zarejestruj się zaloguj się

Mocznik we krwi – badanie

Tekst: Redakcja Wylecz.to
Mocznik we krwi – badanie
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 03. marca, 2014

Badanie mocznika we krwi jest jednym z podstawowych w diagnostyce chorób nerek. Stężenie mocznika w surowicy pozwala określić poważne dysfunkcje pracy nerek, choć nie jest on markerem swoistym. Mocznik badany jest zazwyczaj razem z oznaczeniem stężenia kreatyniny. Wysokie stężenie mocznika występuje też przy odwodnieniu. 

SPIS TREŚCI:

    Czym jest mocznik?

     

    Badanie mocznika w surowicy, choć powstaje on w wątrobie, to w diagnostyce laboratoryjnej stanowi podstawowy test funkcji nerek

    Mocznik stanowi końcowy produkt metabolizmu białek, powstający w wątrobie w tak zwanym cyklu mocznikowym, a usuwany z organizmu z moczem.. Z reguły wzrost jego stężenia we krwi związany jest z upośledzonym procesem filtracji. Wnioski takie możemy wysuwać, ponieważ obok takich substancji jak kreatynina, amoniak i kwas moczowy, mocznik jest niemal w całości usuwany z organizmu za pośrednictwem nerek. Jedynie śladowe ilości tego związku znajdują się w pocie oraz w kale.

    Mocznik stanowi związek służący neutralizacji niezwykle toksycznej substancji, jaką jest amoniak. Ilość wytwarzanego mocznika zależy m.in. od podaży białka dostarczanego w diecie oraz procesów anabolicznych i katabolicznych organizmu.

    Pierwsze z nich polegają na syntezie białek, dominują na przykład w organizmie młodego człowieka, który intensywnie rośnie i przybiera masy mięśniowej. Natomiast procesy kataboliczne dominują u osób starszych lub chorych, zwłaszcza na choroby nowotworowe, a ich przykładem jest także trawienie, czyli rozkład substancji pokarmowych w celu wytwarzania energii. Zatem ilość powstającego mocznika stanowi niejako wypadkową tych dwóch procesów zachodzących w organizmie, natomiast jego stężenie we krwi jest wypadkową procesu diurezy, czyli wytwarzania moczu w nerkach.

     

    Wskazania do badania mocznika

     

    Wskazania do przeprowadzenia oznaczenia poziomu mocznika we krwi obejmują:

    • wszelkie stany dysfunkcji nerek,
    • ocenę nasilenia procesów katabolicznych i anabolicznych,
    • diagnostykę nadmiaru związków azotowych w organizmie.

    Z reguły łącznie z mocznikiem oznaczany jest poziom kreatyniny, która stanowi lepszy wskaźnik funkcji nerek, ponieważ jej wartość jest mniej uzależniona od diety i stopnia procesów katabolicznych. Oba parametry pozwalają natomiast odróżnić nerkowe i przednerkowe przyczyny zwiększonej ilości związków azotowych.

     

    Jak wygląda badanie mocznika?

     

    Metoda badania polega na rozkładzie mocznika zawartego w próbce krwi za pomocą enzymu ureazy, na amoniak i dwutlenek węgla. Jest to zatem proces odwrotny do tego, który zachodzi w wątrobie. Następnie powstały amoniak oznacza się ilościowo w tak zwanej reakcji GLDH lub Berthelota i na jego podstawie oblicza stężenie mocznika. Wartość wyraża się [mg/dl] lub [mmmol/l].

    Badanie mocznika wykonuje się z próbki krwi pobranej od pacjenta w dowolnym czasie, nie jest konieczne pobieranie krwi na czczo.

    Ważne, aby nie stosować jako środka konserwującego heparyny amonowej, ponieważ zawarty w niej amoniak spowoduje zafałszowanie wyniku.

    Ponieważ stężenie mocznika we krwi zależy m.in. od podaży białek w diecie, stopnia endogennej syntezy, lub rozpadu białek, a także funkcji wątroby, warto oceny dokonywać łącznie z informacjami zebranymi podczas wywiadu lekarskiego.

     

    Badanie mocznika – norma

     

    Prawidłowy poziom mocznika w surowicy wynosi:

    • 10-50 [mg/dl].

    Czasem laboratoria podają dodatkowo wartość BUN (z ang. Blood Urea Nitrogen) czyli azot mocznika, wyliczony według wzoru: BUN [mg/dl] = mocznik [mg/dl] / 2,14. Norma stężenia mocznika we krwi wynosi wówczas:

    • 5,6-18,8 [mg/dl].

     

    Interpretacja wyników

     

    Zwiększenie stężenia mocznika jest prawie zawsze związane z obniżeniem perfuzji nerkowej, aczkolwiek nie jest to marker swoisty. Jego czułość w ocenie przepływu przez nerki jest znacznie mniejsza, niż oznaczenie stężenia kreatyniny, bowiem dopiero przy upośledzeniu funkcji nerek powyżej 25%, dochodzi do podwyższenia stężenia mocznika.

    Innymi przyczynami podwyższonych wartości są:

    • stany znacznego rozpadu tkanek (oparzenia, rozległe urazy, choroby nowotworowe),
    • duża ilość białka w diecie,
    • znaczne odwodnienie,
    • stany nasilonego katabolizmu w przebiegu nadczynności tarczycy, chemioterapii, stosowaniu glikokortykosteroidów.

    Z wartościami mocznika poniżej normy mamy do czynienia często u dzieci, z racji dominowania u nich procesów anabolicznych.

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.