zarejestruj się zaloguj się

Escherichia coli w pochwie i enterococcus faecalis w pochwie – co to znaczy?

Tekst: mgr Justyna Mazur
Dodane: 23. marca, 2017

E. coli w wymazie z pochwy to dość częsty przypadek. Obecność bakterii w pochwie nie zawsze daje objawy infekcji intymnej. Nie tylko Escherichia coli znajduje się na wyniku posiewu bakterii z pochwy. Rzadziej zdarza się, że jest to Enterococcus faecalis. E. coli w pochwie może być przyczyna bakteryjne zapalenia (zapalenia pochwy), co określa się terminem bakteryjne waginoza.

mgr Justyna Mazur
AUTOR
mgr Justyna Mazur analityk medyczny
SPIS TREŚCI:

    Bakterie w pochwie – co to znaczy?

     

    Bliskie sąsiedztwo odbytu, cewki moczowej i pochwy sprawia, że potencjalnie chorobotwórcze bakterie bytujące w jelicie grubym mogą okazać się przyczyną infekcji dróg moczowych i zakażenia i pochwy.

    potencjalnie chorobotwórcze bakterie bytuj odpowiedzialne za zakażenie układu moczowego mogą pojawić w czasie jednego z badań - posiewu z pochwy.

    Najczęstszymi bakteriami tlenowymi powodującymi infekcje układu moczowego w ciąży są bakteria Escherichia coli oraz Enterococcus faecalis. Czy obecność tych bakterii w pochwie zawsze wymaga leczenia?

    Gdy dojdzie do zaburzenia delikatnej równowagi środowiska pochwy, czyli składu flory bakteryjnej oraz pH pochwy, następuje zanik pałeczek kwasu mlekowego z jednoczesnym namnażaniem bakterii chorobotwórczych. Jedną z sytuacji sprzyjających jest np. W wyniku zachwiania wspomnianej równowagi, dochodzi do rozowju bakterii odpowiedzialnych za uciążliwe bakteryjne zakażenie pochwy.

    Czynniki, które predysponują do tego, że bakterie w pochwie będą się namnażać jest antybiotykoterapia, doustna antykoncepcja hormonalna czy współistniejące infekcje. Chorobotwórcze mikroorganizmy powodują wtedy poważną infekcję pochwy, która może być groźna w ciąży. Grozi przedwczesnym porodem, poronieniem czy przedwczesnym odejściem wód płodowych. Ponadto taka sytuacja sprzyja zakażeniu okołoporodowemu noworodka. Zaś u kobiet nie spodziewających się dziecka bakteryjna waginoza może być powikłana m. in. wstępującymi zakażeniami nerek.

     

    Bakteria E. coli w pochwie – skąd się bierze?

     

    Bakteria E. coli to Gram ujemna pałeczka zasiedlająca przewód pokarmowy, gdzie przebywając w stanie równowagi z fizjologiczną florą bakteryjną jelit nie wywołuje żadnych objawów chorobowych. Podobnie może być z jej bytowaniem w pochwie. Z racji bliskości dróg moczowo-płciowych z odbytem, bakteria E. coli może przedostać się do środowiska pochwy.

    Tu pozostaje w równowadze z fizjologiczną mikroflorą, tworzoną przez pałeczki kwasu mlekowego. Podobnie sytuacja wygląda z Enterococcus faecalis. Ta bakteria Gram dodatnia stanowi fizjologiczną florę przewodu pokarmowego, jamy ustnej oraz pochwy. Przy zachowanej równowadze między E. coli czy E. faecalis a pałeczkami Lactobacillus, brak jest objawów infekcji układu moczowo-płciowego i bakteria E. coli w wymazie z pochwy nie jest powodem do obaw. A kiedy jest?

     

    Escherichia coli w pochwie a zapalenie pochwy

     

    Bakteria E. coli to najczęstsza przyczyna bakteryjnego zapalenia pochwy, odpowiadająca za niemal 75–95 proc. wszystkich przypadków. Enterococcus faecalis jest znacznie rzadziej spotykanym czynnikiem chorobotwórczym, powoduje jednak – podobnie jak E. coli – duży odsetek zakażeń powikłanych, m. in. odmiedniczkowym zapaleniem nerek. Niepokojącymi symptomami, które powinny skłonić kobietę w ciąży do wykonania posiewu moczu jest obecność charakterystycznych objawów:

    • parcia na mocz,
    • pieczenia podczas oddawania moczu,
    • podwyższonej temperatury ciała,
    • skąpej ilości moczu, moczu podbarwionego krwią lub mętnego,

    Wymienione objawy mogą występować w różnych konfiguracjach; wystąpienie jakiegokolwiek symptomu zlokalizowanego w obrębie układu moczowego powinno skutkować wykonaniem posiewu moczu w kierunku zakażenia dróg moczowych. Zaś wystąpienie nietypowych, białych upławów lub szarej wydzieliny z pochwy, z towarzyszącym nieprzyjemnym rybim zapachem, są przesłankami do wykonania wymazu z pochwy. Może to bowiem wskazywać na zakażenie pochwy, czyli bakteryjną waginozę. Upławom towarzyszyć może zaczerwienienie i obrzęk błon śluzowych układu rodnego. Częstym objawem jest swędzenie, pieczenie i zaczerwienienie warg sromowych.

     

    Wymaz z pochwy – co mówi to badanie?

     

    Wymaz z pochwy powinien być wykonany przy wystąpieniu niepokojących objawów, sugerujących bakteryjne zakażenie pochwy. U kobiet w ciąży, według zaleceń ekspertów na każdej wizycie ginekologicznej powinno być profilaktycznie badane pH wydzieliny z pochwy, zaś badanie czystości pochwy w ciąży powinno być wykonywane trzykrotnie. Posiew z pochwy na bakterię E. coli jest dodatni, gdy w preparacie mikroskopowym stwierdzona zostanie obecność bakterii, z jednoczesną ubogą florą fizjologiczną reprezentowaną przez pałeczki kwasu mlekowego.

    Bardzo często zauważalne są także liczne nabłonki w preparacie. Niekiedy dają one obraz tzw. komórek jeżowych, czyli nabłonków opłaszczonych bakteriami. Ostatnim kryterium bakteryjnej waginozy jest pH w pochwie > 4,5. Nieprawidłowy wynik wymazu z pochwy w ciąży jest przesłanką do wykonania posiewu z pobranego materiału, w celu określenia lekooporności bakterii i wdrożenia skutecznego leczenia.

    Aby wynik wymazu z pochwy był wiarygodny, pacjentka powinna przygotować się do badania. Wskazane jest zaprzestanie na 2–3 dni przed badaniem współżycia oraz stosowania leków dopochwowych. W dniu badania nie należy używać środków myjących, zwłaszcza antybakteryjnych. Można jedynie podmyć się samą wodą.

     

    Leczenie bakteryjnej waginozy

     

    Obecność bakterii E. coli w pochwie może zaburzać naturalną równowagę bakteryjną pochwy i i być przyczyna zakażenia objawowego.Wówczas infekcja pochwy musi być bezwzględnie leczona.

    Leczenie bakteryjnej waginozy polega na stosowaniu metronidazolu w dawce 500 mg dwa razy dziennie. Innym sposobem leczenia zakażenia bakterią E. coli jest podawanie klindamycyny 2 razy dziennie w dawce 300 mg. Niekiedy stosowany jest metronidazol w postaci żelu dopochwowego 0,75 proc. raz na dobę przez okres pięciu dni lub klindamycyn w postaci kremu dopochwowego 2 proc. raz na dobę przez okres 7 dni. Trzy tygodnie po zakończonej terapii należy wykonać kontrolny wymaz z pochwy w celu oceny skuteczności leczenia.

    Oprócz leków, konieczne jest zachowanie odpowiedniej higieny, najlepiej poprzez stosowanie dobrego płynu do higieny intymnej. Naturalną florę bakteryjną pozwala odbudować probiotyki, zarówno doustne, jak i dopochwowe.

    Autor: mgr Justyna Mazur

    Newsletter

    Chcesz otrzymywać informacje
    o nowych artykułach i produktach?

    Facebook_icon    GooglePlus_icon    YouTube_icon    twitter_icon

    Copyright © 2012-2017 Wylecz.to All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone

    Treści z serwisu wylecz.to mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.  

    Zamknij ten komunikat

    Nasze strony wykorzystują pliki cookies.

    Na naszych stronach używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. w celach reklamowych i statystycznych. Mogą też stosować je współpracujące z nami podmioty, takie jak firmy badawcze oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W każdej przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce Cookies.