zarejestruj się zaloguj się

Wapń całkowity w surowicy

Tekst: Kamil Kowal
Wapń całkowity w surowicy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 03. grudnia, 2014

Badanie stężenia wapnia całkowitego w surowicy wykonuje się w przypadku podejrzenia hipokalcemii (niskie stężenie wapnia) lub hiperkalcemii (wysokie stężenie wapnia). Badanie wapnia w surowicy wykonuje się w diagnozowaniu chorób kości, nerek, układu krążenia i układu nerwowego. Objawy hipokalcemii: to skurcze mięśni, drżenie dłoni, mrowienie. Objawy hiperkalcemii to: zaparcia, osłabienie, bóle brzucha, duże pragnienie.

SPIS TREŚCI:

    Jak jest rola wapnia? Jakie są źródła wapnia?

     

    Wapń jako makroelement stanowi 1,4 – 1,6% ogólnej masy ciała. Określa się, że prawie cały wapń znajduje się w przestrzeni pozakomórkowej – 98% wapnia znajduje się w kościach, natomiast 1–2 % stanowi wapń szybkowymienialny. Wynika z tego, że wapń jest podstawowym składnikiem budującym kości, a ponadto wpływa na twardość zębów, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania serca, bierze udział w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej, bierze udział w przepuszczalności błon biologicznych, w utrzymaniu pobudliwości tkanek, odpowiada za prawidłowy skurcz mięśni, a także jest niezbędny w procesach krzepnięcia krwi oraz wchłaniania witaminy B12.

    Wapń do organizmu człowieka dostarczany jest wraz z pokarmami mlecznymi oraz mlekopochodnymi, a także z pieczywem, jajami, warzywami zielonymi. Wapń zawarty jest również w kaszach gruboziarnistych, orzechach, migdałach, sezamie.

     

    Kiedy należy zbadać poziom wapnia całkowitego w surowicy?

     

    Oznaczenie wapnia całkowitego w surowicy zleca się w celu wykrycia, rozpoznania, a następnie monitorowania wielu poważnych chorób kości, nerek, serca, układu nerwowego, a także zębów.

    Podstawowymi wskazaniami do oznaczenia poziomu wapnia są objawy hipokalcemii (niskiego poziomu wapnia w surowicy) objawiające się:

    • bolesnymi skurczami mięśni,
    • drżeniem dłoni,
    • mrowieniem wokół ust,
    • uczuciem lęku,

    Badanie stężenia wapnia w surowicy wykonuje się przy podejrzeniu hiperkalcemii. Objawami podwyższonego poziomu wapnia w surowicy jest

    Badanie poziomu wapnia zleca się u pacjentów z niewydolnością nerek (w schorzeniu tym często dochodzi do obniżenia poziomu tego makroelementu) oraz z innymi chorobami np. choroby tarczycy, choroby nowotworowe, stan niedożywienia, choroby jelit.

     

    Jak bada się wapń całkowity w surowicy?

     

    Do oznaczenia wapnia całkowitego w surowicy nie jest wymagane specjalne przygotowanie.

    Do przeprowadzenia oznaczenia jest niezbędne uzyskanie od pacjenta krwi żylnej – najczęściej z żyły łokciowej. Jest ona umiejscowiona w dole łokciowym. Przed samym pobraniem należy dobrze odkazić miejsce zaplanowanego ukłucia. Następnie igłę wprowadza się do naczynia i aspiruje krew do jednorazowej strzykawki. W wyjątkowych okolicznościach u dzieci można zastosować niewielkie nacięcie specjalnym nożykiem – lancetem, a wypływającą krew umieścić w probówce. Pozyskany materiał należy przekazać do analizy w laboratorium.

     

    Wynik badania wapnia całkowitego w surowicy

     

    Określa się że prawidłowe wartości dla wapnia całkowitego w surowicy mieszczą się w zakresie 2,2 –2,75 mmol/l (9–11 mg/dl). Pacjenci, którzy otrzymali wyniki powinni obowiązkowo skonsultować je ze swoim lekarzem prowadzącym.

    Podwyższony poziom wapnia w surowicy świadczyć o:

    • pierwotnej nadczynności przytarczyc,
    • nowotworach kości lub zmianach nowotworowych produkujących hormon podobny do parathormonu (hormonu, który wyzwala uwalnianie wapnia z kości do surowicy krwi),
    • przedawkowaniu witaminy D,
    • nadczynności tarczycy,
    • procesie gojenia się złamania,
    • stanie po przeszczepieniu nerki,
    • gruźlicy,
    • sarkoidozie.

    Obniżony poziom wapnia w surowicy świadczyć może o:

    • niskiej podaży wapnia w spożywanych pokarmach,
    • nieprawidłowym wchłanianiu tego pierwiastka z przewodu pokarmowego na skutek upośledzonego wchłania, nieprawidłowego trawienia lub niedoborów witaminy D.
    • nadmiernym odkładaniu się wapnia w kościach lub tkankach miękkich,
    • nadmiernej utracie wapnia z moczem np. podczas stosowania diuretyków pętlowych,
    • stanach niedoboru witaminy D związanych z niedostatecznym przyjmowaniem tej witaminy z pokarmem lub w przebiegu nieprawidłowych szlaków metabolicznych zachodzących w wątrobie lub nerkach,
    • interakcjach z witaminą D przyjmowanych innych leków np. leki przeciwpadaczkowe (pochodne hydantoiny lub kwasu barbiturowego),
    • niedoczynności przytarczyc prowadzącej do niedoboru parathormonu,
    • oporności tkanek na parathormon w przebiegu rzekomej niewydolności przytarczyc.
    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Wapń całkowity w moczu

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.