zarejestruj się zaloguj się

Przeciwciała antykardiolipinowe

Tekst: Kamil Kowal
Przeciwciała antykardiolipinowe
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 09. marca, 2015

Przeciwciała antykardiolipinowe to przeciwciała przeciw fosfolipidom, które są ważnym elementem budowy błon komórkowych. Ich obecność bada się w celu potwierdzenia zespołu antyfosfolipidowego, który u kobiet jest przyczyną samoistnych poronień. Do wzrostu omawianych przeciwciał dochodzi także u pacjentów, którzy cierpią na chorobę autoimmunologiczną określaną jako toczeń rumieniowaty.

SPIS TREŚCI:

    Czym są przeciwciała antykardiolipinowe?

     

    Przeciwciała antykardiolipinowe należą do grupy przeciwciał antyfosfolipidowych. Kardiolipina jest to związek chemiczny zaliczany do grupy fosfolipidów, które są ważnym składnikiem budowy błon komórkowych oraz płytek krwi. Przeciwciała antyfosfolipidowe (przeciwciała antykariolipinowe, antykoagulant toczniowy) wiążą się z fosfolipidami (cząsteczkami tłuszczów) obecnymi na powierzchni błon komórkowych i białek układu krzepnięcia. Doprowadzają tym samym do groźnych powikłań i zmian w narządach powodując między innymi trudności z zajściem w ciążę i jej donoszeniem.

    Produkcją przeciwciał antykardiolipinowych zajmuje się układ odpornościowy. Organizm zaczyna je tworzyć w momencie, kiedy system immunologiczny uzna kardiolipinę za obcy antygen. Dochodzi wówczas do uruchomienia procesów mających na celu zniszczenie tych przeciwciał.

    Obecność przeciwciał przeciw kardiolipinie wiąże się z niszczeniem płytek krwi, a co za tym idzie ze zmniejszeniem ich ilości w krwi krążącej. Prowadzi to do stanu zwanego trombocytopenią (małopłytkowość). Zauważono również, że u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (czyli rodzajem choroby autoimmunologicznej) także dochodzi do wzrostu stężenia omawianych przeciwciał. Badania na przeciwciała antykardiolipinowe wykonuje się zazwyczaj łącznie z oceną obecności antykoagulantu toczniowego.

    Najczęściej występowanie przeciwciał antykardiolipinowych związane jest z zespołem antyfosfolipidowym (zespół Hughsa). Jest to choroba tkanki łącznej, której nie towarzyszy stan zapalny. Zespół ten jest przyczyną nawracających poronień. Rozróżnia się dwie składowe zespołu antyfosfolipidowego:

    • zakrzepica naczyniowa – dochodzi do tworzenia się zakrzepów w żyłach, tętnicach lub małych naczyniach włosowatych, obecnych w którymś narządzie lub tkance;
    • samoistne poronienia – przedwczesne zakończenie ciąży, najczęściej występujące w drugim lub trzecim trymestrze.

     

    Wskazania do oznaczenia poziomu przeciwciał antykardiolipinowych

     

    Zlecenie oznaczenia przeciwciał antykardiolipinowych stosuje się przede wszystkim w podejrzeniu zespołu antyfosfolipidowego. Objawami wskazującymi na to schorzenie mogą być:

    Oznaczenie przeciwciał antykardiolipinowych można wykonać u pacjentów, u których stwierdzono wydłużenie czasu krzepnięcia krwi. Należy wykonać test czasu krzepnięcia zależny od fosfolipidów, najczęściej jest to badanie czasu koalinowo-kefalinowego (APTT).

    Badanie przeciwciał antykardiolipinowych wykonuje się również u pacjentów podejrzanych o chorobę autoimmunologiczną. Na taką chorobę będą wskazywały objawy lub wcześniej wykonane badania laboratoryjne np. obecność przeciwciał przeciwjądrowych (ANA).

     

    Wynik badania na przeciwciała antykardiolipinowe

     

    Specjalne przygotowanie do badania nie jest wymagane. Do oznaczenia przeciwciał antykardiolipinowych potrzebna jest niewielka ilość krwi pobranej od pacjenta. Materiał do badania pobiera się z żyły łokciowej. Następnie próbkę przekazuje się do specjalnego ośrodka diagnostycznego wykonującego oznaczenie w kierunku przeciwciał antykardiolipinowych metodą ELISA w klasie IgG oraz IgM.

    Obecność przeciwciał antykardiolipinowych stanowi uzupełnienie innych wykonanych badań diagnostycznych oraz obrazu klinicznego prezentowanego przez pacjenta. Na podstawie samej obecności przeciwciał nie można postawić rozpoznania.

    Wynik ujemny to brak przeciwciał przeciwko kardiolipinie lub bardzo niskie ich stężenia. Do niewielkiego zwiększenia stężenia przeciwciał antykardiolipinowych może dojść podczas terapii lekami np. penicyliną, fenytoiną. Do nieznacznego wzrostu przeciwciał może dojść także u osób starszych lub zmagających się z ostrą infekcją.

    Wynik dodatni to utrzymujące się wysokie stężenie przeciwciał antykardiolipinowych przez dłuższy okres czasu. Aby to ocenić wykonuje się przynajmniej dwukrotne oznaczenie przeciwciał np. w odstępie 8 tygodni. Wysokie miano przeciwciał będzie występowało u pacjentów z:

    • zespołem antyfosfolipidowym,
    • układowym toczniem rumieniowatym (SLE),
    • zaburzeniami krzepliwości, prowadzące do wystąpienia zakrzepicy naczyń.

    Pierwotnie przeciwciała antykardiolipinowe służyły jako antygeny niekrętkowe w testach wykrywających kiłę. U pacjentów z kiłą również może wystąpić podwyższone stężenie przeciwciał.

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.