zarejestruj się zaloguj się

Wymaz z nosa

Tekst: Katarzyna Paciorek
Wymaz z nosa
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 14. października, 2014

Wymaz z nosa to badanie, które ma na celu określenie jaki rodzaj patogenów odpowiada za zakażenie górnych dróg oddechowych i jest przyczyną uciążliwych objawów takich jak np. katar. Badanie pozwala określi jaki rodzaj bakterii jest przyczyną objawów choroby i dobrać odpowiednie leczenie. Wymaz z nosa jest badaniem bezbolesnym. Nie wykonuje się go rutynowo.

SPIS TREŚCI:

    W jakim celu pobiera się wymaz z nosa?

     

    Wymaz z nosa pobierany jest w celu określenia rodzaju drobnoustrojów zasiedlających jamę nosową. Lekarz najczęściej zleca wykonanie takiego badania u pacjentów z przewlekającymi się, uporczywymi infekcjami górnych dróg oddechowych, które nie poddają się standardowemu leczeniu.

    Wymaz to rodzaj badania mikrobiologicznego, które polega na pobraniu próbki z określonego miejsca w ciele człowieka, w tym przypadku – z nosa . Nos jest siedliskiem wielu drobnoustrojów. Jeśli jest to mikroflora fizjologiczna, nie jest to oznaką choroby. Czasem zdarzyć się jednak może, że do fizjologicznej flory bakteryjnej dołączą patologiczne bakterie.

    Do fizjologicznych drobnoustrojów kolonizujących jamę nosa należy najczęściej gronkowiec koagulazo-ujemny – Staphylococcus epidermidis. U niemal 1/3 populacji w jamie nosowej można wykryć patologiczną bakterię – gronkowca złocistego – Staphylococcus aureus. Ten drobnoustrój jest czynnikiem odpowiadającym za wiele schorzeń. Osoby u których stwierdza się obecność tego patogenu, ale nie występują u nich związane z tym objawy chorobowe nazywani są tzw. nosicielami bezobjawowymi. Jednak u części pacjentów należących do grup ryzyka, infekcja związana z zakażeniem gronkowcem złocistym może się rozwinąć. Do osób z grup ryzyka należą przede wszystkim pacjenci z niedoborami odporności, chorujący na cukrzycę, czy pacjenci po przeszczepach.

     

    Kiedy wykonuje się wymaz z nosa?

     

    Wymaz z nosa najczęściej pobiera się w celu określenia patogenu, który zainfekował górne drogi oddechowe i nie jest on podatny na zwykle stosowane antybiotyki w ramach antybiotykoterapii empirycznej. Wymazu z nosa nie wykonuje się rutynowo, lekarz zazwyczaj zleca go, gdy u pacjenta występuje przewlekły, uciążliwy i nie poddający się leczeniu katar.

    Wymaz z nosa pobiera się również na ustalenie nosicielstwa w kierunku gronkowca złocistego – S. ureus, a w szczególności jego szczepu MRSA – czyli meticylinoopornego oraz innych patogenów, które też mogą być źródłem nosicielstwa – S. pneumoniae, H. influenzae, M. catarrhalis, N. meningitidis.

    Istnieje również możliwość pobrania wymazu z nosa i wykonania badania cytologicznego. Badanie takie wykonuje się w diagnostyce alergicznego nieżytu nosa, w trakcie monitorowania leczenia i odpowiedniego doboru leków. Oceniana jest między innymi obecność w wydzielinie eozynofilii. Eozynofile to komórki kwasochłonne, które obecne są w jamie nosowej w przebiegu przewlekłych nieżytów nosa.

     

    Jak wykonuje się wymaz z nosa?

     

    Wymaz z nosa może być pobrany o każdej porze. Materiał powinien być pobrany w możliwie jak najwcześniejszym okresie choroby. Przed pobraniem wymazu, ważne jest, aby pacjent nie wydmuchiwał nosa (wyjątek, jeśli wymaz pobierany jest w celu diagnostyki alergicznego nieżytu nosa). Pacjent nie powinien na około 2 godziny przed pobraniem wymazu stosować środków przeciwbakteryjnych, a także innych maści, aerozoli i kropli do nosa.

    Jeśli pacjent stosował antybiotyk, wymaz powinien być pobrany przed jego podaniem lub 3-5 dni po jego odstawieniu. W przeciwnym wypadku wynik badania może być zafałszowany. Pacjent odchyla głowę do tyłu, a lekarz lub wykwalifikowana pielęgniarka wprowadza specjalny patyczek do jednego z nozdrzy i pobiera materiał, a następnie powtarza taką samą czynność i pobiera wymaz z drugiego nozdrza. Patyczki umieszczane są w specjalnym, jałowym pojemniku, który zawiera odpowiednie podłoże konieczne do wzrostu bakterii.

    Niekiedy może zdarzyć się taka sytuacja, w której lekarz będzie chciał otrzymać dokładniejszy i bardziej wiarygodny wynik badania. Wymaga to wykonania pobrania wymazu pod kontrolą endoskopu. Badanie takie wykonują lekarze otolaryngolodzy. Podczas takiej formy pobierania wymazu z nosa, lekarz stosuje znieczulenie miejscowe i środki obkurczające błonę śluzową nosa. Wówczas pobrany materiał jest bardziej wiarygodny, lekarz bowiem stara się pobrać wymaz z okolicy ujścia zatok przynosowych. Taki rodzaj wymazu zlecany jest wówczas, gdy pacjent cierpi na ostre zapalenie zatok przynosowych, niepoddające się standardowemu leczeniu. Niezbędne jest wtedy określenie patogenu i jego antybiotykowrażliwości oraz oporności na leczenie.

    Badanie to nie jest bolesne. Trwa krótko, do kilku sekund. Dla niektórych pacjentów może być odczuwane jako nieprzyjemne.

     

    Wymaz z nosa a wynik posiewu

     

    Pożądany wynik badania, to oczywiście wynik ujemny na obecność badanego drobnoustroju.

    Wynik ujemny powinien dotyczyć: S.aureus, S. pneumoniae, H. influenzae, M. catarrhalis, N. meningitidis.

    Należy jednak pamiętać, że niektóre osoby mogą być nosicielami wyżej wymienionych patogenów i mogą nie mieć żadnych dolegliwości. Wówczas, gdy wynik będzie dodatni, stwierdza się nosicielstwo danego patogenu.

    W badaniu cytologicznym wymazu z nosa u zdrowego człowieka znajdują się głównie komórki nabłonkowe – walcowate i kubkowe, z przewagą tych pierwszych.

     

    Wynik posiewu wymazu z nosa

     

    Gdy otrzymany wynik posiewu z nosa jest ujemny, wówczas lekarz może wykluczyć infekcje o podłożu bakteryjnym. Oczywiście może zdarzyć się, że materiał został pobrany nieprawidłowo, pacjent nie przestrzegał zaleceń i wynik badania może być fałszywie ujemny.

    Gdy wynik posiewu jest ujemny przyczyną zakażenia mogą być wówczas wirusy. Wirusy, które powodują nieżyt nosa to: wirusy grypy i paragrypy, rynowirusy, adenowirusy.

    Gdy wynik posiewu wymazu z nosa wyjdzie dodatni i brak jest towarzyszących objawów można wówczas stwierdzić nosicielstwo. Nie jest to wskazaniem do podjęcia leczenia. Próbę eradykacji S. aureus można podjąć jedynie przed ciężkimi zabiegami operacyjnymi – np. kardiochirurgicznymi, bądź w okresie pooperacyjnym w ramach profilaktyki zakażeń.

    Gdy badanie było przeprowadzane w kierunku na obecność eozynofilii i wynik będzie dodatni, może to świadczyć o odczynie atopowym i jest charakterystyczne dla przewlekłego nieżytu nosa.

    Tagi: wymaz z nosa

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.