    Przed zabiegiem nie wolno nic jeść ani pić w danym dniu (lub na 6 godzin przed zabiegiem, jeśli odbywa się po południu). Badanie odbywa się na sali operacyjnej, w jałowych warunkach. Wiąże się to z kilkudniowym (1-3 dni) pobytem w szpitalu.

    Znieczulenie do biopsji jądra może być ogólne, najczęściej jednak znieczula się jądro miejscowo, zastrzykiem z lidokainy. Lekarz jedną ręką napina skórę nad jądrem, a drugą wykonuje małe nacięcie. Następnie po kolei nacina osłonki jądra i ściska je delikatnie, aby odsłonić kanaliki plemnikotwórcze. Pobiera z nich mały wycinek, a następnie zszywa po kolei nacięcia. Zabieg trwa kilkadziesiąt minut.

    Nieco inaczej wygląda biopsja igłowa. Grubą igłą nakłuwa się wybrane miejsce (lub kilka miejsc, w przypadku biopsji mapowanej) w celu pobrania materiału. Wyróżnia się kilka rodzajów biopsji terapeutycznych (uzyskiwanie plemników do rozrodu wspomaganego).

    • PESA (przezskórne pobranie plemników z najądrza) polega na nakłuciu najądrza i pobraniu z niego płynu z plemnikami.
    • MESA to zabieg chirurgiczny, w którym nacina się najądrze i w ten sposób pobiera materiał.
    • TESA to nakłucie igłą biopsyjną jądra,
    • TESE to otwarta chirurgiczna biopsja jądra.

    Plemniki z biopsji terapeutycznej dzielone są na dwie grupy – jedna posyłana jest do badania pod mikroskopem. Jeśli wynik jest prawidłowy, druga część może być użyta do zapłodnienia pozaustrojowego lub inseminacji. Po biopsji jądra możliwe są powikłania w postaci:

    • bólu jądra,
    • krwiaka,
    • zapalenia jądra i najądrza,

    są one jednak rzadkie.

     

    Przeciwwskazania do przeprowadzenia biopsji jąder

     

    Przeciwwskazaniami do wykonania zabiegu biopsji jądra są:

    • jawny guz jądra,
    • zmiany ropne na skórze moszny (możliwość transmisji infekcji do wnętrza jądra).
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Guz jądra

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.