zarejestruj się zaloguj się

Mikroglobuliny w moczu

Tekst: Kamil Kowal
Mikroglobuliny w moczu
Źródło: Fotolia.com
Dodane: 25. marca, 2015

Mikroglobuliny to niewielkich rozmiarów białka. Wyróżnia się dwa rodzaje tych związków – mikroglobuliny α1 oraz β2. W warunkach prawidłowych nie powinny pojawiać się w moczu. Ich obecność wskazywać może na nieprawidłowości w pracy nerek i potwierdza wystąpienie białkomoczu cewkowego.

SPIS TREŚCI:

    Czym są mikroglobuliny?

     

    Mikroglobuliny należą do grupy białek drobnocząsteczkowych. Z moczem powinny być wydalane w bardzo małej ilość. Znaczne podwyższenie mikroglobulin we krwi wskazuje na zaburzenie pracy nerek i wystąpienie białkomoczu cewkowego. Wyróżnia się dwie charakterystyczne mikroglobuliny – α1 oraz β2.

     

    Kiedy bada się poziom mikroglobulin w moczu?

     

    Wskazaniami do oznaczenia poziomu mikroglobulin w moczu jest:

    • kontrola pracy nerek,
    • ocena funkcji nerek po przeszczepie,
    • ocena filtracji kłębuszkowej (głównie u dzieci),
    • ocena obecności białkomoczu cewkowego.

    Badanie wykonuje się je także u chorych przewlekle dializowanych. Stosuje się je jako parametr prognostyczny w zakażeniu wirusem HIV oraz w przebiegu i kontroli leczenia chłoniaków złośliwych.

    Zaleca się wykonanie dobowej zbiórki moczu celem oceny poziomu stężenia α1 i β2 mikroglobulin w moczu. Oznaczenia tych białek można również wykonać badając pobraną próbkę krwi. alfa-1 mikroglobulina cechuje się większą odpornością na środowisko kwaśne panujące w moczu (w przeciwieństwie do beta-2 mikroglobuliny) dlatego jest bardzo dobrym markerem białkomoczu cewkowego.

     

    Co oznaczają mikroglobuliny w moczu?

     

    W fizjologicznych warunkach poziom mikroglobuliny α1 i β2 w moczu jest znikomy. Szacuje się, że dopuszczalna ilość β2 mikroglobuliny powinna być mniejsza niż 0,2 µg/ml. Zwiększone ilości tych mikrobiałek wskazują na dysfunkcje nerek, co pozwala podejrzewać wystąpienie białkomoczu cewkowego.

    Początkowo występuje niewielki mikrobiałkomocz, z czasem może on przekształcić się białkomocz kliniczny. W przebiegu nefropatii cewkowo-śródmiąższowych dochodzi do uszkodzenia cewek, a co za tym idzie do zmniejszenia zwrotnego wchłaniania białek niskocząsteczkowych wspomnianych już powyżej mikroglobulin α1 i β2, a także rybonukleazy, GGTP, insuliny oraz lizozymu.

    Wystąpienie mikroglobulin w moczu (w dobowej zbiórce moczu) wskazuje na uszkodzenie cewek proksymalnych w nerkach.

     

    Mikroglobuliny a zaburzenia w pracy nerek

     

    β2-mikroglobulina w kłębuszkach nerkowych ulega przesączaniu, później całkowicie ulega resorpcji zwrotnej, jej rozkład występuje w cewce bliższej. Jeżeli w surowicy krwi dochodzi do wzrostu stężenia tego polipeptydu, wskazuje to na zaburzone przesączanie kłębuszkowe. Wzrost wydalania tego mikrobiałka w moczu, można świadczyć o uszkodzeniu cewki bliższej. Monitorowanie beta-mikroglobuliny ułatwia ocenę czynności cewki bliższej.

    U pacjentów dializowanych β2-mikroglobulina jest uznawana za toksynę mocznicową, która stanowi zapowiedź tworzenia się białka amyloidu (może przyczyniać się również do jego powstania). Wszystkie choroby autoimmunologiczne wskazują na wzrost stężenia β2-mikroglobulina.

    W przypadku wykrycia podwyższonych parametrów mikroglobuliny α1 i β2 w moczu wskazuje w dużej mierze na białkomocz cewkowy. Należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, lub zasięgnąć informacji u nefrologa, aby podjąć dalsze leczenie oraz wyeliminować przyczynę opisywanych zaburzeń.

    PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
    Beta-2-mikroglobulina

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2016 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.