zarejestruj się zaloguj się

Przeciwciała IgM przeciwko wirusowi Epsteina-Barr IgM

Tekst: Kamil Kowal
Przeciwciała IgM przeciwko wirusowi Epsteina-Barr IgM
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 10. grudnia, 2014

Badanie na obecność przeciwciał IgM przeciwko wirusowi Epsteina-Barr wykonuje się u pacjentów, u których podejrzewa się rozwój mononukleozy zakaźnej. Wirus Epsteina-Barr odpowiada za rozwój mononukleozy. Jeżeli oznaczenie wykaże obecność przeciwciał IgM w badanej próbce krwi, to wskazuje to na świeżą, ostrą fazę zarażenia wirusem EBV.

SPIS TREŚCI:

    Czym są przeciwciała IgM przeciw wirusowi Epsteina-Barr (EBV)?

     

    Są to przeciwciała IgM występujące przeciw antygenowi kapsydu wirusa Epsteina-Barr. Wirus ten zaliczany jest do rodziny Herpesviridae, wirusów wywołujących opryszczkę. Najczęściej lokalizuje się on w komórkach nabłonka płaskiego wyścielającego jamę ustną, gardło, a także w limfocytach B. Patogen ten wywołuje chorobę zwaną mononukleozą zakaźną.

    W populacji ludzkiej jest to bardzo często występujący wirus. Ocenia się, że wśród osób po 40 roku życia wirus Epstaina-Barr występuje aż w 80%. Do zarażenia tym patogenem najczęściej dochodzi w wyniku bezpośredniego kontaktu ze śliną np. poprzez pocałunki, używanie tych samych sztućców z osobą zarażoną, ozdrowieńcem lub osobą, będącą utajonym nosicielem. Innymi drogami zarażenia się wirusem jest transfuzja krwi, używanie tych samych rzeczy co osoba zarażona lub z którymi mogła mieć kontakt.

    Najczęściej infekcja występuje u dzieci w wieku przedszkolnym. Przebiega ona zwykle bezobjawowo lub skąpoobjawowo. Drugim najczęstszym okresem, w którym można przebyć chorobę jest okres dojrzewania oraz wczesnej dorosłości.

    Rozpoznanie mononukleozy zakaźnej wywołanej wirusem Epsteina-Barr może dawać następujące objawy:

    • złe samopoczucie,
    • gorączka,
    • dreszcze,
    • ostre zapalenie gardła,
    • powiększenie węzłów chłonnych,
    • brak apetytu,
    • bólami mięśniowo-stawowe.                     

    Metodą diagnostyki stosowaną do rozpoznania zarażenia wirusem Epsteina-Barr jest badanie serologiczne. Służy ono do określenia miana przeciwciał IgM, przeciwciał IgG oraz przeciwciał EBNA. Wykrycie przeciwciał IgM przeciwko wirusowi Epsteina-Barr oznacza świeżą, ostrą fazę zakażenia. Przeciwciała IgG pojawiają się w późnej fazie zarażenia po zniknięciu przeciwciał IgM.

     

    Kiedy należy badać poziom przeciwciał IgM przeciw wirusowi Epsteina-Barr?

     

    Wskazaniem do oznaczenia poziomu przeciwciał przeciw wirusowi Epsteina-Barr IgM jest podejrzenie rozpoznania mononukleozy zakaźnej opartej na prezentowanych przez pacjenta objawach. Oznaczenie pozwala również zróżnicować mononukleozę z innymi chorobami mającymi podobne objawy

    Szczególnym stanem kiedy zaleca się wykonać oznaczenie jest kobieta w ciąży z objawami podobnymi do grypy, oznaczenie przeciwciał przeciw wirusowi Epsteina-Barr IgM pozwoli na wykluczenie rozwijającej się mononukleozy zakaźnej lub umożliwi wczesne rozpoznanie tej zakaźnej choroby.

     

    Wyniki badania na przeciwciała przeciwko wirusowi Epsteina-Barr

     

    Aby oznaczyć przeciwciała przeciw wirusowi Epsteina-Barr IgM nie są wymagane szczególne przygotowanie, nie trzeba być na czczo.

    Do oznaczenia przeciwciał konieczne będzie uzyskanie od pacjenta próbki krwi. Doświadczona w tym zakresie osoba wykonuje wkłucie do żyły łokciowej cienką igłą, a następnie pobiera krew do jednorazowej strzykawki. Dół łokciowy, w którym przebiega żyła łokciowa należy dokładnie odkazić przed pobraniem krwi.

    W przypadku kiedy pacjent nie miał kontaktu z wirusem, przeciwciała przeciw wirusowi Epsteina-Barr nie powinny występować. Po otrzymaniu wyników z laboratorium należy je omówić ze swoim lekarzem prowadzącym.

    Wykrycie przeciwciał IgG przeciwko EBV w oznaczanej próbce może świadczyć o zakażeniu wirusem Epstein-Barr. Jeżeli oznaczenie wykaże obecność przeciwciał IgM w badanej próbce wskazuje na świeżą, ostrą fazę zarażenia. Po kontakcie z wirusem IgM pojawiają się jako pierwsze w surowicy łącznie z prezentacją objawów choroby. Przeciwciała IgM swoje maksimum osiągają po 2–3 tygodniach, a następnie zanikają w przeciągu 2 miesięcy.

    Jeżeli przeciwciała IgM nie zostaną wykryte, natomiast w surowicy krwi zostaną oznaczone przeciwciała IgG lub EBNA oznacza to dawno przebyte zarażenie albo późną fazę trwającego zarażenia – już po zaniku przeciwciał IgM.

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.