zarejestruj się zaloguj się

Rezonans magnetyczny (MRI) głowy

Tekst: Miłosz Turkowiak
Rezonans magnetyczny (MRI) głowy
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 23. maja, 2014

Rezonans magnetyczny głowy jest bardzo precyzyjnym badaniem obrazowym przydatnym zwłaszcza do oceny ośrodkowego układu nerwowego. Wskazaniem do badania MRI głowy jest wodogłowie, guz mózgu, tętniak, wada rozwojowa, stwardnienie rozsiane, choroby przysadki mózgowej. Rezonans głowy pozwala dokładnie przyjrzeć się wszystkim pozostałym tkankom i narządom w obrębie głowy.

SPIS TREŚCI:

    Czym jest rezonans magnetyczny głowy?

     

    Jak wspomniano powyżej, badanie metodą rezonansu magnetycznego wykorzystane może być do zobrazowania wszystkich struktur budujących głowę i szyję. Jest to jedno z najważniejszych narzędzi umożliwiających przyjrzenie się budowie (a w niektórych wariantach badania również pracy) ośrodkowego układu nerwowego, na który składają się mózgowie i rdzeń kręgowy oraz otaczającej go tkanki nerwowej i zaopatrujących go naczyń krwionośnych. Pozwala ponadto ocenić budowę i otoczenie narządów zmysłów (wzroku, słuchu i równowagi), jamę nosową i gardłową, węzły chłonne oraz inne tkanki miękkie i szkielet budujący głowę i szyję

     

    Jak działa rezonans magnetyczny?

     

    Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. MRI – magnetic resonance imaging) jest jedną z najważniejszych we współczesnej medycynie technik uzyskiwania obrazu wnętrza ciała. Działanie rezonansu magnetycznego polega na zastosowaniu bardzo silnych magnesów, które pozwalają na wywołanie zjawiska tzw. jądrowego rezonansu magnetycznego. Powstające w tym procesie zmiany pola elektromagnetycznego, powstające przede wszystkim dzięki właściwościom fizycznym jąder atomów wodoru, wykrywane są przez detektory i przetwarzane przez komputer.

    Dzięki temu, że atomy wodoru obecne są we wszystkich cząsteczkach organizmu, w różnej ilości w poszczególnych strukturach, możliwe jest uzyskanie bardzo precyzyjnych obrazów ciała w postaci cienkich przekrojów (warstw). Zaletą w stosunku do innej dokładnej techniki radiologicznej – tomografii komputerowej – jest brak konieczności stosowania uszkadzającego komórki promieniowania jonizującego. Standardowe oprzyrządowanie wykorzystywane w badaniu składa się z cylindra (w nim znajduje się aparatura wytwarzająca pole magnetyczne i detektory) połączonego z łóżkiem oraz komputera przetwarzającego dane.

    Rezonans głowy może być wykonany z użyciem środka kontrastowego podawanego dożylnie (najczęściej jest to gadolinu), jednak konieczność taka nie należy do częstych. Również w tym przypadku ryzyko badania jest mniejsze niż w przypadku tomografii komputerowej. Istnieje wiele wariantów badania z użyciem rezonansu magnetycznego – np. w razie potrzeby uzyskania dokładnego obrazu naczyń stosuje się tzw. angio-MR, do badania pracy ośrodkowego układu nerwowego wykorzystywany jest natomiast tzw. funkcjonalny rezonans magnetyczny – fMRI. Warto zaznaczyć, że w chwili obecnej badanie MRI uważane jest za najbezpieczniejszą i najdokładniejszą metodę diagnostyki radiologicznej.

     

    Wskazania do wykonania rezonansu magnetycznego głowy

     

    Z uwagi na bezpieczeństwo badania i jakoś uzyskiwanych obrazów, badanie głowy rezonansem magnetycznym wskazane jest w wielu stanach klinicznych. Należą do nich zwłaszcza choroby ośrodkowego układu nerwowego:

    • tętniaki mózgu,
    • wodogłowie,
    • udary,
    • guzy mózgu nowotworowe,
    • stwardnienie rozsiane,
    • wady rozwojowe,
    • choroby nerwów.

    Wskazaniem do badania rezonansu magnetycznego głowy są wszelkie objawy sugerujące patologię tego układu:

    • silne zawroty głowy,
    • bóle głowy,
    • omdlenia,
    • drgawki,
    • zaburzenia widzenia o niejasnej przyczynie.

    Rezonans głowy pozwala między innymi na dokładną lokalizację zmian, określenie ich rozległości i stosunku do otaczających tkanek, w przypadku nowotworów przydaje się do określenia stopnia ich zaawansowania, wspomaga planowanie operacji chirurgicznych w obrębie głowy, a w udarach pozwala stwierdzić ich rodzaj oraz oszacować rozległość uszkodzenia i czas od ich wystąpienia. Podobnie jak w przypadku ośrodkowego układu nerwowego, MRI głowy stwarza możliwość precyzyjnej oceny pozostałych struktur w obrębie głowy (i szyi) i wykorzystywane jest w diagnostyce zmian patologicznych w tym rejonie (np. wad anatomicznych, skutków urazów, guzów nowotworowych, zmian naczyniowych, itd.). Jednym z wykonywanych badań jest także rezonans magnetyczny przysadki.

     

    Badanie MRI głowy – jak wygląda i jak przebiega?

     

    Jak przygotować się do badania rezonansem? Ze względu na konieczność umieszczenia w cylindrze rezonansu magnetycznego, jeśli pacjent cierpi na klaustrofobię (lęk przed ciasnymi pomieszczeniami), przed badaniem musi poinformować o tym lekarza. Mogą być w tym przypadku zastosowane środki uspokajające. Ponieważ badanie wymaga zastosowania bardzo silnego pola magnetycznego, koniecznie należy powiedzieć lekarzowi o obecności w cielewszelkich metalowych przedmiotów – obejmuje to między innymi:

    • stymulatory serca,
    • wszczepialne kardiowertery-defibrylatory,
    • implanty ucha środkowego,
    • niektóre typy sztucznych zastawek serca,
    • metalowe protezy kończyn i stawów,
    • stenty i klipsy naczyniowe,
    • śruby i druty zakładane na stałe i czasowo w czasie zabiegów ortopedycznych.

    Z podobnych względów należy przekazać fakt pracy w przemyśle metalurgicznym (ryzyko uszkodzenia oka w przypadku obecności opiłków żelaza w rogówce lub twardówce). Należy przedstawić lekarzowi całą osobistą dokumentację medyczną (zwłaszcza w przypadku obecności choroby nerek) oraz poinformować o ewentualnej ciąży (lub możliwości jej obecności). Jeśli lekarz nie zalecił inaczej, w dniu badania nie trzeba być na czczo i można zażyć przyjmowane na stałe leki. Bardzo ważne jest, aby na ubraniu i na ciele nie znajdowały się żadne, nawet bardzo małe metalowe przedmioty (np. okulary, aparat na zęby, biżuteria, kolczyki, spinki do włosów, długopisy) ani urządzenia elektroniczne (w tym telefony komórkowe, aparaty słuchowe, a także np. karty kredytowe).

    Po zgłoszeniu się na badanie MRI pacjent proszony jest o położenie się na wznak na stole rezonansu magnetycznego. W przypadku badania MRI z kontrastem, przed badaniem zakładany jest wenflon i środek kontrastowy podawany jest dożylnie. Stół przesuwany jest tak, aby głowa pacjenta znajdowała się w odpowiednim miejscu wewnątrz cylindra rezonansu. Aby zapobiec mimowolnym ruchom głowy, może zostać użyte plastikowe zabezpieczenie. Po ustawieniu wymaganej pozycji personel opuszcza pomieszczenie. Komunikacja między pacjentem i osobami wykonującymi badanie możliwa jest przez cały okres badania dzięki systemowi mikrofonów i głośników oraz oknie między pomieszczeniem z rezonansem i pomieszczeniem dla personelu.

    Pacjent proszony jest o pozostanie w bezruchu przez cały czas badania (wszelkie ruchy powodują zniekształcenia uzyskanych obrazów). Pracujący rezonans magnetyczny wydaje głośne dźwięki, które mogą być nieprzyjemne dla pacjenta – z tego względu może on dostać zatyczki do uszu lub słuchawki. Czas badania zależny jest od jego parametrów i trwa zwykle od około pół godziny do godziny. Po zakończonym badaniu rezonansu głowy można od razu powrócić do zwyczajnych czynności. W przypadku podania środków uspokajających przed badaniem, pacjent proszony jest o pozostanie na terenie placówki przez około 2 godziny.

     

    Przeciwwskazania do rezonansu magnetycznego głowy

     

    Badanie MRI głowy nie może zostać wykonane w przypadku obecności w ciele na stałe jakichkolwiek metalowych przedmiotów (przykłady podano powyżej). Badanie z użyciem środka kontrastowego nie powinno być wykonywane w przypadku współistniejącej choroby nerek, chyba że jest to niezbędne w procesie leczniczym. Mimo braku dowodów wskazujących na szkodliwość silnego pola magnetycznego dla płodu, unika się badania rezonansem magnetycznym w pierwszym trymestrze ciąży, chyba że jest to konieczne.

    Ponadto w przypadku ciężkiego stanu pacjenta i w sytuacjach nagłych (takich jak duże obrażenia twarzy i głowy, świeże krwawienie do mózgu, wczesne objawy udaru mózgu) preferuje się inne techniki obrazowania. Wynika to z konieczności stosowania urządzeń z elementami metalowymi i elektronicznymi u pacjentów w ciężkim stanie oraz z długiego czasu badania i trudności z szybką interpretacją wyników, niezbędną w stanach wymagających pilnej interwencji.

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.